Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2552

การสร้างโปรแกรมมัลติมีเดีย เรื่อง การแจกแจงความน่าจะเป็นของตัวแปรสุ่มสำหรับนักศึกษาระดับอุดมศึกษา

นายเจริญ จันทรวงศ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี พ.ศ. 2552

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อสร้างบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง การแจกแจงความน่าจะเป็นของตัวแปรสุ่ม 2) เพื่อหาประสิทธิภาพของบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนที่สร้างขึ้น 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนที่ผู้วิจัยได้สร้างขึ้น 4) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาก่อนและหลังการใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนที่ผู้วิจัยได้สร้างขึ้น และ 5) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์กับคะแนนผลสัมฤทธิ์หลังเรียนของผู้เรียน ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้จากการเลือกแบบเจาะจงจากนักศึกษาสาขาวิชาสถิติประยุกต์ จำนวน 30 คน ที่เรียนวิชาหลักสถิติ ซึ่งมีเนื้อหา การแจกแจงความน่าจะเป็นของตัวแปรสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง การแจกแจงความน่าจะเป็นของตัวแปรสุ่มที่ผู้วิจัยได้สร้างขึ้น แบบทดสอบก่อนและหลังเรียน และแบบวัดความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ตัวกลางเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัย พบว่า 1) บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน เรื่อง จากแจกแจงความน่าจะเป็นของตัวแปรสุ่ม มีประสิทธิภาพเท่ากับ 84.83/80.16 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ที่ 80/80 2) ผลสัทฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนหลังเรียนมีค่าเฉลี่ยสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.01 3) นักศึกษามีความพึงพอใจต่อบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน อยู่ในระดับมาก 4) คะแนนความพึงพอใจของนักศึกษากับคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียน มีความสัมพันธ์กันในระดับสูงและมีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.01

คำสำคัญ

คอมพิวเตอร์ช่วยสอน CAIคอมพิวเตอร์ช่วยเรียน ผลสัมฤทธิ์ของผู้เรียนAutoware

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การพัฒนาบทเรียนมัลติมีเดียคอมพิวเตอร์ช่วยสอน ผ่านระบบเครือข่ายอินเตอร์เน็ต วิชาภาษาอังกฤษธุรกิจ เรื่อง การตอบรับทางโทรศัพท์และการเขียนข้อความ

วิโรจน์ เส็มบัตร สถาบันการพลศึกษา พ.ศ. 2551

โปรแกรมต้นแบบของแบบทดสอบแบบปรับเหมาะโดยใช้ทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบ กรณีศึกษา : ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์

อรจิรา สิทธิศักดิ์ มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2556

การพัฒนาระบบการออกข้อสอบเลือกตอบแบบสุ่ม สาขาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ วิทยาลัยราชพฤกษ์

วรณัฐ ถ้ำทองถวิล วิทยาลัยราชพฤกษ์ พ.ศ. 2554

การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน วิชา เกมและเกมนำ

สุคนธ์ ขำกลิ่น สถาบันการพลศึกษา พ.ศ. 2552

การออกแบบและพัฒนาซอฟท์แวร์สำหรับการจำลองสถานการณ์แบบสุ่มด้วยสเปรดชีท

จุฑา พิชิตลำเค็ญ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2551

การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนผ่านเครือข่ายอินเทอร์เน็ต เรื่อง วิธีจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ

สมประสงค์ อาลีอิสเฮาะ สถาบันการพลศึกษา พ.ศ. 2552

การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่องความน่าจะเป็น โดยใช้รูปแบบการสอนแบบ 4 MAT ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5

โสรัจจะ ซ้ายคล้าย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช พ.ศ. 2562

ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อแรงจูงใจในการศึกษาของ นักศึกษาสถาบันการพลศึกษา

ศุภรินทร์ วงชารี สถาบันการพลศึกษา พ.ศ. 2555

การสุ่มตัวอย่างและการผสานข้อมูลตามแบบแผนการวิจัยแบบผสมวิธี

กมลพิพัฒน์ ชนะสิทธิ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร พ.ศ. 2561

การพัฒนาชุดกิจกรรมการจัดการเรียนรู้เรื่อง ความน่าจะเป็นโดยใช้ทฤษฎีการเรียนรู้แบบร่วมมือ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5

วีระยา บุญพามา พ.ศ. 2562