ประสิทธิภาพการควบคุมวัชพืชใต้น้ำที่แพร่ระบาดในคลองชลประทานโดยใช้ปลากินพืช

บทคัดย่อ

การศึกษาประสิทธิภาพการควบคุมวชัพชืใตน้้า ที่แพร่ระบาดในคลองชลประทานโดยใช้ ปลากินพชื มีผลการศึกษา ดงัน้ี จากการศึกษาคุณค่าทางอาหารและองคป์ ระกอบทางเคมีของวชัพชืใตน้้า 3 ชนิด พบวา่ ดีปลีน้า มีค่าความช้ืน (Moisture) 86.98 % โปรตีน (Protein) 1.33 % ไขมัน (Fat) 0.24 % ปริมาณ คาร์โบไฮเดรต (Total carbohydrate) 8.80 % เถ้า (Ash) 2.65 % เส้นใย (Crude fiber) 3.27 % พลังงาน (Total calories) 42.68 Kcal/100g, สาหร่ายหางกระรอก มีค่าความช้ืน 88.85 % โปรตีน 1.60 % ไขมัน 0.32 % ปริมาณคาร์โบไฮเดรต 5.34 % เถ้า 3.89 % เส้นใย 2.26 % พลังงาน 30.64 Kcal/100gและสาหร่ายเสน้ ดา้ย มีค่าความช้ืน 89.16 % โปรตีน 1.22 % ไขมัน 0.26 % ปริมาณ คาร์โบไฮเดรต 4.87 % เถ้า 4.49 % เส้นใย 1.52 % พลังงาน 26.70 Kcal/100g จากการศึกษาการควบคุมวชัพชืใตน้้า 3 ชนิด (ดีปลีน้า สาหร่ายหางกระรอกและ สาหร่าย เส้นด้าย)โดยใชป้ลากินพชื ไดแ้ก่ปลาเฉาอ้ือ ปลาตะเพยีนขาวและปลานิลโดยวดัผลจากความยาว ตน้ ความยาวราก น้า หนกั สดและน้า หนกัแหง้ ที่ระยะเวลา 7, 14, 21, 28, 35, 42 และ 56 วัน หลังการทดลอง พบวา่ ปลาเฉาฮ้ือมีประสิทธิภาพในการควบคุมวชัพชืใตน้้า ท้งั 3 ชนิดไดด้ีกวา่ ปลา ตะเพียน และปลานิล ตามล าดับ ซึ่งเห็นได้จากจ านวนตัวที่ใช้และระยะเวลาในการควบคุมที่ ได้ผลดี การควบคุมดีปลีน้า ในปลาขนาดเล็กความยาว7 – 10 ซม. พบวา่ ท้งัปลาเฉาฮ้ือ ปลานิล และปลาตะเพียนให้ผลการควบคุมได้ดีที่ 10 ตวัต่อตารางเมตรโดยปลาเฉาฮ้ือและปลานิลเมื่อ สิ้นสุดการทดลองที่56 วนั สามารถกา จดัไดห้ มด 100 % ในขณะที่ปลาตะเพียนมีประสิทธิภาพ ควบคุมกา จดัไดป้ระมาณ 85 % สา หรับปลาขนาดใหญ่คือ ปลาเฉาฮ้ือขนาดความยาว25 – 30 ซม., ปลาตะเพียนและปลานิล ขนาดความยาว 20 – 25 ซม. ซ่ึงมีขนาดความยาวแตกต่างกนัไม่มาก พบวา่ ปลาเฉาฮ้ือสามารถควบคุมกา จดัดีปลีน้า ไดด้ีสุด รองลงมาคือ ปลาตะเพยีนและปลานิล ตามลา ดบั โดยปลาเฉาฮ้ือจา นวน เพยีง1 ตวัต่อตารางเมตร สามารถควบคุมกา จดัดีปลีน้า ไดด้ี มากกวา่ 97 % ต้งัแต่ที่ระยะเวลา 21 วัน หลงัการทดลองและกา จดัหมด 100 % ที่ระยะเวลา 49 – 56 วนั หลงัการทดลอง ส่วนปลาตะเพยีนขาวควบคุมกา จดัดีปลีน้า ไดด้ีที่จา นวน 2 ตวัต่อตารางเมตร เมื่อสิ้นสุดการทดลองที่56 วนั สามารถกา จดัได้90 % และปลานิลควบคุมกา จดัดีปลีน้า ไดด้ีที่ จ านวน 3 ตวัต่อตารางเมตรเมื่อสิ้นสุดการทดลองที่56 วนั สามารถกา จดัได้99.32 % , การควบคุมสาหร่ายหางกระรอก ในปลาขนาดเล็กความยาว7 – 10 ซม. พบวา่ ท้งัปลา เฉาฮ้ือและปลาตะเพยีน จา นวน 10 ตวัต่อตารางเมตรใหผ้ลการควบคุมไดด้ีโดยปลาเฉาฮ้ือสามารถ ควบคุมกา จดัไดป้ระมาณ 