Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2558

การวิเคราะห์การทำงานของ delta-6-desaturase like gene ในอาร์ทีเมีย

สุรินทร บุญอนันธนาสาร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2558

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้ได้ทำการ โคลนยีน delta-6 desattrase (fads2) จากปลานิลเพื่อนำมา โคลนเข้าสู่ PYES 2.1 เพื่อสร้างพลาสมิด >Yonifals2 และนำเข้าสู่ยีสต์ Sacharonyces cerevisice เพื่อให้มีการแสดงออกเอ็นไซม์ delta-6 desaturasc เมื่อถูกเหนี่ยวนำด้วยน้ำตาลกาแลคโตส พบว่ายีน onjfads 2 ที่ได้จากปลานิลมีโครงสร้างของยืนตรงกับโครงสร้างของยืน fas 2 ในปลาต่าง ๆ และมี ความคล้ำายดถึงของกรดอะมิโนกับปลาอื่น ๆ อยู่ในช่วง 72.6%-80.9% การวิเคราะห์การแสดงออกของ รีคอมบีแนนท์ยีสต์ด้วยวิธี Reversc transcription PCR (RT-PCR) พบว่ารีคอมบีแนนท์ยืสต์ (RY) ที่ได้รับ การเหนี่ยวนำให้แสดงออกด้วขน้ำตาลกาแลกโตสเป็นระยะเวลา 24 ชั่วโมง มีการผลิต mRNA ของยืน onjfas 2 รีกอมบีแนนทัยีสต์ที่เลี้ยงด้วยน้ำตาลกถูโคส (4.82 0.59 mg & ) หรือน้ำตาลกาแลด โตส (5.63 + 0.28 mg g) มีปริมาณไขมันไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P>0.05) RY ที่เลี้ยงด้วย น้ำตาลกถูโคสหรือน้ำตาลกแลโตสมีกรดไขมัน C18:216 และ C18313 ซึ่งเป็นสารตั้งต้นของเอ็นไซมั delta-6 desaturase ในปริมาณต่ำ และพบว่า RY ที่เลี้ยงด้วยน้ำตาล กาแลตโตส มี C18:4า3 สูงกว่า C18:413 ใน RY ที่เลี้ยงด้วยน้ำตาลกถูโคส อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P-0.05)การวิจัยนี้ได้ศึกษาถึงผลของการใช้ RY ต่อการเพิ่มปริมาณของ PUFA ในอาร์ทีเมีย โค ทำการเลี้ยงอาร์ที่เมียด้วย RY หรือ ยีสต์ที่ไม่ได้รับการถ่ายยืน (กลุ่มควบคุม, W7) เป็นระยะเวลา 12, 1 และ 24 ชั่วโมง พบว่าอาร์ทีเมียที่เลี้ยงด้วยรีคอมบีแนนทัสต์มีกรดไขมันกลุ่ม 16 ได้แก่ C18:216, C18:3M6, C20:3n6 และ C20:4n6 และ กรดไขมันกลุ่ม 3 ได้แก่ C18:313, C18:4n3, C20:313, C20:5n3 สูงกว่าอาร์ที่เมียกลุ่มควบคุม และพบว่าสัดส่วนของ C18:316 ต่อ C18:216 และ สัดส่วนของ C18:4า3 ต่อ C18313 ในอาร์ทีเมียที่เลี้ยงด้วยรีดอมบีแนนท์ยีสต์มีค่าสูงกว่าคำสัดส่วนดังกล่าวในอาร์ เมียที่ลี้ยงด้วยสตัปกติ นอกจากนี้ยังพบ c22:633ในอาร์ทีเมียที่เลี้ยงด้วยรีคอมบีแนนท์สต์ ต่อมาได้ ทำการศึกษาถึงผลของการใช้น้ำมันปลาและน้ำมันลินิน (FSO) ต่อองค์ประกอบของกรดไขมันในอาร์ เมีย ผลการทดลองพบว่าอาร์ทีเมียที่ลี้ยงด้วยน้ำมันลินินมีปริมาณกรดไขมัน C18:2:6 และ C18:313 สูงขึ้นมาก ในขณะที่อาร์ทีเมียที่เลี้ยงด้วยน้ำมันปลามีปริมาณกรดไขมัน C20:513 และ C22:613 สูงขึ้น มาก การทดลองต่อมาได้ทำการศึกษาผลของการเลี้ยงอาร์ทีเมียดัวรีคอมบีแนนท์ยืสต์ร่ วมกับน้ำมัน ลินิน (RY+FSO) ต่อองค์ประกอบไขมันในอาร์ทีเมีย ผลการทคลองพบว่าอาร์ทีเมียที่เลี้ยงด้วย RY + FSO มีกรดไขมัน C18:36, C18:413 และ C20:5า3 สูงขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับอาร์ทีเมียที่เลี้ยงด้วย WI+FSO และการทคลองนี้ยังพบ c22:653ในอาร์ทีเมียที่เลี้ยงด้วย RY + FSO การศึกาครั้งนี้สรุปได้ ว่า โดยสรุปรวมทั้งหมศรีคอมบีแนนท์ยีสต์ที่มีการแสดงออกของยืน ojfads2 สามารถเพิ่มปริมาณ PUFA ในอาร์ที่เมียได้

