กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อสร้างบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง การแจกแจงความน่าจะเป็นของตัวแปรสุ่ม 2) เพื่อหาประสิทธิภาพของบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนที่สร้างขึ้น 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนที่ผู้วิจัยได้สร้างขึ้น 4) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาก่อนและหลังการใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนที่ผู้วิจัยได้สร้างขึ้น และ 5) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์กับคะแนนผลสัมฤทธิ์หลังเรียนของผู้เรียน ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้จากการเลือกแบบเจาะจงจากนักศึกษาสาขาวิชาสถิติประยุกต์ จำนวน 30 คน ที่เรียนวิชาหลักสถิติ ซึ่งมีเนื้อหา การแจกแจงความน่าจะเป็นของตัวแปรสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง การแจกแจงความน่าจะเป็นของตัวแปรสุ่มที่ผู้วิจัยได้สร้างขึ้น แบบทดสอบก่อนและหลังเรียน และแบบวัดความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ตัวกลางเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัย พบว่า 1) บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง จากแจกแจงความน่าจะเป็นของตัวแปรสุ่ม มีประสิทธิภาพเท่ากับ 84.83/80.16 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ที่ 80/80 2) ผลสัทฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนหลังเรียนมีค่าเฉลี่ยสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.01 3) นักศึกษามีความพึงพอใจต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน อยู่ในระดับมาก 4) คะแนนความพึงพอใจของนักศึกษากับคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียน มีความสัมพันธ์กันในระดับสูงและมีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.01