Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2554

การใช้ประโยชน์จากแก้วมังกรขาว และแก้วมังกรแดง

ช่อลัดดา เที่ยงพุก มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2554

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

ศึกษาการสกัดผงสีจากเปลือกแก้วมังกรเนื้อขาวและแดงบดละเอียด และเก็บแช่แข็ง วัดเป็นปริมาณเป็นเบตานินและนีโอเบตานิน โดยการเลือกปัจจัยที่เหมาะสมจากการจัดการทดลองโดยใช้ Plackett–Burman design และ Box –Benhagen ได้สภาวะที่เหมาะสม คือ พันธุ์เนื้อขาว อุณหภูมิ 70.0 ?C ปริมาณเอทานอล 90.0 % pH = 6.95 speed=0 และเวลา 5 นาที ส่วน พันธุ์เนื้อแดง คือ อุณหภูมิ 61.59 ?C ปริมาณเอทานอล 90.0 % pH=5.24 speed=0 และเวลา 0 นาที โดยใช้ปริมาณตัวอย่างต่อสารสกัด 4 ก. ต่อ 40 ม.ล. การทำผงสีแห้ง ได้จากการเติมมอลโตเด็กซ์ตริน (DE 10-12% ) 20% โดยน้ำหนัก ผงสีของเปลือกแก้วมังกรขาว จากการอบแห้งโดยตู้อบลมร้อน (50?C ) มีสีส้มใสกว่า freeze dry (-50?C ) ส่วนผงสีเปลือกแก้วมังกรแดง โดยตู้อบลมร้อน มีสีชมพูใสกว่าจาก freeze dry แต่การละลายน้ำของผงสีจากเครื่อง freeze dry เร็วกว่าผงสีจากตู้อบลมร้อน เนื้อรวมเมล็ดและเปลือกแก้วมังกรขาว และแดงไม่มีฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ทั้งแบบชนิดตรงและชนิดอ้อม สูตรที่เหมาะสมของเครื่องดื่มแก้วมังกรเนื้อขาว คือ เนื้อแก้วมังกร 60% น้ำตาลทราย 7.2 % กรดซิตริก 0.12 % ปริมาณเปลือกบดกับน้ำ 5 เท่าของน้ำหนัก 32.68% สูตรที่เหมาะสมของเครื่องดื่มแก้วมังกรเนื้อแดงคือ เนื้อแก้วมังกร 49.23% น้ำตาลทราย 8.4 % กรดซิตริก 0.15 % ปริมาณเปลือกบดกับน้ำ 5 เท่าของน้ำหนัก 10.89% และน้ำ 21.79% ได้ความชอบจากผู้ชิมปานกลาง และผู้บริโภคทั่วไป (102 คน) อายุ 20-66 ปี เพศชาย 21.57 % เพศหญิง 78.43 % ชอบแก้วมังกรขาวเล็กน้อย 47.06 % ชอบปานกลาง 4.9 % ชอบมาก 26.47 % ไม่ชอบ 21.57% ส่วนเครื่องดื่มแก้วมังกรแดง ชอบเล็กน้อย 36.27 % ชอบปานกลาง 8.82 % ชอบมาก 44.11% ไม่ชอบ10.78 % ศึกษาการสกัดผงสีจากเปลือกแก้วมังกรเนื้อขาวและแดงบดละเอียด และเก็บแช่แข็ง วัดเป็นปริมาณเป็นเบตานินและนีโอเบตานิน โดยการเลือกปัจจัยที่เหมาะสมจากการจัดการทดลองโดยใช้ Plackett–Burman design และ Box –Benhagen ได้สภาวะที่เหมาะสม คือ พันธุ์เนื้อขาว อุณหภูมิ 70.0 ?C ปริมาณเอทานอล 90.0 % pH = 6.95 speed=0 และเวลา 5 นาที ส่วน พันธุ์เนื้อแดง คือ อุณหภูมิ 61.59 ?C ปริมาณเอทานอล 90.0 % pH=5.24 speed=0 และเวลา 0 นาที โดยใช้ปริมาณตัวอย่างต่อสารสกัด 4 ก. ต่อ 40 ม.ล. การทำผงสีแห้ง ได้จากการเติมมอลโตเด็กซ์ตริน (DE 10-12% ) 20% โดยน้ำหนัก ผงสีของเปลือกแก้วมังกรขาว จากการอบแห้งโดยตู้อบลมร้อน (50?C ) มีสีส้มใสกว่า freeze dry (-50?C ) ส่วนผงสีเปลือกแก้วมังกรแดง โดยตู้อบลมร้อน มีสีชมพูใสกว่าจาก freeze dry แต่การละลายน้ำของผงสีจากเครื่อง freeze dry เร็วกว่าผงสีจากตู้อบลมร้อน เนื้อรวมเมล็ดและเปลือกแก้วมังกรขาว และแดงไม่มีฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ทั้งแบบชนิดตรงและชนิดอ้อม สูตรที่เหมาะสมของเครื่องดื่มแก้วมังกรเนื้อขาว คือ เนื้อแก้วมังกร 60% น้ำตาลทราย 7.2 % กรดซิตริก 0.12 % ปริมาณเปลือกบดกับน้ำ 5 เท่าของน้ำหนัก 32.68% สูตรที่เหมาะสมของเครื่องดื่มแก้วมังกรเนื้อแดงคือ เนื้อแก้วมังกร 49.23% น้ำตาลทราย 8.4 % กรดซิตริก 0.15 % ปริมาณเปลือกบดกับน้ำ 5 เท่าของน้ำหนัก 10.89% และน้ำ 21.79% ได้ความชอบจากผู้ชิมปานกลาง และผู้บริโภคทั่วไป (102 คน) อายุ 20-66 ปี เพศชาย 21.57 % เพศหญิง 78.43 % ชอบแก้วมังกรขาวเล็กน้อย 47.06 % ชอบปานกลาง 4.9 % ชอบมาก 26.47 % ไม่ชอบ 21.57% ส่วนเครื่องดื่มแก้วมังกรแดง ชอบเล็กน้อย 36.27 % ชอบปานกลาง 8.82 % ชอบมาก 44.11% ไม่ชอบ10.78 %

