การเพิ่มประสิทธิภาพใช้ประโยชน์จากมันเส้นและยูเรียในอาหารสัตว์เคี้ยวเอื้อง
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการขนาดอนุภาคมันเส้น (มันเส้นทั่วไป และมันเส้นบดละเอียด) ตับของยูรียในอาหารข้นต่อปริมาณการกินอาหารได้ การย่อยได้ของโภชนะ และการผลิตจุสินท โคเนื้อ ซึ่งมีงานทดลอง 2 งานทดลองดังนี้ งานทดลองที่ 1: ใช้โคทดลองเป็นโคเนื้อพันธ์อเมริกันบาร์มันพันธุ์แท้เพศเมีย ไม่ท้อง จำนวน 6 ตัว มี น้ำหนักเฉลี่ย 333 + 50 กิโลกรัม จัดเข้าทดลองเพื่อให้ได้รับอาหารข้น 6 สูตร ตามแผนการทดลอง 2 x 3 แฟรคทอร์เรียล ใน 6 x 6 ลาตินสแคว สูตรอาหรขันประกอบด้วย มันเส้นอนุภาค 2 ขนาด คือ มันเสันปกติ แล มันเส้นบดละเอียด ยูเรียในอาหารขั้น 3 ระดับ คือ 2, 3 และ 3.5 เปอร์เซ็นต์น้ำหนักแห้ง และมีระดับโปรตีนหยาบ เท่ากัน คือ 13 เปอร์เซ็นต์น้ำหนักแห้ง มีระยะเวลาเลี้ยงโค 6 ระยะ ๆ ละ 21 วัน ให้อาหารชั้นในระดับ 1.5 เปอร์เซ็นต์น้ำหนักตัว ต่อวัน แบ่งให้เช้า-เย็น เท่า ๆ กัน ให้ฟางข้าวเป็นอาหารหยาบโดยให้กินเต็มที่ ผลการทดลอง พบว่าสัตว์กินอาหารขันได้ลดลง (P <0.05)เมื่อสัตว์ได้รับอาหารขันที่มีมันเส้นบดละเอียด หรือ เมื่อยูเรียในระดับที่ พิ่มขึ้น อย่างไรก็ตามขนาดอนุภาคของมันเส้น ระดับยูยในอาหารข้น และปฏิสัมพันธ์ระหว่างอนุภาคข กับระดับยูเรียในอาหารข้นไม่มีผลกระทบต่อปริมาณการกินอาหารได้รวมเมื่อคิดเป็นเปอร์เซ็นต์น้ำหนักตัว โคที่ ได้รับมันเส้นบดละเอียดในอาหารข้นมีการย่อยได้ของวัตถุแห้งเพิ่มขึ้น (P <0.05) เมื่อเปรียบเทียบกับมันเส้นไม่บด ในขณะที่ระดับยูเรียในอาหารขันที่เพิ่มขึ้นทำให้การย่อยได้ของเยื่อใยชนิด NDF เพิ่มขึ้น (P<0.05) ปฏิสัมพันธ์ ระหว่างอนุภาคของมันเส้น และระดับยูเรียในอาหารข้นไม่มีผลต่อการย่อยได้ของโภชนะ ความเข้มข้นของ อมโมเนีย-ไนโตรเจน กรดไขมันระเหยได้ง่ยในกระเพาะหมัก ระดับยูยในเลือด และผลผลิตจุลิน เพิ่มขึ้น (PR0.05) ตามระดับยูเรียที่เพิ่มชื้น ในขณะที่ขนาดอนุภาคของมันเส้น และปฏิสัมพันธ์ระหว่างขนาดอนุภาค ระดับยูเรียในอาหารข้นไม่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงระบบนิเวศวิทยาในกระเพาะหมัก ผลผลิตจุสินทรีย์โปร และระดับยูเรียในเลือด งานทดลองที่ 2 เป็นการทดลองในหลอดทดลอง โดยใช้โคเนื้อเพศเมียพันธุ์อเมริกันบาร์มัน 2 ตัว น้ำหนัก เฉลี่ย 400 + 50 กิโลกรัม ให้กินฟางเป็นอาหารหยาบ และได้รับอาหารขันที่มีส่วนประกอบของมันเส้น และยูเรีย เป็นสัตว์ที่ใช้ของเหลวจากกระเพาะหมักเพื่อนำมาทดลองในหลอดทดลอง ใช้อาหารขันที่มีมันเส้นเป็นแหล่ง นหลัก และมียูเรียเป็นองค์ประกอบ 3 ระดับ คือ 2, 3 และ 3.5 เปอร์เซ็นต์ เป็นอาหารทดลอง ผ พบว่ อาหารขันที่มียูเรียระดับ 3.5 เปอร์เซ็นต์ให้ผลผลิตแก๊สสูงกว่าอาหารชันสูตรอื่น ๆ ซึ่งปริมาณแก๊สที่มากขึ้น บ่งชี้ว่า อาหารนั้นสามารถย่อยได้ในกระเพาะหมักได้มาก จากผลการทดลองทั้ง 2 งานทดลองสามารถสรุปได้ว่า ขนาดอนุภาคมันเส้นแบบบดละเอียดสามารถเพิ่ม การย่อยได้ของวัตถุแห้ง และะดับยูเรียในอาหารชัน 3.5 เปอร์เซ็นต์ทำให้การย่อยได้ของวัตถุแท้ง และเยื่อใยชนิด NOF เพิ่มขึ้น และยังช่วยให้ระบบนิเวศวิทยาในกระเพาะหมักดีขึ้น คือระดับแอมโมเนีย-ไนโตรเจน กรดไขมันระเหย ได้ง่าย และ ประชากรแบคทีเรียเพิ่มมากขึ้น