รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2554
การพัฒนาพันธุ์แก่นตะวันปลอดโรคโดยเทคนิคทางเทคโนโลยีชีวภาพ
สุมนา นีระ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2554 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
จากการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อแก่นตะวันสายพันธุ์ JA 89 และ Hel 65 โดยใช้เนื้อเยื่อจากใบอ่อน
ในอาหารสังเคราะห์สูตร MS ที่เติมสารควบคุมการเจริญเติบโตกลุ่มออกซิน ได้แก่ NAA, IAA, IBA และ
2,4-D ความเข้มขัน 0, 1, 3, 5 และ 7 มิลลิกรัมต่อลิตร พบว่าชิ้นส่วนใบอ่อนของแก่นตะวันทั้ง 2 สาย
พันธุ์สามารถเจริญและพัฒนาไปเป็นแคลลัสได้ดี โดยเฉพาะในอาหารสังเคราะห์สูตร MS ที่เติม NAA
ความเข้มขัน 1 มิลลิกรัมต่อลิตรสามารถชักนำให้เกิดแลลัสได้ดีที่สุดทั้งสองสายพันธุ์ ส่วนการเลี้ยง
เนื้อเยื่อใบอ่อนแก่นตะวันสองสายพันธุ์ในอาหารสังเคราะห์สูตร MS ที่เติมสารควบคุมการเจริญเติบโต
กลุ่มไซโตไคนิน ได้แก่ kinetin, BA, และ TDZ ความเข้มข้น 0, 1, 3, 5 และ 7 มิลลิกรัมต่อลิตร พบว่า
ทุกความเข้มข้นสามารถชักนำให้เกิดแคลลัสได้แต่จำนวนน้อยกว่าในอาหารที่เติมสารควบคุมการเจริญ
เติบโตกลุ่มออกซิน จากการวิเคราะห์ปริมาณอินนูลินที่ได้จากแคลลัสที่เลี้ยงในอาหารสูตรดังกล่าวพบ
ว่าปริมาณอินนูลินที่ได้จากแคลลัสที่เลี้ยงในอาหารที่เติมสารควบคุมการเจริญเติบโตกลุ่มออกซินก็ให้
ปริมาณอินนูลินมากกว่าในอาหารที่เติมไซโตไคนินทั้งสองสายพันธุ์ และจากการทดลองพบว่า ชนิดของ
สารควบคุมการเจริญเติบโต ความเข้มข้นของสารควบคุมการเจริญเติบโตและสายพันธุ์มีผลต่อปริมาณ
อินนูลินที่ผลิตได้จากเนื้อเยื่อชิ้นส่วนใบของแก่นตะวัน
คำสำคัญ
สารควบคุมการเจริญเติบโตแก่นตะวันเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อสายพันธุ์อินนูลิน
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การพัฒนาพันธุ์แก่นตะวันปลอดโรคโดยเทคนิคทางเทคโนโลยีชีวภาพ
สุมนา นีระ คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2552 การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อบัวจงกลนีและการอนุรักษ์พันธุ์เชิงวัฒนธรรม
นายวิชัย ภูริปัญญวานิช สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2556 โครงการวิจัยการขยายพันธุ์และปรับปรุงพันธุ์พืชโดยใช้เทคนิคการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ
ภุมรินทร์ วณิชชนานันท์ กรมวิชาการเกษตร พ.ศ. 2560 ศึกษาการใช้ประโยชน์จากบุหงานราเพื่อพัฒนาเป็นแหล่งอาหารหยาบสำหรับสัตว์กระเพาะรวม
คู่ขวัญ จุลละนันทน์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2554 การพัฒนาพันธุ์พืชสมุนไพรวงศ์ขิงโดยการเหนี่ยวนำให้กลายพันธุ์เพื่อเพิ่มศักยภาพการผลิต
พีรนุช จอมพุก สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน) (สวก.) พ.ศ. 2564 การพัฒนาการใช้โมลาสยีสต์ในอาหารสุกร เพื่อเพิ่มสมรรถภาพการผลิตและกระตุ้นภูมิคุ้มกันในสุกรขุน
พิทักษ์พล พรเอนก มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2561 การปรับปรุงพันธุ์ว่านชักมดลูก เพื่อเพิ่มศักยภาพการผลิต สารทุติยภูมิสำหรับใช้ในทางการเกษตร โดยการเพิ่มชุดโครโมโซมและการก่อกลายพันธุ์
รศ.ดร. สนธิชัย จันทร์เปรม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2552 การเพิ่มปริมาณอินนูลินสาระสำคัญสำหรับสุขภาพในแก่นตะวัน
นุชจรี สิงห์พันธ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2563 ผลของสารควบคุมการเจริญเติบโตของพืชต่อการพัฒนาเอ็มบริโอของ อินทผลัมพันธุ์แม่โจ้ 36 ในสภาพปลอดเชื้อ
จุฑามาศ พิลาดี มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2562 การชักนำการเกิดหัวแก่นตะวันขนาดเล็กเพื่อผลิตอินนูลินโดยการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช
สิริพร พงศ์ทองผาสุข มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2557