ผลของภาวะพร่องฮอร์โมนเพศชายร่วมกับภาวะอ้วนต่อการทำงานของอินซูลินรีเซ็บเตอร์ในสมอง การทำงานของไมโตคอนเดรียในสมอง และ การเรียนรู้และความจำของหนูเพศผู้

บทคัดย่อ

จุดประสงค์: เพื่อศึกษาผลกระทบของการบกพร่องของฮอร์โมนเพศชายต่อความไวของอินซูลินสมอง hippocampal synaptic plasticity และ ความจาในหนูอ้วนที่มีภาวะดื้อต่ออินซูลิน วิธีการ: หนูวิสตารตัวผู้ถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่มโดยเป็นกลุ่มที่ sham (S) และ orchiectomized (O) โดยแต่ละกลุ่มจะแบ่งออกเป็นสองกลุ่มย่อยที่จะได้รับทั้งอาหารปกติ (ND) หรืออาหารที่มีไขมันสูง (HFD) เป็นเวลา 4, 8 หรือ 12 สัปดาห์ จากนั้น จะเก็บตัวอย่างเลือดเพื่อตรวจสอบพารามิเตอร์การเผาผลาญอาหาร การทดสอบความเรียนรู้และความจา โดยวิธี การทดสอบของวงกตมอร์ริส ในตอนท้ายของการศึกษาสมองถูกนาออกมาเพื่อตรวจสอบความไวของอินซูลินและ hippocampal synaptic plasticity ผลการศึกษา: ทั้งสองกลุ่มของหนู HFD พัฒนามีภาวะดื้อต่ออินซูลิน ในสัปดาห์แปด และภาวะดื้อต่ออินซูลินในสมองร่วมกับมีความผิดปกติของสมอง ในสัปดาห์ที่ 12 แต่หนู HFO พัฒนาความบกพร่องความจา และ hippocampal synaptic plasticity ที่แปดสัปดาห์ ในขณะที่ กลุ่ม HFS พัฒนาความบกพร่องเหล่านี้ในภายหลังในสัปดาห์ที่ 12 แม้ว่าทั้งหนูกลุ่ม NDO ไม่พบภาวะดื้อต่ออินซูลินเลย แต่หนู NDO มีความจาและ hippocampal synaptic plasticity ที่ลดลง ในสัปดาห์ที่แปด สรุป: ทั้งโรคอ้วนและการขาด ฮอร์โมนเพศชาย เป็นปัจจัยสาคัญที่ก่อให้เกิดความบกพร่องของความจา

คำสำคัญ