90 % เมื่อสิ้นสุดการทดลองที่ระยะเวลา 56 วัน และปลาตะเพียนสามารถ ควบคุมกา จดัไดห้ มด 100 % ที่ระยะเวลา 28 – 56 วันหลังการทดลอง ในขณะที่ปลานิลมี ประสิทธิภาพควบคุมกา จดัปานกลางประมาณ 68.40 % เมื่อสิ้นสุดการทดลองที่ระยะเวลา 56 วัน สา หรับปลาขนาดใหญ่คือ ปลาเฉาฮ้ือขนาดความยาว 25 – 30 ซม., ปลาตะเพียนและปลานิล ขนาดความยาว 20 – 25 ซม. พบวา่ ปลาเฉาฮ้ือสามารถควบคุมกา จดัสาหร่ายหางกระรอกไดด้ีสุด รองลงมาคือ ปลาตะเพยีนและปลานิลตามลา ดบั โดยปลาเฉาฮ้ือจา นวน เพยีง 1 ตวัต่อตารางเมตร สามารถควบคุมกา จดัสาหร่ายหางกระรอกไดด้ีมีประสิทธิภาพการควบคุมประมาณ 80 % ที่ระยะเวลา 7- 14 วนั หลงัการทดลองและมากกวา่ 95 % ที่ระยะเวลา 21 – 56 วันหลังการทดลอง ส่วนปลาตะเพยีนขาวควบคุมกา จดัสาหร่ายหางกระรอกไดด้ีที่จา นวน 2 ตวัต่อตารางเมตร สามารถควบคุมกา จดัไดเ้กือบ 100 % ต้งัแต่ที่ระยะเวลา 21 วันหลังการทดลอง และปลานิลควบคุม กา จดัสาหร่ายหางกระรอกได้ดีที่จ านวน 4 ตวัต่อตารางเมตร มีประสิทธิภาพการควบคุม 90 % ข้ึน ไป ต้งัแต่ที่ระยะเวลา 35 วันหลังการทดลอง จนถึงระยะเวลา 56 วนั ที่สิ้นสุดการทดลอง การควบคุมสาหร่ายเสน้ ดา้ย ในปลาขนาดเล็กความยาว7 – 10 ซม. พบวา่ ปลาเฉาฮ้ือและ ปลานิลมีประสิทธิภาพการควบคุมกา จดัสาหร่ายเสน้ ดา้ยไดด้ีกวา่ ปลาตะเพยีน โดยปลาเฉาฮ้ือและ ปลานิล จ านวน 10 ตวัต่อตารางเมตร มีประสิทธิภาพการควบคุมสาหร่ายเสน้ ดา้ยไดเ้กือบ 100 % ที่ระยะเวลา 35 – 56 วันหลังการทดลอง และ ที่ 56 วันหลังการทดลอง ตามล าดับ ในขณะที่ ปลาตะเพียนต้องใช้ถึง 20 ตวัต่อตารางเมตรจะใหผ้ลการควบคุมไดด้ีคือ มากกวา่ 80 % ข้ึนไป ต้งัแต่ที่ระยะเวลา 28 วนั หลงัการทดลองและกา จดัไดห้ มด 100 % ที่ 56 วันหลังการทดลอง ส าหรับ ปลาขนาดใหญ่คือ ปลาเฉาฮ้ือขนาดความยาว25 – 30 ซม., ปลาตะเพียนและปลานิล ขนาดความ ยาว 20 – 25 ซม. ซ่ึงมีขนาดความยาวแตกต่างกนัไม่มาก พบวา่ ปลาเฉาฮ้ือและปลาตะเพยีน จ านวนเพียง 1 ตวัต่อตารางเมตร สามารถควบคุมกา จดัสาหร่ายเสน้ ดา้ยไดด้ีสุด มีประสิทธิภาพการ ควบคุมไดม้ ากกวา่ 90 % ที่ระยะเวลา 14 – 56 วันหลังการทดลอง และที่ระยะเวลา 28 - 56 วันหลัง การทดลอง ตามล าดับ ในขณะที่ปลานิลต้องใช้ถึง 3 ตวัต่อตารางเมตรจะใหผ้ลการควบคุมไดด้ีคือ มากกวา่ 80 % ข้ึนไปต้งัแต่ที่ระยะเวลา 42 - 56 วันหลังการทดลอง และจากการศึกษาผลกระทบต่อคุณภาพน้า จากการควบคุมวชัพชืใตน้้า โดยใชป้ลากินพชื พบวา่ โดยรวมแลว้จากปัจจยัคุณภาพน้า พ้นืฐานที่ศึกษาไดแ้ก่อุณหภูมิน้า ความข่นุ การนา ไฟฟ้า ความเป็นกรดเป็นด่างและออกซิเจนละลายน้า จะพบวา่ การควบคุมวชัพชืใตน้้า โดยใชป้ลากินพชื ไม่ส่งผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงของคุณภาพน้า ในแหล่งน้า

คำสำคัญ