การพัฒนาสารสกัดมาตรฐานกระชายและฟ้าทะลายโจรเพื่อการป้องกันการติดเชื้อ SARS-CoV-2 ในโมเดลแฮมสเตอร์

บทคัดย่อ

การศึกษานี้ต้องการทดสอบประสิทธิภาพของสารสกัดฟ้าทะลายโจรในการป้องกันและรักษาการติดเชื้อโอไมครอนในโมเดลหนูเม้าส์ K18-hACE2 เปรียบเทียบกับยาโมลนูพิราเวียร์ โดยแบ่งกลุ่มสัตว์ทดลองเป็น 6 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มสุขภาพดี กลุ่มติดเชื้อได้รับยาหลอก (Placebo) กลุ่มติดเชื้อได้รับฟ้าทะลายโจรขนาดต่าง ๆ กลุ่มติดเชื้อได้รับฟ้าทะลายโจรขนาดสูง กลุ่มติดเชื้อได้รับโมลนูพิราเวียร์ และกลุ่มได้รับฟ้าทะลายโจรแต่ไม่ติดเชื้อ จากนั้นทำการให้ยาหรือสารทดสอบก่อน/หลังการติดเชื้อ และเก็บตัวอย่างชีวภาพจากสัตว์ทดลองในช่วงเวลาต่าง ๆ เพื่อตรวจหาปริมาณสารสำคัญออกฤทธิ์ ปริมาณไวรัส พยาธิสภาพที่ปอด และสารก่อการอักเสบที่เกี่ยวข้องในสัตว์ทดลอง จากการศึกษาพบว่า กลุ่มสุขภาพดีไม่พบปริมาณไวรัสและมีระดับสารก่อการอักเสบต่ำ ในขณะที่กลุ่มติดเชื้อแต่ไม่ได้รับยานั้นพบปริมาณไวรัสและสารก่อการอักเสบในระดับสูง สำหรับกลุ่มที่ได้รับยาป้องกัน พบว่ามีปริมาณไวรัสและสารก่อการอักเสบลดลง โดยเฉพาะในกลุ่มที่ได้รับโมลนูพิราเวียร์ พบปริมาณไวรัสในระดับต่ำและเกิดปอดอักเสบน้อย ซึ่งสอดคล้องกับผลการตรวจระดับยาในตัวอย่างชีวภาพที่พบว่า โมลนูพิราเวียร์มีระดับยาในชิ้นเนื้อปอดสูงกว่าแอนโดรกราโฟไลด์ ซึ่งเป็นสารสำคัญออกฤทธิ์ของสารสกัดฟ้าทะลายโจรในการต้านไวรัสและลดการอักเสบ อย่างไรก็ตาม การศึกษานี้เป็นการศึกษาในสัตว์ทดลอง และใช้กลุ่มตัวอย่างขนาดเล็กจากข้อจำกัดด้านงบประมาณ อาจต้องมีการศึกษาเพิ่มเติมในกลุ่มตัวอย่างที่ใหญ่ขึ้น และติดตามกลไกการออกฤทธิ์ของฟ้าทะลายโจรในการต้านไวรัสและลดปอดอักเสบ เพื่อยืนยันถึงประสิทธิภาพและความปลอดภัยก่อนนำไปประยุกต์ใช้จริงในทางคลินิก

คำสำคัญ