การตรวจเชื้อไวรัสเด็งกี ไวรัสซิก้า และไวรัสชิคุนกุนยา ในระดับโมเลกุล ในยุงลายบ้าน Aedes aegypti และยุงลายสวน Aedes albopictus
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษานี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อตรวจเชื้อไวรัสก่อโรคไข้เลือดออก โรคไข้ปวดข้อยุงลาย เ ข้ซิกา ในยุงลายตัวเต็มวัยชนิด Aedes aegypti และ Aedes albopictus ที่เก็บได้จากพื้นที่เสี รแพร์โรคในจังหวัดสุราษฎร์ธานี ภูเก็ต และพังงา โดยอาศัยเกณฑ์การประเมินระดับคว พื้นที่เสี่ยงสูงโรคไข้เลือดออก พื้นที่ศึกษาสำหรับการเก็บตัวอย่าง pool ของยุงลาย ประก พื้นที่เสี่ยง ได้แก่ 1) ตำบลบ่อผุด อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี 2) ตำบลกะทู้ อำเภอกะทู้ งหวัดภูเก็ต และ 3) ตำบลกะไหล อำเภอตะกั่วทุ่ง จังหวัดพังงา ดำเนินการสำรวจอาคาร อย่างน้อยพื้นที่ศึกษาละ 200 หลัง (รวมทั้งหมด >600 หลัง) และเก็บตัวอย่าง pool ของยุงลายจำนวน 100 pools (รวมทั้งหมด 300 pools) โดยใช้เครื่องดูดยุง เพื่อทำการสกัดอาร์เอ็นเอและใช้เป็นแม่พิมพ์ ในการตรวจอาร์เอ็นเอของเชื้อไวรัสเด็งกี่ไวรัสชิคนกุนยา และไวรัสซิกา เปรียบเทียบกับตัวอย่างควบคุบคุม บวกและตัวอย่างควบคุมลบ โดยใช้วิธี qRT-PCR ผลการวิจัย พบการติดเชื้อร่วมระหว่างเชื้อไวรัสเด็งกี่ ซีโรไทป์ 1, 2, และ 3 กับเชื้อไวรัสกุนยาใน ตัวอย่าง pool ของยุงลายบ้าน Ae. Degypti จำนวน 1 pool (ร้อยละ 1.0) เท่านั้น ซึ่งเก็บได้จากพื้นที่ ศึกษาจังหวัดสุราษฎร์ธานี และพบการติดเชื้อไวรัสเต็งกี่ ในตัวอย่าง pool ของยุงลายบ้าน Ae. degypti จำนวน 1 pool (ร้อยละ 1.0) ซึ่งเก็บได้จากพื้นที่ศึกษาจังหวัดภูเก็ต สำหรับพื้นที่ศึกษาจังหวัดพังงา ไม่ พบการติดเชื้อไวรัสชนิดใดเลยในตัวอย่าง pool ของยุงลาย ในขณะที่ ไม่พบการติดเชื้อไวรัสชนิดใดเลย ในตัวอย่าง pool ของยุงลายสวน Ae. olbopictus ที่ทำการตรวจวิเคราะห์ในการศึกษานี้ เทคนิควิธี ดังกล่าวซึ่งมีความไวและความจำเพาะสูงเพื่อตรวจเชื้อไวรัสเด็งกี่ ไวรัสชิคนกุนยา และไวรัสชิกา ใน ตัวอย่าง pool ของยุงลาย และสามารถใช้เป็นเครื่องมือในการประเมินทางระบาดวิทยาทางตรง เพื่อ วิเคราะห์แหล่งที่มาของการแพร่กระจายไวรัสเด็งกี่และไวรัสชิคุนกุนยาในยุงลาย ในรัศมี 70 เมตร จาก บ้านที่พบยุงลายติดเชื้อในพื้นที่ตำบลบ่อผุด อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี และเช่นเดียวกันกับ การแพร่กระจายไวรัสเต็งกี่ในยุงลาย ในรัศมี 15 เมตร จากบ้านที่พบยุงลายติดเชื้อในพื้นที่ตำบลกะทู้ อำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต โดยอาศัยข้อมูลสารสนเทศภูมิศาสตร์ ข้อมูลระบาดวิทยา ข้อมูลกีฏวิทยา และ ข้อมูลการสำรวจอาคารบ้านเรือน