คุณค่าทางโภชนาการ องค์ประกอบทางเคมีของปลาตะกรับ Scatophagus argus (Linnaeus, 1766) ที่เลี้ยงและแหล่งธรรมชาติ
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้แบ่งเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนที่ 1 ศึกษาผลต่อการเจริญเติบโต ความพึงพอใจต่อรสชาติ และองค์ประกอบทางเคมี จากการทดลองเลี้ยงปลาตะกรับที่ระดับความเค็มต่างกัน 3 ระดับๆ ละ 3 ซ้ำ คือ 0, 15 และ 25 ppt ในถังขนาด 1000 ลิตร ความหนาแน่น 85 ตัว/ถัง น้ำหนักเริ่มต้นเฉลี่ย 1.87?0.29 กรัม/ตัว เลี้ยงเป็นเวลา 3 เดือน พบว่า อัตราการเจริญเติบโต ความพึงพอใจโดยรวมต่อรสชาติ องค์ประกอบทางเคมี ด้านปริมาณไขมัน คาร์โบไฮเดรต ธาตุเหล็ก เถ้า ความชื้น และกรดไขมัน ทั้ง 3 ชุดการทดลองไม่แตกต่างกันทางสถิติ (p>0.05) ในขณะที่ปริมาณโปรตีนในชุดการทดลองที่ 3 สูงกว่าชุดการทดลองที่ 1 และ 2 และปริมาณโซเดียมในชุดการทดลองที่ 1 และ 3 สูงกว่าชุดการทดลองที่ 2 และมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p0.05) แต่ปริมาณโปรตีนในปลาตะกรับจากการเลี้ยงสูงกว่าปลาจากแหล่งธรรมชาติ และมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ในทางตรงข้า พบว่าปริมาณโซเดียมในปลาตะกรับจากแหล่งธรรมชาติสูงกว่าปลาตะกรับจากการเลี้ยง และมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) และยังพบว่าจำนวนชนิดกรดไขมันในปลาตะกรับจากธรรมชาติมากกว่าปลาตะกรับจากการเลี้ยง ดังนั้น ปัจจัยความเค็มต่างกันในระบบการเลี้ยงไม่ส่งผลต่อการเจริญเติบโต ความพึงพอใจต่อรสชาติ และองค์ประกอบทางเคมีของปลาตะกรับ แต่น่าจะเป็นผลมาจากความแตกต่างของระบบนิเวศน์ที่เกี่ยวข้องกับอาหารในแหล่งธรรมชาติที่แตกต่างกัน โดยเฉพาะความหลากหลายของชนิดกรดไขมันที่พบในปลาตะกรับจากแหล่งธรรมชาติ