Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2560

การพัฒนาตัวบ่งชี้ที่มีความไวและความจำเพาะสำหรับตรวจหาภาวะดื้อต่ออินซูลิน

กัญญาณัฐ เปี่ยมงาม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2560

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

ภาวะดื้ออินซูลิน เป็นสาเหตุหลักของการก่อให้เกิดโรคเบาหวานชนิดที่ 2 การวัดภาวะดื้ออินซูลินด้วยวิธี euglycemic hyperinsulinemic clamp เป็นวิธีมาตรฐานที่มีความยุ่งยากและมีค่าใช้จ่ายสูง งานวิจัยนี้ต้องการศึกษาระดับโปรตีนที่สนใจ 3 ชนิด ได้แก่ Carbonic Anhydrase, 3-hydroxy-3-methylglutaryl-coenzyme A reductase (HMG Co-A reductase) และ adiponectin เพื่อเป็นตัวบ่งชี้ที่มีความไวและความจำเพาะต่อภาวะดื้ออินซูลิน โดยจะทำการทดสอบในตัวอย่างเลือดจากอาสาสมัคร 3 กลุ่ม คือ กลุ่มที่มีสุขภาพดี (n = 35) กลุ่มที่มีภาวะดื้ออินซูลิน (n = 32) และกลุ่มที่เป็นโรคเบาหวาน (n = 32) ด้วยเทคนิค sandwich ELISA พบว่า โปรตีน adiponectin (cut off ? 4.73 ug/ml, AUC = 0.644 (0.51, 0.777) (p 0 ng/ml สามารถช่วยเพิ่มค่าการทำนายภาวะดื้อต่ออินซูลิน (AUC = 0.694 (0.564, 0.825)) (p < 0.05) และโรคเบาหวาน (AUC = 0.762 (0.644, 0.879) (p < 0.05) ได้เพิ่มมากขึ้น เมื่อนำมาใช้วิเคราะห์ร่วมกัน 3 ชนิด งานวิจัยนี้แสดงให้เห็นว่าโปรตีนเหล่านี้เป็นประโยชน์ในการตรวจวินิจฉัยผู้ที่มีภาวะดื้อต่ออินซูลินซึ่งมีแนวโน้มจะพัฒนาเป็นโรคเบาหวานให้ได้รับการรักษาและเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมให้เหมาะสม คำสำคัญ: ภาวะดื้ออินซูลิน, secretome GeLC-MS/MS, adiponectin, Carbonic Anhydrase, 3-hydroxy-3-methylglutaryl-coenzyme A reductase (HMG Co-A reductase)

คำสำคัญ

ตัวบ่งชี้BiomarkerInsulin resistancemonoclonal antibodyโมโนโคลนอลแอนติบอดีภาวะดื้อต่ออินซูลินsandwich ELISAการตรวจทางภูมิคุ้มกันวิทยา

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การพัฒนาตัวบ่งชี้ที่มีความไวและความจำเพาะสำหรับตรวจหาภาวะดื้อต่ออินซูลิน

กัญญาณัฐ เปี่ยมงาม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2561

ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดหอมแดงที่ผ่านเทคโนโลยีทางเอนไซม์ในหนูที่เหนี่ยวนำให้เกิดการดื้อต่ออินซูลินด้วยการให้อาหารไขมันสูง

อ.ดร. สะแกวัลย์ อุ่นใจจีน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2559

Insulin Receptor Substrate-1 Gene (G972R) Polymorphism and Insulin Resistance in Overweight and Obese Type 2 Diabetes Mellitus Patients

พ.ศ. 2558

การศึกษาฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาของชาเมี่ยงในหนูทดลองที่เหนี่ยวนำให้เกิดการดื้อต่ออินซูลินด้วยการให้อาหารไขมันสูง

สะแกวัลย์ อุ่นใจจีน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560

ผลกระทบของภาวะอ้วนที่มีการดื้อต่ออินซูลินต่อการทำงานของต่อมน้ำลายในแง่ของการหลั่งของน้ำลาย โครงสร้างของต่อมน้ำลาย สัญญาณของอินซูลินของต่อมน้ำลาย และ การทำงานของไมโตรคอนเดรียของต่อมน้ำลายในโมเดลหนูทดลอง

ศ.ดร.ทันตแพทย์หญิง สิริพร ฉัตรทิพากร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2559

ปัจจัยที่สัมพันธ์กับภาวะโรคเบาหวานที่ควบคุมไม่ได้

นวรัตน์ ภูเหิน พ.ศ. 2561

ประสิทธิผลของสารสกัดแซนโทนจากมังคุดต่อการลดภาวะดื้อต่ออินสุลิน ลดภาวะไขมันของอวัยวะภายในร่างกาย และลดภาวะไขมันเกาะตับ จากผลของการลดสารก่อปฏิกิริยาการอักเสบและสารอนุมูลอิสระในผู้ป่วยก่อนเป็นเบาหวาน

สมลักษณ์ จึงสมาน มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2559

ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด ของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2

ธนวัฒน์ สุวัฒนกุล พ.ศ. 2561

การชะลอไตเสื่อมในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่ไม่สามารถควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้

ศิริลักษณ์ ถุงทอง วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุราษฎร์ธานี พ.ศ. 2560

ความชุกและปัจจัยทำนายความล้มเหลวในการใช้ยาฉีดอินซูลินของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2

นีลนาถ เจ๊ะยอ พ.ศ. 2559