แผนงานการพัฒนาพริกไทยสุไหงอุเป และผ้าบาติก เพื่อให้เกิดเป็นผลิตภัณฑ์อัตลักษณ์เฉพาะถิ่นของจังหวัดสตูลและสร้างมาตรฐานจำเพาะที่เหมาะสมของผลิตภัณฑ์ที่สื่อถึงสมบัติด้านคุณภาพให้เป็นที่ยอมรับในระดับนานาชาติ
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การใช้ประโยขน์จากทรัพยากรและวัตถุดิบท้องถิ่นอย่างยั่งยืนเป็นหนึ่งในเกณฑ์ข้อก าหนด คุณสมบัติอุทยานธรณีโลกที่ก าหนดโดยองค์การยูเนสโก้โดยมุ่งเน้นทั้งในเรื่องการส่งเสริมงานวิจัยในพื้นที่ เพื่อพัฒนาชุมชน การพัฒนาพื้นที่อย่างยั่งยืน โดยการน าชุมชนเข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารจัดการ และพัฒนาผลิตภัณฑ์จากสินค้าภูมิปัญญาดั้งเดิมมาประยุกต์ใช้กับวัตถุดิบที่มีในพื้นที่อุทยานธรณีโลก และสามารถเชื่อมโยงต่อไปถึงการสร้างมูลค่าเพิ่มจากการท่องเที่ยวเชิงธรณีที่สามารถท าให้เกิดเป็น แหล่งเรียนรู้และสืบทอดมรดกทางธรณีวิทยาและวัฒนธรรมสู่คนรุ่นหลังได้อย่างยั่งยืน ดังนั้นแผนงาน วิจัยนี้จึงได้มุ่งเป้าในการใช้องค์ความรู้ทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเพื่อพัฒนาอัตลักษณ์ของ ผลิตภัณฑ์จากวัตถุดิบท้องถิ่นที่พบบริเวณอุทยานธรณีโลกสตูลเช่น พริกไทยสุไหงอุเป ดินเทอร์ราโรซ่า และวัตถุดิบอื่นๆ เพื่อให้เกิดผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพได้มาตรฐาน และสามารถถ่ายทอดสู่ชุมชนให้เกิดการ สร้างรายได้ในชุมชนได้ จากผลการด าเนินงานแผนงานวิจัยสามารถน าการวิเคราะห์ด้วยเครื่องมือ วิทยาศาสตร์ร่วมกับการทดสอบทางประสาทสัมผัสเพื่อใช้บ่งชี้แนวกลิ่นของพริกไทยสุไหงอุเปที่มี ลักษณะแนวกลิ่นที่สดชื่น มึความซ่าและมีกลิ่นทางCitrus ที่แตกต่างไปจากสายพันธุ์อื่นๆ รวมถึงได้แนว ทางการบริหารจัดการหลังการเก็บเกี่ยวพริกไทยสุไหงอุเปด้วยตู้อบลมร้อนพลังงานแสงอาทิตย์แบบ ไฮบริดที่สามารถลดเวลาในการท าแห้งได้ไม่น้อยกว่าร้อยละ 30 และสามารถลดการเกิดเชื้อราใน ผลิตภัณฑ์เมล็ดพริกไทยสุไหงอุเปแห้งได้ และได้ผลิตภัณฑ์ซอสพริกไทยสุไหงอุเปที่สามารถน าเมล็ด พริกไทยตกเกรดมาสร้างมูลค่าเพิ่ม พร้อมทั้งถ่ายทอดองค์ความรู้ด้าน GMP ที่สามารถผลักดันให้ชุมชน ได้รับอนุญาตสถานที่ผลิตและเลขสารบบอาหารได้จ านวน 3 รายการ นอกจากนี้ยังสามารถพัฒนาผ้า บาติกและผ้ามัดย้อมย้อมสีดินเทอร์ราโรซ่าและวัตถุดิบท้องถิ่นอื่นๆ ให้มีเฉดสีไม่น้อยกว่า 5 เฉดสีและมี ความคงทนต่อการใช้งานตามมาตรฐานผลิตภัฑณ์ชุมขน และสามารถถ่ายทอดองค์ความรู้ด้านเทคนิค การกั้นสีด้วยกาวแป้งให้กับชุมชน ท าให้สามารถสร้างรายได้จากกิจกรรม work shop ส าหรับ นักท่องเที่ยวได้อีกทางหนึ่ง