ผลของการยับยั้งเอ็นไซม์ดีพีพี-4 ต่อการทำงานของหัวใจและไมโตคอนเดรียของหนูที่มีภาวะดื้อต่ออินซูลินที่เกิดจากการได้รับอาหารไขมันสูง

บทคัดย่อ

การรับประทานอาหารที่มีส่วนประกอบของไขมันในปริมาณสูงเป็นสาเหตุหนึ่ง ของการเกิดภาวะดื้อต่ออินซูลิน ภาวะดื้อต่ออินซูลินเป็นผลทำให้เกิด cardiac sympathovagal imbalance, สูญเสียการทำงานของหัวใจและไมโตคอนเดรีย การศึกษาถึงผลของการยับยั้งเอ็นไซม์ดีพีพี-4 ด้วยยาวิลดากลิปติน ต่อการทำงาน ของหัวใจยังมีจำกัด จึงเป็นที่มาของการศึกษานี้ เพื่อศึกษาถึงผลของวิลดากลิปตินใน หนูที่มีภาวะดื้อต่ออินซูลิน หนู Wistar rat เพศผู้นํ้าหนักเริ่มต้น 180-200 กรัมจะถูก นำมาแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มเพื่อรับอาหารปกติ (ประกอบด้วยพลังงานจากไขมัน 19.77%) หรือรับอาหารไขมันสูง (ประกอบด้วยพลังงานจากไขมัน 59.28%) เป็นเวลา ทั้งหมด 12 สัปดาห์ จากนั้นหนูในแต่ละกลุ่มจะถูกแบ่งเพื่อรับวิลดากลิปติน หรือ vehicle เป็นเวลา 21 วัน จากนั้นหนูจะถูกนำมาศึกษาถึงการทำงานของหัวใจและไมโต คอนเดรีย รวมถึงประเมิน metabolic parameters, oxidative stress level และ heart rate variability (HRV) จากการศึกษาพบว่าหนูที่ได้รับอาหารไขมันสูงเพียงอย่างเดียว มีนํ้าหนักตัว, ระดับอินซูลิน, cholesterol, oxidative stress เพิ่มขึ้นทั้งยังมีระดับของ high-density lipoprotein (HDL) ลดลง ยังพบว่าเกิดการสูญเสียการทำงานของหัวใจ และภาวะไมโตคอนเดรีย รวมทั้งเกิดภาวะ depressed HRV การได้รับยาวิลดากลิ ปติน พบว่าช่วยลดระดับของอินซูลิน, cholesterol, oxidative stress ในเลือด และ พบว่ายังช่วยเพิ่มระดับของ HDL ได้ด้วย นอกจากนั้นการทำงานของหัวใจและไมโต คอนเดรียในหนูที่ได้รับยาวิลดากลิปตินก็มีการทำงานที่ดีขึ้นด้วย

คำสำคัญ