Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2553

การกระจายตัวและ เวลาการออกหากินในสภาพภูมิอากาศที่แตกต่างกันของยุงลายอิจิปไตย์ และยุงลายอโบพิคตัส ยุงพาหะนำโรคไข้เลือดออกในเขตเมืองและชนบทจังหวัดเชียงใหม่ ภาคเหนือของประเทศไทย: นำมาซึ่งการเฝ้าระวังและการควบคุมโรคไข้เลือดออก

นางสาววรรณภา สุวรรณเกิด กรมควบคุมโรค พ.ศ. 2553

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

<p>การศึกษานี้ เป็นการศึกษาชีวนิสัยของยุงลายบ้าน (Aedes aegypti) และยุงลายสวน (Aedes albopictus) พาหะโรคไข้เลือดออกและไข้ปวดข้อยุงลาย ในเขตเมืองและเขตชนบทจังหวัดเชียงใหม่ดําเนิน การศึกษาระหว่างเดือนธันวาคม 2552 - พฤศจิกายน 2553 โดยทําการจับยุงโดยใช้สวิง ทั้งในและนอกบ้าน (landing mosquito collection) ตั้งแต่เวลา 06.00-23.00 น. หมู่บ้านละ 3 บริเวณ (หัว กลาง และท้ายหมู่บ้าน) บริเวณละ 2 หลังคาเรือน จากการศึกษาพบว่าสัดส่วนของยุงลายบ้านอิจิปไตย์สูงกว่ายุงลายสวนอโบพิคตัสทั้งในเขต เมืองและชนบท 32.23 และ 2.49 เท่า ใน ฤดูหนาวแล้ง เขตชนบท (ธันวาคม กุมภาพันธ์) มีความหนาแน่นเฉลี่ย (ตัว) ของยุงลายบ้านที่จับได้ในบ้านน้อยที่สุด คือ 4.36 plusmn; 2.35 ในขณะที่ฤดูร้อน (มีนาคม พฤษภาคม) มีความ หนาแน่นเฉลี่ยของยุงลายบ้านที่จับได้นอกบ้านมากที่สุด คือ 9.98 plusmn; 5.01 (p lt; 0.05) ช่วงเวลาที่จับยุงลายบ้าน นอกบ้านได้มากที่สุด คือ 0600 1200 น. (p lt; 0.05) ฤดูฝน (มิถุนายน สิงหาคม) มีความหนาแน่นเฉลี่ย (ตัว) ของยุงลายสวนที่จับได้ทั้งในและนอกบ้านมากที่สุด คือ 10.12 plusmn; 5.09 และ 35.56 plusmn; 16.32 ตามลําดับ (p lt; 0.05) ในเขตเมือง ฤดูร้อนมีความหนาแน่นเฉลี่ยของยุงลายบ้านในบ้านน้อยที่สุด คือ 4.13 plusmn; 1.33 ตัว (p lt; 0.05) ช่วงเวลาที่จับยุงลายบ้านในบ้านได้น้อยที่สุด คือ 0600 0900 น. (p lt; 0.05) ฤดูฝน มีความหนาแน่น เฉลี่ยของยุงลายบ้านนอกบ้านมากที่สุด คือ 5.58 plusmn; 3.01 (p lt; 0.05) ช่วงเวลาที่จับยุงลายบ้านนอกบ้านได้มาก ที่สุด คือ 1200 1800 น. (p lt; 0.05) สําหรับอัตราการวางไข?ของยุงอิปจิปไตย์และยุงลายสวนอโบพิคตัสในเขต ชนบทมีค่า 27.99 และ 44.8 และในเขตเมืองเป็น 55.84 และ 46.15 ตามลําดับ ผลการประเมินค่าดัชนีลูกน้ำ ยุงลาย ในเขตชนบทมีค่าดัชนีลูกน้ำยุงลายในฤดูแล้งสูงกว่าในฤดูฝน คือ HI = 14.29, CI = 3.31 และ HI = 13.54, CI = 3.21 ตามลําดับ ภาชนะหลักที่พบลูกน้ำยุงลายทั้ง 2 ฤดู คือ ถังเก็บน้ำ โอ่ง และภาชนะที่ไม่ใช้ใน เขตเมืองมีค่าดัชนีลูกน้ำยุงลายในฤดูแล้งต่ำกว่าในฤดูฝน คือ HI = 10.17, CI = 4.24 และ HI = 18.64, CI = 6.25 ตามลําดับ ภาชนะหลักที่พบลูกน้ำยุงลายในฤดูฝนมีความหลากหลายมากกว่าฤดูแล้ง คือ จานรองกระถางต้นไม้ถังเก็บน้ำ โอ่งแจกันดอกไม้ยางรถยนต์และกาบใบไม้</p>

คำสำคัญ

Climate changeDengue feverSpecies compositionVector controlAedes mosquitoesbiting time

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

โครงการ อิทธิพลจากภาวะโลกร้อนที่มีต่อความชุกชุม และความหลากหลายของยุงพาหะนำโรคไข้เลือดออก และ โรคพยาธิฟิลาเรีย ณ จังหวัดกาญจนบุรี ภาคตะวันตกของประเทศไทย

จินรภา โพธิกสิกร มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2558

โครงการ การศึกษาการกระจายทางภูมิศาสตร์เนื่องจากการ เปลี่ยนแปลงสภาพอากาศและสภาพแวดล้อมต่อการติดเชื้อ แบคทีเรีย Wolbachia ของยุงในประเทศไทย

อิศนันท์ วิวัฒนรัตนบุตร มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2555

การศึกษาเบื้องต้นเกี่ยวกับความหลากหลายของแบคทีเรียในทางเดินอาหารส่วนกลางของยุงลายบ้านและยุงร าคาญจากเขตกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย

รนิดา ต่วนอุดม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2561

การศึกษาผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศและนิเวศวิทยาที่มีต่อความหลากหลาย การกระจายตัว ช่วงระยะเวลาการเจริญเติบโต และอัตราการอยู่รอดของยุงลายสวน (Aedes albopictus) ที่ติดเชื้อและไม่ติดเชื้อแบคทีเรีย Wolbachia

อำมร อินทร์สังข์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2559

การกำจัดเงื่อนไขการเกิดยุงลายเพื่อป้องกันควบคุมโรคไข้เลือดออกของชุมชนอำเภอเมือง จังหวัดลำปาง

เบญจวรรณ ตื้อตัน มหาวิทยาลัยสวนดุสิต พ.ศ. 2558

ความไวของยุงลายบ้านและยุงลายรำคาญต่อสารเดลต้ามิทรินในเขตเทศบาลนครภูเก็ต

ทัศนีย์ เอกวานิช พ.ศ. 2557

Relationships between dengue virus infection in mosquito vector, (Aedes aegypti), dengue cases and weather conditions in Samut Sakhon Province, Thailand

พายุ ภักดีนวน กระทรวงสาธารณสุข พ.ศ. 2558

การเปรียบเทียบวิธีควบคุมและกำจัดยุงลายในเขตเทศบาลนครภูเก็ต

ทัศนีย์ เอกวานิช พ.ศ. 2558

การศึกษาเชิงพื้นที่การแพร่ระบาดของโรคไข้ปวดข้อยุงลายในจังหวัดสุราษฎร์ธานี

สุรพล เนาวรัตน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี พ.ศ. 2554

การศึกษาความไวของลูกน้ำยุงลายต่อสารทีมีฟอสในภาคเหนือตอนล่างของประเทศไทย ปี 2551

นายนิธิพัฒน์ มีโภคสม กรมควบคุมโรค พ.ศ. 2551