การพัฒนาห้องเรียนแห่งอนาคต : กรณีศึกษาโรงเรียนสาธิต มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อพัฒนาห้องเรียนการจัดการเรียนรู้แบบความคิดสร้างสรรค์เป็นฐาน และเพื่อศึกษาผลการพัฒนาห้องเรียนการจัดการเรียนรู้แบบความคิดสร้างสรรค์เป็นฐาน จำนวนกลุ่มเป้าหมายเป็นครู จำนวน 14 คน และกลุ่มตัวอย่างนักเรียนโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ระดับประถมศึกษา จำนวน 201 โดยกำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างตามตารางสำเร็จรูปของเครจซี่และมอร์แกนแล้วทำการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามจำนวน 2 ชุด โดย สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1. การพัฒนาห้องเรียนการจัดการเรียนรู้แบบความคิดสร้างสรรค์เป็นฐาน ต้องมีกระบวนการจัดการภายในสถานศึกษา โดยพัฒนาหลักสูตร จัดบรรยากาศและแหล่งเรียนรู้ และมีการนิเทศภายในอย่างเป็นระบบ 2. ครูและนักเรียนมีความพึงพอใจในการจัดการเรียนรู้แบบความคิดสร้างสรรค์เป็นฐานในระดับมาก โดยมีข้อเสนอแนะให้มีการจัดห้องเรียนที่มีสามารถเรียนรู้ผ่านเทคโนโลยี ได้แก่ การเรียนรู้บนคอมพิวเตอร์ การเรียนรู้บนเว็บ ห้องเรียนเสมือนจริง และความร่วมมือดิจิตอล

คำสำคัญ