Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2565

การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสารเคมีต่อการดื้อและการกลายพันธุ์ของยุงลายบ้าน เพื่อพยากรณ์พื้นที่ระบาดของโรคไข้เลือดออก

โสภาวดี มูลเมฆ กรมควบคุมโรค พ.ศ. 2565

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสารเคมีต่อการดื้อและการกลายพันธุ์ของยุงลายบ้าน เพื่อศึกษาการดื้อและการกลายพันธุ์ของยีนในยุงลายบ้านต่อสารเคมี และประเมินพื้นที่เสี่ยง พื้นที่ภาคใต้ ประเทศไทย รวม 7 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดกระบี่ พัทลุง สุราษฎร์ธานี ตรัง ปัตตานี ยะลา และสงขลา โดยทำการศึกษาทดสอบความไวยุงลายบ้านด้วยวิธี CDC Bottle Bioassay พบยุงลายบ้านที่รอดและบินได้ ร้อยละ 25.02 ยุงที่รอดและบินไม่ได้ร้อยละ 9.27 และยุงที่ตายร้อยละ 65.72 ผลการทดสอบความไวแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มยุงที่ดื้อต่อสารเคมีพบทุกพื้นที่ศึกษายกเว้นพื้นที่อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา เป็นกลุ่มยุงที่มีความไวต่อสารเคมี ดำเนินการสุ่มตัวอย่างยุงเพื่อตรวจสอบการกลายพันธุ์จาก VGSC ยีนที่ตำแหน่ง 1016 และ F1534C ของยุงลายบ้าน รวม 7 จังหวัด 13 อำเภอ พบว่ายุงลายบ้านมีการกลายพันธุ์ VGSC ยีนที่ตำแหน่ง V1016G จำนวน 40% และ F1534C จำนวน 60% ที่ไม่ตายจากการทดสอบด้วยสารเคมีแต่ไม่ปรากฏยีนกลายพันธุ์ ค่าเฉลี่ยความถี่ของยีนกลายพันธุ์และความถี่ของยีนธรรมชาติในการศึกษาครั้งนี้มีค่า 0.40 ต่อ 0.60 ผลการวิเคราะห์ระยะห่างทางพันธุศาสตร์และแผนภูมิวิวัฒนาการยุงลายบ้านในพื้นที่ศึกษามีค่า Bootstrap มากกว่า 95% และจากการจัดลำดับความสำคัญของปัจจัยที่มีอิทธิพลสำคัญมากที่สุดต่อการดื้อและการกลายพันธุ์ยุงลายบ้าน ได้แก่ ความถี่การใช้สารเคมี ระยะเวลาของสารเคมี พื้นที่มีผู้ป่วยไข้เลือดออกในรอบ 5 ปี ระดับความไวของยุง และความเข้มข้นสารเคมี ตามลำดับ พบว่าระดับความเสี่ยงต่อการดื้อของยุงลายบ้านในพื้นที่ศึกษามีความเสี่ยงระดับปานกลาง การศึกษาในครั้งนี้แสดงให้เห็นว่ายุงลายบ้านมีความไว การดื้อและการกลายพันธุ์ต่อสารเคมีเดลต้าเมทรินกลุ่มไพรีทอยด์แตกต่างกันและมีแนวโน้มการดื้อของยุงลายในแต่ละพื้นที่เพิ่มขึ้น ดังนั้นควรมีการศึกษาและประเมินระดับการดื้อของยุงพาหะอย่างต่อเนื่อง เพื่อเป็นข้อมูลสนับสนุนการเลือกใช้สารเคมีในการควบคุม ยุงตัวเต็มวัยได้อย่างมีประสิทธิภาพ คำสำคัญ ยุงลายบ้าน การดื้อ การกลายพันธุ์

คำสำคัญ

Insecticideสารเคมียุงลายบ้านgene mutationAedes mosquitoยีนดื้อยายีนกลายพันธุ์Gene risistance

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสารเคมีต่อการดื้อและการกลายพันธุ์ของยุงลายบ้าน เพื่อพยากรณ์พื้นที่ระบาดของโรคไข้เลือดออก

โสภาวดี มูลเมฆ กรมควบคุมโรค พ.ศ. 2564

วิธี CDC Bottle bioassay ทางเลือกใหม่ในการติดตามระดับความต้านทานของยุงลายบ้านต่อสารเคมีกำจัดแมลง

สุธาสินี มาแดง กรมควบคุมโรค พ.ศ. 2560

การติดตามการดื้อยาของยุงลายพาหะนำโรคไข้เลือดออกระดับ พันธุกรรม ในสภาพการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อม

ดร. อุรุญากร จันทร์แสง กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ พ.ศ. 2558

การศึกษาเบื้องต้นเกี่ยวกับความหลากหลายของแบคทีเรียในทางเดินอาหารส่วนกลางของยุงลายบ้านและยุงร าคาญจากเขตกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย

รนิดา ต่วนอุดม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2561

ความหลากหลายทางชีวภาพของยุงพาหะนำโรคในพื้นที่หมู่เกาะชายแดนของประเทศไทยเพื่อการเฝ้าระวังและควบคุม

ธนวัฒน์ ชัยพงศ์พัชรา สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565

การสำรวจการใช้มุ้งชุบสารเคมีป้องกันยุงพาหะนำโรคไข้มาลาเรียของประชาชน อำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก

คัทลิยา พลอยวงษ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2552

ความหลากหลายของยุงพาหะนำโรคมาลาเรียในพื้นที่ที่มีการแพร่เชื้อสูงของจังหวัดระนอง

สกุลทิพย์ ชูแก้ว กรมควบคุมโรค พ.ศ. 2560

การค้นหาและการศึกษาคุณสมบัติของโปรตีนที่เกี่ยวข้องกับกลไกการดื้อต่อสารเคมีกำจัดแมลงในยุงลาย

นงคราญ ลำจวน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2552

การศึกษาความไวของลูกน้ำยุงลายต่อสารทีมีฟอสในภาคเหนือตอนล่างของประเทศไทย ปี 2551

นายนิธิพัฒน์ มีโภคสม กรมควบคุมโรค พ.ศ. 2551

ความหลากหลายทางชีวภาพและการจัดทำฐานข้อมูลสัณฐานวิทยาสมัยใหม่ของยุงพาหะนำโรคในพื้นที่เชื่อมต่อผืนป่าตามแนวเทือกเขาตะนาวศรีของประเทศไทยเพื่อการเฝ้าระวังและควบคุม

ธนวัฒน์ ชัยพงศ์พัชรา สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563