ผลของพื้นที่ที่ใช้เพาะปลูกต่อปริมาณสารอินนูลินและฟรุกโตโอลิโก แซคคาไรด์ของหัวแก่นตะวัน

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้เพื่อศึกษาสมบัติทางเคมีของดินในพื้นที่เพาะปลูกแก่นตะวันและความสัมพันธ์ของปริมาณสารอินนูลินและฟรุกโตโอลิโกแซคคาไรด์ของหัวแก่นตะวัน โดยใช้กระบวนการวิจัยเชิงทดลองในห้องปฏิบัติการวิจัย ผลของการศึกษาพื้นที่เพาะปลูกใน 3 อำเภอ ของจังหวัดเพชรบูรณ์คือ อำเภอเขาค้อ อำเภอหล่มสัก และอำเภอวิเชียรบุรี ที่มีการเพาะปลูกในปี 2559 ออกแบบการทดลองโดยการสุ่มพื้นที่เพาะปลูกแบบบล็อก 25 จุด เก็บตัวอย่าง 6 จุด นำไปวิเคราะห์ในห้องปฏิบัติการวิจัย ศึกษาปัจจัยสำหรับดิน คือ ความเป็นกรด-ด่าง ค่าการนำไฟฟ้า ปริมาณอินทรียวัตถุ ปริมาณไรโตรเจนทังหมด ปริมาณฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ และปริมาณโพแทสเซียมที่เป็นประโยชน์ และวิเคราะห์ปริมาณน้ำตาลรีดิวซ์ ปริมาณน้ำตาลทั้งหมด อินนูลิน และฟรุกโตโอลิโกแซคคไรด์ พบว่าพื้นที่เพาะปลูกในอำเภอวิเชียรบุรีแสดงสมบัติทางเคมีสูงสุดที่อายุแก่นตะวัน 90 วัน คือ pH 7.54, 0.76 dS/m, อินทรียวัตถุ 52.75 g/kg, Total N 2.11 g/kg, P 69.50 mg/kg, K 511.05 mg/kg มีความสัมพันธ์กับปริมาณน้ำตาลรีดิวซ์ (0.0086 mg/mL) น้ำตาลทั้งหมด (39.56 ?g/mL) อินนูลิน (0.08 g) และฟรุกโตโอลิโกแซคคาไรด์ (0.07 g) มากกว่าอำเภอเขาค้อและหล่มสัก ตามลำดับ สภาวะในการสกัดใช้หัวแก่นตะวันต่อน้ำที่อัตราส่วน 1:5 เขย่าเป็นเวลา 15 นาที การทำแห้งโดยระบบแช่เยือกแข็ง

คำสำคัญ