รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2565
ผลของการอบแห้งต่อปริมาณสารออกฤทธิ์และฤทธิ์ทางชีวภาพของข่าคมเพื่อพัฒนาเป็นอาหารเพื่อสุขภาพ
ธีระพันธ์ จำเริญพัฒน์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2565 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ข่าคม (Alpinia latilabris Ridl.) เป็นพืชชนิดใหม่ที่ยังไม่มีการรายงานมาก่อนในประเทศไทย พบได้ในจังหวัดสกลนคร มีการใช้ประโยชน์และมีศักยภาพสูงในการใช้เป็นวัตถุดิบสำหรับทำอาหารและเป็นยาแผนโบราณ การทำแห้งข่าคมจะเป็นการรักษาคุณภาพและหลีกเลี่ยงการเสื่อมสภาพของสารพฤกษเคมีเมื่อผ่านการทำแห้งแล้ว จุดมุ่งหมายของงานวิจัยคือการศึกษาการเปลี่ยนแปลงของสารพฤกษเคมี สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ และสมบัติของสารต้านอนุมูลอิสระ เมื่อใช้วิธีการทำให้แห้งที่แตกต่างกัน (การทำแห้งแบบเยือกแข็ง การทำแห้งแบบตากแดด การทำแห้งด้วยการอบลมร้อน ที่อุณหภูมิ 40 60 80 องศาเซลเซียส) งานวิจัยนี้ถือเป็นรายงานครั้งแรกเกี่ยวของข่าคม (Alpinia latilabris Ridl.) ในประเทศไทย ผลการวิจัยพบว่าตัวอย่างที่ทำแห้งเยือกแข็งมีสารประกอบระเหยง่าย สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ กรดอินทรีย์ กรดฟีนอลิก ฟลาโวนอยด์ สูงสุด รวมทั้ง คุณสมบัติในการเป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่ดีกว่า และพบว่าสารประกอบระเหยง่ายที่สำคัญคือ 1,8-cineole พบในตัวอย่างสดและแห้ง ทั่งนี้ออกฤทธิ์ทางชีวภาพมีความไวต่อการทำให้แห้งด้วยความร้อนและแสงแดดส่งผลทำให้เกิดการเสื่อมสภาพของสารพฤษเคมี สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ และฤทธิ์ทางชีวภาพด้วย ผลการศึกษานี้สามารถนำไปเป็นข้อมูลที่เป็นประโยชน์และนำไปใช้ในการเตรียมวัตถุดิบสำหรับการพัฒนาอาหารฟังชั่น การพัฒนาพืชสมุนไพร หรือเครื่องสำอางต่อไป
คำสำคัญ
Bioactive compoundsสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพการอบแห้งฤทธิ์ทางชีวภาพBiological activityEugenolDrying processยูจีนอลAlpinia latilabris Ridlข่าคม
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
ผลของตัวทำละลายต่อองค์ประกอบทางพฤกษเคมี ปริมาณสารประกอบฟีนอลิกและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระสารสกัดจากพืชทนดี
ลักษมี วิทยา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย พ.ศ. 2559 ผลของวิธีการอบแห้งต่อฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระและสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพในผักแขยงสองสายพันธุ์ (Limnophila aramatic และ Limnophila geoffrayi)
พิชชาภรณ์ วันโย มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ พ.ศ. 2560 องค์ประกอบทางเคมีและฤทธิ์ทางชีวภาพจากเชื้อราที่แยกจากต้นชาน้ำมันสกุล (Camellia oleifera Abel.) ที่ปลูกในประเทศไทย
อัจฉราวดี แผนสนิท มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง พ.ศ. 2560 ความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระของผักพื้นบ้านแผ่น
ปริตา ธนสุกาญจน์ มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2557 สมบัติการต้านอนุมูลอิสระ และต้านจุลินทรีย์ของผลิตภัณฑ์ครีมจากกะเม็ง
นิรมล ศากยวงศ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2559 ผลของกระบวนการทำแห้งต่อกิจกรรมการต้านอนุมูลอิสระของผลิตภัณฑ์สาหร่ายเทาน้ำอบแห้ง
นิติพงศ์ จิตรีโภชน์ มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2555 การศึกษาผลของการอบแห้งต่อปริมาณกรดอะมิโน พอลิแซคคาไรด์ สารออกฤทธิ์และฤทธิ์ทางชีวภาพของมะก่อเพื่อพัฒนาเป็นอาหารเพื่อสุขภาพ
อรอนงค์ ภูสีฤทธิ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด พ.ศ. 2565 การพัฒนาผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพและเครื่องสำอางจากผักพื้นบ้าน
สุนีย์ จันทร์สกาว มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560 ศักยภาพของพรรณไม้น้ำเพื่อเป็นสารกำจัดหอยฝาเดียว (Lymnaea sp.)
นงนุช เลาหะวิสุทธิ์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2556 การเพาะเลี้ยงสาหร่ายที่มีประโยชน์ทางเศรษฐกิจจากน้ำเสียโรงงานผักและผลไม้กระป๋อง
ผศ. ศิราภรณ์ ชื่นบาล มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2551