Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2561

การทำลายการพักตัวของหัวแก่นตะวันพันธุ์การค้า

รัตติกาล เสนน้อย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก พ.ศ. 2561

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการทำลายการพักตัวของหัวแก่นตะวันด้วยฮอร์โมนชนิดต่าง ๆ ได้แก่ จิบเบอเรลลิน ไซโตไคนิน และเอทธิลีน และการทำลายการพักตัวด้วยการแช่หัวแก่นตะวันที่อุณหภูมิ 5 องศาเซลเซียสที่ระยะเวลาแตกต่างกัน 2 – 20 สัปดาห์ เก็บข้อมูลการงอกของหัวแก่นตะวันพันธุ์การค้า 4 สายพันธุ์ ได้แก่ JA 89, HEL 65, CN 52867 และ แก่นตะวันลูกผสม 50-4 วางแผนการทดลองแบบ factorial design in RCBD จากผลการทดลองพบว่า การทดลองทำลายการพักตัวด้วยฮอร์โมนทั้ง 2 ครั้ง มีผลการทดลองส่วนใหญ่เป็นไปในทิศทางเดียวกัน คือ ฮอร์โมนชนิดต่าง ๆ มีอิทธิพลต่อการงอกของหัวแก่นตะวันแตกต่างกัน โดยจิบเบอเรลลินเป็นฮอร์โมนที่มีประสิทธิภาพในการทำลายการพักตัวของหัวแก่นตะวันพันธุ์การค้าทั้ง 4 สายพันธุ์ เนื่องจากทำให้เปอร์เซ็นต์การงอกของหัวแก่นตะวันสูงที่สุดในการทดลองทั้ง 2 ครั้ง สำหรับการทำลายการพักตัวด้วยความเย็น พบว่า ระยะเวลาการแช่เย็นที่แตกต่างกันทำให้เปอร์เซ็นต์การงอกของหัวแก่นตะวันหลังปลูก 14 วันมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ โดยการแช่เย็นก่อนปลูกเป็นเวลา 10 สัปดาห์ส่งผลให้การงอกของหัวแก่นตะวันดีที่สุดเท่ากับ 96.3 เปอร์เซ็นต์ และแก่นตะวันพันธุ์ JA 89 และ 50-4 มีเปอร์เซ็นต์การงอกของหัวอยู่ในเกณฑ์ดีในการทดลองทำลายการพักตัวทั้ง 2 วิธี

คำสำคัญ

แก่นตะวันhormoneJerusalem artichokeฮอร์โมนความเย็นchilltuber dormancyการพักตัวของหัว

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การทำลายการพักตัวของปทุมมา

โสระยา ร่วมรังษี มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2553

ผลของอุณหภูมิและระยะเวลาในการเก็บรักษาต่อการเปลี่ยนแปลงคุณภาพของหัวแก่นตะวันสายพันธุ์ต่างๆ

รัชฎา ตั้งวงค์ไชย มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2553

การประยุกต์ใช้ชีวมวลเหลือทิ้งจากแก่นตะวันเป็นสารกำจัดวัชพืช และสารลดแรงตึงผิวชีวภาพสำหรับส่งเสริมเกษตรอินทรีย์

รัชนี พุทธา มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2566

การงอกของหัวแก่นตะวัน 4 สายพันธุ์ หลังเก็บรักษาที่ระยะเวลาแตกต่างกัน

รัตติกาล เสนน้อย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก พ.ศ. 2561

การเปลี่ยนแปลงปริมาณสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ และสารกลุ่มฟีนอลของแก่นตะวันและแก่นตะวันผงระหว่างการเก็บรักษา

ระจิตร สุวพานิช สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2560

การทำลายการพักตัวและการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อมันพื้นเมืองสกุล Dioscorea sp. เพื่อการอนุรักษ์

นุชจรี สิงห์พันธ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2560

5.การปรับปรุงพันธุ์แก่นตะวันเพื่อความต้านทานโรคโคนเน่า

สนั่น จอกลอย คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2553

การเก็บรักษาพันธุ์ไม้น้ำไส้ปลาไหล.

สุรีย์พร เย็นสุวรรณ กรมประมง พ.ศ. 2562

โครงการการศึกษาเปรียบเทียบปริมาณฟลาโวนอยด์ และฤทธิ์ต้านออกซิเดชั่นในผลหม่อนสายพันธุ์ต่างๆ

ลือชัย บุตคุป มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2555

การวิเคราะห์กระบวนท่ารำ สุครีพถอนต้นรัง

นิวัฒน์ สุขประเสริฐ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ พ.ศ. 2560