Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2553

การเปลี่ยนแปลงของ insulin signaling ในเซลล์ประสาทและการกระตุ้นให้มีการเพิ่มขึ้นของการเกิด amyloidosis ในสมองหนูหลังจากหนูได้รับอาหารไขมันสูงเป็นเวลานานๆ

สิริพร ฉัตรทิพากร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2553

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การกินอาหารไขมันสูงติดต่อกันเป็นเวลานาน มักจะนำไปสู่การเกิดภาวะดื้อต่ออินซูลิน โดยมีการพบว่ามีการเพิ่มขึ้นของระดับอินซูลินในพลาสมา ซึ่งจัดเป็นภาวะนำก่อนจะเกิดเป็น โรคเบาหวาน และนำไปสู่การเพิ่มของระดับคอติโคสเตอโรนในพลาสมา ถึงแม้ความสัมพันธ์ ระหว่างภาวะดื้อต่ออินซูลินและการบกพร่องของความทรงจำได้มีการศึกษาก่อนหน้านี้ ผลของ การกินอาหารไขมันสูงต่อการทำงานของเซลล์ประสาทโดยเฉพาะภาวะการตอบสนองของ อินซูลินและระดับคอติโคสเตอโรนยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด ในการศึกษานี้เราได้ทำการทดสอบ สมมติฐานที่ว่า การกินอาหารไขมันสูงนำไปสู่การเกิดภาวะดื้อต่ออินซูลิน ทำให้ระดับของคอติ โคสเตียโรนทัง้ ในพลาสมาและในเซลล์ประสาทเพิ่มขึ้น และการตอบสนองของเซลล์ประสาทต่อ อินซูลินที่บกพร่องไป โดยในการศึกษาถึงการทำงานของการตอบสนองของเซลล์ประสาทต่อ อินซูลิน โดยใช้วิธี extracellular recording เพื่อศึกษาถึงการเปลี่ยนแปลง field potential hippocampus slice โดย field potential จัดเป็นคุณสมบัติของการตอบสนองของเซลล์ประสาท ทางกระแสไฟฟ้ าที่บ่งบอกถึงการทำงานของสารสื่อประสาทในสมอง โดยปกติการกระตุ้น อินซูลินรีเซ็บเตอร์ (IR) จะทำให้เกิด ภาวะ insulin-induced long term depression (insulininduced LTD) เกิดขึน้ และเรายังใช้ เทคนิค immunoblot ถูกใช้เพื่อทดสอบ การทำงานของอินซูลิน รีเซ็บเตอร์ในระดับสัญญาณในเซลล์ประสาทหนู รวมทัง้ ระดับของคอติโค เสตอโรนในพลาสมาและในเซลล์สมองหนู โดยอาศัยวิธี ELISA จากการทดลองพบว่าระดับของ คอติโคเสตอโรนในพลาสมาเพิ่มขึ้นเมื่อหนูที่ได้รับอาหารไขมันสูง 4 สัปดาห์ จากนัน้ ก็ตรวจพบ ภาวะดื้อต่ออินซูลินในหนูที่ได้รับอาหารไขมันสูง 8 และ 12 สัปดาห์ อย่างไรก็ตาม ระดับของคอ ติโคสเตอโรนในเซลล์ประสาทที่เพิ่มขึ้นจะพบเฉพาะในหนูที่ได้รับอาหารไขมันสูง 12 สัปดาห์ เท่านัน้ เรายังพบด้วยว่า ภาวะ insulin-induced LTD มีการทำงานที่ลดลงในหนูที่ได้รับอาหาร ไขมันสูง 12 สัปดาห์ สำหรับการทำงานของอินซูลิน รีเซ็บเตอร์ในระดับสัญญาณในเซลล์ ประสาทหนูเช่น IR, IRS-1 และ Akt/PKB นัน้ เราพบว่าระดับการเกิด Phosphorylation ของ neuronal IR, neuronal IRS-1 และ neuronal Akt/PKB ที่ตอบสนองต่ออินซูลิน ลดลงในหนูที่ ได้รับอาหารไขมันสูง 12 สัปดาห์ โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงระดับโปรตีนของ IR, IRS-1 และ Akt/PKB การค้นพบของเราแสดงให้เห็นว่า ภาวะดื้อต่ออินซูลินในเซลล์ประสาทและ ภาวะเครียดของเซลล์ประสาทที่พบได้จากการเพิ่มขึ้นของคอติโคเสตอโรน ได้พัฒนาขึ้นที่ ช่วงเวลาเดียวกันหลังจากการกินอาหารไขมันสูง เนื่องจากไม่มีการเปลี่ยนแปลงของ ปรากฏการณ์ paired-pulse ratio และ LTD ที่ถูกเหนี่ยวนำโดย carbachol ระหว่าง กลุ่มที่ได้รับอาหารธรรมดาและอาหารไขมันสูง การค้นพบของเราจึงแสดงให้เห็นว่าการบกพร่อง ของตัวรับอินซูลินที่เซลล์ประสาท ควรจะเกิดที่บริเวณ postsynaptic transmission โดยปราศจาก การรบกวนจาก synaptic plasticity อื่นๆ นอกจากนียั้งมีความสัมพันธ์ระหว่างภาวะดือ้ ต่ออินซูลิน การเพิ่มขึน้ ของคอติโคสเตอโรน ภาวะดือ้ ต่ออินซูลินที่เซลล์ประสาทและ การเกิด สูญเสียเซลล์ประสาทไป ที่แสดงให้เห็นโดย การลดลงของ nNOS-positive neurons ใน กลุ่มที่ ได้รับอาหารไขมันสูง งานวิจัยของเราแสดงให้เห็นว่าการกินอาหารไขมันสูงสามารถนำไปสู่การ เพิ่มขึน้ ของคอติโคเสตอโรนและภาวะดือ้ ต่ออินซูลิน ที่สามารถนำไปสู่การเกิดภาวะดือ้ ต่ออินซูลินที่ เซลล์ประสาท ภาวะเครียดในสมอง และนำไปสู่การสูญเสียเซลล์ประสาทในที่สุด

