รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2556
ผลการเสริมวิตามินซีในอาหารสำเร็จรูปต่อการเจริญเติบโต ประสิทธิภาพการใช้อาหาร อัตราการรอดตาย และสุขภาพของปลาตะกรับ (Scatophagus argus Linnaeus , 1766)
กฤษณา องอาจ กรมประมง พ.ศ. 2556 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาผลของการเสริมวิตามินซีในอาหารต่อการเจริญเติบโต ประสิทธิภาพอาหาร อัตราการรอดตาย และสุขภาพของปลาตะกรับ โดยวางแผนการทดลองแบบสุ่มตลอด Completely Randomized Design (CRD) แต่ละชุดการทดลอง มีจำนวน 3 ซํ้า ดำเนินการทดลองโดยใช้ถังทดลองขนาด 500 ลิตร บรรจุนํ้า 400 ลิตร ปล่อยลูกปลาตะกรับที่มีนํ้าหนักเริ่มต้นเฉลี่ย 10.50?0.29 กรัม ในอัตรา 35 ตัว/ถัง ให้อาหารที่ใช้ในการทดลองซึ่งมีโปรตีน 37.37 % เสริมด้วยวิตามินซีแอสคอบิลโมโนฟอสเฟต ( ascorbyl - 2- monophosphate) 5 ระดับ คือ 0, 500, 1000, 1500 และ 2000 มก./อาหาร 1 กก.ให้อาหารปลาในระดับที่ปลากินจนอิ่ม วันละ 2 ครั้ง คือ 09.00 น. และ 14.00 น. ทดลองเลี้ยงเป็นระยะเวลา 12 สัปดาห์ ผลการทดลองพบว่าปลาที่ได้รับวิตามินซีในระดับที่แตกต่างกัน มีน้ำหนักสุดท้ายเฉลี่ย น้ำหนักเพิ่มต่อวัน และน้ำหนักเพิ่มต่อตัว แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) โดยปลาที่ได้รับอาหารที่มีวิตามินซี 500 มก./อาหาร 1 กก. มีน้ำหนักสุดท้ายเฉลี่ย น้ำหนักเพิ่มต่อวัน และน้ำหนักเพิ่มต่อตัวสูงสุดคือ 36.57?4.91 กรัม/ตัว 10.23 ? 1.93 กรัม/วัน และ 26.53?4.65 กรัม/ตัว ตามลำดับ ปลามีอัตราการรอดตาย 100% ทุกชุดการทดลอง และปลาที่ได้รับวิตามินซีในระดับที่แตกต่างกัน มีอัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อ และประสิทธิภาพอาหาร แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) กับชุดที่ไม่เสริมวิตามินซี
คำสำคัญ
Growthsurvival rateVitamin CImmunityfeed efficiencyปลาตะกรับ วิตามินซี การเจริญเติบโต ประสิทธิภาพอาหาร อัตราการรอดตาย ภูมิคุ้มกัน Spotted Scat
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การศึกษาการเสริมวิตามินซีในอาหารต่อการเจริญเติบโต ประสิทธิภาพอาหารและอัตราการรอดของปลาโมง
รัชนีกรณ์ มาพะเนาว์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น วิทยาเขตหนองคาย พ.ศ. 2552 ผลของไคโตซานต่อการเจริญเติบโตของปลาหมอ
ธนภัทร วรปัสสุ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2558 ผลของอาหารเสริมวิตามินซีต่อการเจริญเติบโตและประสิทธิภาพการใช้อาหาร ของปลาช่อนวัยอ่อน
ธัชพล การะเกตุ มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2561 การศึกษาอัตราการดูดซึมแร่ธาตุแคลเซียม และฟอสฟอรัสเพื่อเพิ่มผลผลิตในการเพาะเลี้ยงหอยหวานวัยรุ่นในเชิงพาณิชย์ [Babylonia areolata, Link 1807]
เบ็ญจมาศ ไพบูลย์กิจกุล มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2553 การสร้างมูลค่าเพิ่มจากการเลี้ยงปลาหมอร่วมกับปลานิล
ธนภัทร วรปัสสุ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2559 ศึกษาการใช้ประโยชน์ใบกระถินเทพาเพื่อพัฒนาเป็นแหล่งวัตถุดิบอาหารในปลานิล
วรพงษ์ นลินานนท์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2556 ผลการเสริมกรดไขมันที่จำเป็นระดับต่างกันให้โรติเฟอร์ และอาร์ทีเมียต่อการเจริญเติบโตและ อัตรารอดตายของลูกปลาตะกรับ (Scatophagus argus Linnaeus, 1766)
จิระยุทธ รื่นศิริกุล กรมประมง พ.ศ. 2555 การเปรียบเทียบสูตรอาหารผสมอาร์โธร์สไปร่า และไข่น้ำในการผลิตปูนา เป็นอาหารปลอดภัย เพื่อพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนภาคเหนือตอนบน และรักษาสิ่งแวดล้อม
จงกล พรมยะ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2564 ผลของการเสริมโพรไบโอติกและวิตามินซีในอาหารต่ออัตราการรอดชีวิตและฮอร์โมนคอร์ติซอลแม่พันธุ์ปลาดุกอุย
ณัฏฐวรรณ สมนึก มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ พ.ศ. 2561 ผลของการเสริมยีสต์มีชีวิต (Saccharomyces cerevisiae) ในอาหารเม็ดสำเร็จรูปต่อการเจริญเติบโต อัตราการรอดตาย การตอบสนองภูมิคุ้มกันแบบไม่จำเพาะและองค์ประกอบเลือดของปลาช่อนทะเลระยะวัยรุ่น(Rachycentroncanadum Linnaeus, 1766)
นันทวัน ศานติสาธิตกุล กรมประมง พ.ศ. 2563