คำสำคัญ

Docosahexaenoic acid (DHA)Eicosapentaenoic acid (EPA)delta-6-desaturase like genePUFA)อาร์ทีเมีย (Artemia)โอเมก้า 3 (polyunsaturated fatty acid

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การโคลนยีน delta8-desaturase ที่เกี่ยวข้องกับชีวสังเคราะห์ของกรดไขมันไม่อิ่มตัวสูงจากมอส Physcomitrella patens และการศึกษาการแสดงออกยีนในยีสต์ Saccharomyces cerevisiae

สิรีวรรณ แก้วสุวรรณ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2554

Expression profiles of delta 6 and delta 12-fatty acid desaturase encoding genes Cunninghamella bainieri during gamma-linoleneic acid biosynthesis

พ.ศ. 2559

การพัฒนารีคอมบีแนนท์โปรไบโอติคเพื่อเพิ่มกรดไขมันไม่อิ่มตัวสูงปลาสวายเนื้อขาว

สุรินทร บุญอนันธนสาร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2563

เครือข่ายปฏิสัมพันธ์ระหว่างโปรตีนของการสังเคราะห์กรดจัสโมนิก ในอะราบิดอพซิส ทาเลียนา และการจัดกลุ่มยีนออนโทโลยี

อิษฎา ชาลีเครือ มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2562

การโคลนและการศึกษาคุณลักษณะของโปรตีนเนสยีนของรา Aphanomyces invadans ที่ถูกกระตุ้นโดยโปรตีนจากเนื้อปลา

เอกพันธ์ บางยี่ขัน มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2553

การแยกยีนและการศึกษาหน้าที่เอนไซม์ไคโตไบเอสในแบคทีเรียในทะเล Vibrio carchariae

วิภา สุจินต์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2556

การศึกษาลาดับนิวคลีโอไทด์บางส่วนและการแสดงออกของยีนที่เกี่ยวข้องกับ ระบบเอนไซม์กลูต้าไธโอนในปลากะพงขาว (Lates calcarifer)

รชนิมุข หิรัญสัจจาเลิศ มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2560

ความสัมพันธ์ของฮีสตามีนเริ่มต้นในปลาทูน่า skipjack (Katsuwonus pelamis) และระยะเวลาในการผลิตต่อการสร้างฮีสตามีนในผลิตภัณฑ์

จริยา ภู่เจริญ ศูนย์วิจัยและตรวจสอบคุณภาพสัตว์น้ำและผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ พ.ศ. 2558

โครงการ: การโคลนยีนและการศึกษาคุณสมบัติของโปรตีนที่เป็นช่องทางผ่านของน้ำ (อะควอพอริน, OvAQP1-3) จากพยาธิใบไม้ตับ Opisthorchis viverrini

อมรรัตน์ เกิดแก้ว มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2557

การศึกษาการเตรียมและการแยกเปปไทด์ที่มีกิจกรรมการต้านออกซิเดชันของโปรตีนไฮโดรไลเสตจากเครื่องในปลาทูน่า

เอกสิทธิ์ จงเจริญรักษ์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2555