รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2562
กากหัวแก่นตะวันร่วมกับสมุนไพรบางชนิดกับการเปลี่ยนแปลงของจุลินทรีย์ในกระเพาะหมักของลูกโคหลังหย่านม
เรืองยศ พิลาจันทร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2562 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ศึกษาการหมักย่อยอาหารลูกโคอัดเม็ดที่มีส่วนประกอบของกากหัวแก่นตะวันเป็นแหล่งของอินูลินและสมุนไพรไทยบางชนิดที่มีฤทธิ์ต้านการอักเสบหรือสมานแผลโดยจุลินทรีย์จากกระเพาะรูเมนของลูกโค ประกอบด้วยการศึกษาระดับกากหัวแก่นตะวัน 0, 5.0, 7.5, และ 10% DM ในหลอดทดลองและในลูกโค และศึกษาการใช้กากหัวแก่นตะวัน 5.0% DM ร่วมกับสมุนไพรไทย ได้แก่ ขมิ้นชัน ใบบัว และเปลือกมังคุด ที่ระดับ 2 และ 4% DM ประเมินอิทธิพลของปัจจัยทดลองจากค่าศักยภาพการผลิตแก๊ส การย่อยได้ และผลผลิตสุดท้ายจากกระบวนการหมัก ได้แก่ ความเข้มข้นของแอมโมเนียไนโตรเจนและกรดไขมันที่ระเหยได้ ผลการศึกษาพบว่า การใช้กากหัวแก่นตะวันในระดับที่สูงมากเกินไปจะส่งผลต่อค่าศักยภาพการผลิตแก๊ส การย่อยได้ของโภชนะ รวมถึงผลผลิตสุดท้ายจากกระบวนการหมักในหลอดทดลอง ถึงแม้ปริมาณการกินได้หรือการย่อยได้เมื่อทดสอบในลูกโคจะไม่แตกต่างกัน ที่ระดับการใช้ 5.0% DM เป็นระดับที่เหมาะสมและนำมาศึกษาต่อร่วมกับสมุนไพร อย่างไรก็ตาม พบว่าการใช้กากาหัวแก่นตะวัน (5.0% DM) ร่วมกับขมิ้นชันหรือใบบัวบกส่งผลทำให้ค่าศักยภาพการผลิตแก๊สและการย่อยได้ในหลอดทดลองลดลง ขณะที่การใช้กากหัวแก่นตะวันร่วมกับเปลือกมังคุดทั้งระดับ 2.0 หรือ 4.0% DM ไม่ส่งผลต่อค่าศักยภาพการผลิตแก๊ส การย่อยได้ และผลผลิตสุดท้ายจากกระบวนการหมักอาหารลูกโคอัดเม็ดในหลอดทดลอง ดังนั้น การใช้กากหัวแก่นตะวัน 5.0% DM ร่วมกับเปลือกมังคุด 4.0% DM จึงเป็นระดับที่เหมาะสมในการใช้เป็นส่วนประกอบอาหารลูกโคอัดเม็ด เพื่อศึกษาการออกฤทธิ์ต่อสุขภาพท่อทางเดินอาหารและสมรรถนะการเจริญเติบโตของลูกโคช่วงหย่านม
คำสำคัญ
สมุนไพรHerbsแก่นตะวันJerusalem artichokeMicrobial populationประชากรจุลินทรีย์Fermentation end-productWeaned calveผลผลิตสุดท้ายจากกระบวนการหมักลูกโคหย่านม
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การคัดกรองสารสกัดจากสมุนไพรไทยต่อกระบวนการหมักย่อยของจุลินทรีย์ ในกระเพาะหมักของสัตว์เคี้ยวเอื้องในห้องปฏิบัติการ
พิพัฒน์ เหลืองลาวัณย์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2558 การศึกษาประสิทธิภาพของสารสกัดจากสมุนไพรในการยับยั้งแบคทีเรียที่ทำให้เกิดโรคท้องเสียและการประยุกต์ใช้แก่นตะวันเป็นพรีไบโอติกในการผลิตโยเกิร์ต
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. 2560 การศึกษาสารสกัดสมุนไพรไทยประเภทเหง้าที่มีฤทธิ์ในการยับยั้งเชื้อเกลื้อน
วีรพงษ์ จันทะชัย มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ พ.ศ. 2558 การศึกษาฤทธิ์ทางชีวภาพของสารสกัดสมุนไพรเอื้องหมายนาต่อเชื้อจุลชีพ
ดรุณี ศรีชนะ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต พ.ศ. 2553 ฤทธิ์ยับยั้งเชื้อแบคทีเรียของสารสกัดจากผลเพกา
ขวัญกมล ทวายตาคำ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2560 การใช้โพรไบโอติก (น้ำหญ้าหมักอบแห้ง) พรีไบโอติก (แก่นตะวัน) และซินไบโอติก (น้ำหญ้าหมักอบแห้งร่วมกับแก่นตะวัน) ในอาหาร ต่อการเจริญเติบโต แบคทีเรียกรดแลคติค พัฒนาการของลำไส้ และไขมันในร่างกายไก่เนื้อ
ศศิพันธ์ วงศ์สุทธาวาส มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2560 ฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรียของสารสกัดสมุนไพรไทยต่อจุลินทรีย์ก่อโรคท้องร่วงของลูกสุกรหลังหย่านม
วิศิษย์ เกตุปัญญาพงศ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2559 การประยุกต์ใช้สมุนไพรหรือสูตรยาสมุนไพรท้องถิ่นในภาคตะวันออก ในการกระตุ้นภูมิคุ้มกันและการควบคุมแบคทีเรียก่อโรคในกระเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำเศรษฐกิจ
สุบัณฑิต นิ่มรัตน์ ภาควิชาจุลชีววิทยา มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2552 การศึกษาฤทธิ์ต้านแบคทีเรียที่ก่อโรคในอาหารจากสารสกัดที่ได้จากเปลือกต้นพยอม และสาระสำคัญที่ได้จากสารสกัดเปลือกพยอม
นิลเนตร อัศวะศิริจินดา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. 2553 การใช้พืชสมุนไพรไทยในการเพิ่มสมรรถภาพการเจริญเติบโตและควบคุมโรคบิดในไก่เนื้อ
นางสาวดุจดาว คนยัง มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2551