การศึกษาปริมาณเบนโซอิคและซอร์บิคในเส้นก๋วยเตี๋ยวจากร้านอาหารบริเวณตำบลบ้านกร่าง อ.เมือง จ.พิษณุโลก

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปริมาณการใช้กรดเบนโซอิกในผลิตภัณฑ์เส้นก๋วยเตี๋ยวจากร้านค้าชุมชนโดยรอบมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา พิษณุโลก โดยจากผลการสำรวจข้อมูลเบื้องต้น พบว่า เส้นก๋วยเตี๋ยวที่นักศึกษานิยมบริโภคมากที่สุด 3 ชนิดแรก คือ ก๋วยเตี๋ยวเส้นเล็ก เส้นหมี่ขาว และเส้นใหญ่ ซึ่งจากการตรวจสอบคุณสมบัติทางเคมี พบว่า ก๋วยเตี๋ยวเส้นเล็ก เส้นหมี่ขาว และเส้นใหญ่ มีค่าความเป็นกรด-ด่าง เท่ากับ 4.45?0.04 - 4.91?0.11, 4.16?0.53- 4.86?0.14 และ 4.23?0.10–4.64?0.07 ปริมาณความชื้น เท่ากับ 31.79?0.64 - 37.00?0.31, 28.37?0.17 - 48.57?0.31 และ 57.19?0.06 - 64.61?0.57 ตามลำดับ จากผลการวิเคราะห์ปริมาณกรดเบนโซอิก โดยเทคนิค High Performance Liquid Chromatography (HPLC) พบว่า ก๋วยเตี๋ยวเส้นเล็ก เส้นหมี่ขาว และเส้นใหญ่มีปริมาณกรดเบนโซอิกอยู่ในช่วงระหว่าง 312.01?5.62 - 716.3?14.66, 244.61?28.31- 662.32?85.16 และ 478.06?17.44 62 - 1198.00?85.16 mg/kg ตามลำดับ โดยจากข้อมูลการวิเคราะห์พบว่า มีการใช้กรดเบนโซอิกในระดับที่เกินกว่ากฎหมายกำหนด (> 1000 mg/kg) ในตัวอย่างก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่จากร้านค้าชุมชนจำนวน 3 ร้าน โดยมีปริมาณเท่ากับ 1127.50?45.04, 1049.70?56.48 และ 1198.00?85.16 มิลลิกรัม/กิโลกรัม ตามลำดับ ขณะที่ก๋วยเตี๋ยวเส้นเล็กและเส้นหมี่ขาวมีปริมาณกรดเบนโซอิกอยู่ในระดับที่ปลอดภัยต่อการบริโภค อีกทั้งไม่ตรวจพบการใช้กรดซอร์บิคในเส้นก๋วยเตี๋ยวทุกชนิด

คำสำคัญ