คำสำคัญ

เครื่องดื่มเยลลี่แยมแก้วมังกรแดงผลไม้แผ่นแก้วมังกรขาว

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

ผลของสภาพบรรยากาศดัดแปลง และอุณหภูมิต่ออายุการเก็บรักษา และอายุการวางจำหน่ายของผลแก้วมังกร

วาริช ศรีละออง คณะทรัพยากรชีวภาพและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2554

การเพิ่มประสิทธิภาพการย้อมเส้นใยจากเศษรังไหม ด้วยสีธรรมชาติของกลุ่มชาติพันธุ์เขมร ใน อ. สุวรรณภูมิ จ. ร้อยเอ็ด และการใช้ประโยชน์จากน้ำย้อมในภาพพิมพ์ เพื่อความ มั่นคง มั่งคั่ง และยั่งยืน…

กนกกรณ์ ศิริทิพย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด พ.ศ. 2564

การทำลายการพักตัวของปทุมมา

โสระยา ร่วมรังษี มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2553

การผลิตกลาสเซรามิกจากส่วนผสมของเศษแก้ว เปลือกไข่ และ เพอร์ไลต์

นภัสถ์ จันทร์มี มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2561

การสกัดสารประกอบฟีนอลิกจากใบพิลังกาสาและการประยุกต์ใช้

ธีรวุฒิ ตันเอง สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564

การพัฒนากระบวนการผลิตเส้นไหมอีรี่ด้วยกระบวนการทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และการเพื่อเพิ่มมูลค่าไหมอีรี่ด้วยการย้อมสีธรรมชาติ และการแปรูป และนำไปถ่ายทอดสู่ชุมชน เพื่อความมันคงมั่งคั่งและยั่งยืน ของจังหวัดร้อยเอ็ด

กนกกรณ์ ศิริทิพย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด พ.ศ. 2565

การพัฒนาคุณภาพเมล็ดกระบกเพื่อการส่งออกในรูปของไทยอัลมอลด์

ไพวัลย์ ปัญญาแก้ว มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2560

การพัฒนาเครื่องแกงหวายสำเร็จรูปแบบผงเชิงพานิชย์โดยใช้เครื่องทำแห้งแบบลูกกลิ้ง

ชลันธร วิชาศิลป์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2561

การเพิ่มประสิทธิภาพการควบคุมอุณหภูมิของโรงเลี้ยงไหมโดยใช้ปล่องความร้อนเพื่อเพิ่มอัตราการรอดชีวิตของตัวหนอนไหมและถ่ายทอดเทคโนโลยีสู่เกษตรกรผู้เลี้ยงไหม

ประทีป ตุ้มทอง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2561

การเก็บรักษาหัวพันธุ์ว่านแสงอาทิตย์

กุลชลี บุญทา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา พ.ศ. 2558