คำสำคัญ

High-fat dietsamyloid plaqueinsulin receptor signalingneuronal insulin resistance

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

ผลของยาเมทฟอร์มินต่อการเรียนรู้,ความจำและการทำงานของไมโตรคอนเดรียของเซลล์ประสาทในหนูที่มีภาวะต้านทานต่ออินซูลินจากการกินอาหารไขมันสูง

สิริพร ฉัตรทิพากร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2556

ผลของยาพีพีเออาร์แกมมาอะโกนิสต์ (PPAR-gamma Agonist) และ เอสโตเจน ต่อภาวการณ์ดื้อต่ออินซูลินของเซลล์สมองต่อการทำงานของ ไมโตรคอนเดรียของเซลล์สมองในหนูที่กินอาหารไขมันสูง

สิริพร ฉัตรทิพากร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2557

ผลกระทบของภาวะอ้วนที่มีการดื้อต่ออินซูลินต่อการทำงานของต่อมน้ำลายในแง่ของการหลั่งของน้ำลาย โครงสร้างของต่อมน้ำลาย สัญญาณของอินซูลินของต่อมน้ำลาย และ การทำงานของไมโตรคอนเดรียของต่อมน้ำลายในโมเดลหนูทดลอง

ศ.ดร.ทันตแพทย์หญิง สิริพร ฉัตรทิพากร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2559

ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดหอมแดงที่ผ่านเทคโนโลยีทางเอนไซม์ในหนูที่เหนี่ยวนำให้เกิดการดื้อต่ออินซูลินด้วยการให้อาหารไขมันสูง

อ.ดร. สะแกวัลย์ อุ่นใจจีน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2559

ฤทธิ์ลดน้ำตาลในเลือด ลดไขมันในเลือด ต้านออกซิเดชั่น และต้านอักเสบของสารสกัดรางจืดในหนูอ้วน

จริญญาพร เนาวบุตร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2560

ผลของภาวะพร่องฮอร์โมนเพศชายร่วมกับภาวะอ้วนต่อการทำงานของอินซูลินรีเซ็บเตอร์ในสมอง การทำงานของไมโตคอนเดรียในสมอง และ การเรียนรู้และความจำของหนูเพศผู้

สิริพร ฉัตรทิพากร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2558

การศึกษาฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาของชาเมี่ยงในหนูทดลองที่เหนี่ยวนำให้เกิดการดื้อต่ออินซูลินด้วยการให้อาหารไขมันสูง

สะแกวัลย์ อุ่นใจจีน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560

ผลของการให้แอลฟาแมงโกสตินเสริมเป็นระยะเวลานานต่อภาวะระดับน้ำตาลในเลือดที่สูง และภาวะดื้อต่ออินซูลินในหมูเบาหวานชนิด 2 ที่เหนี่ยวนำโดยให้กินอาหารไขมันสูงร่วมกับการฉีดสารสเตร็ปโตโซโตซิน

สุนิตย์ สุขสำราญ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2558

ฤทธิ์ลดระดับน้ำตาลในเลือด ฤทธิ์ต้านออกซิเดชั่น และฤทธิ์ต้านการอักเสบ ของสารอัมเบลลิเฟอโรนในหนูขาวเบาหวานชนิดที่ ๒ ที่เหนี่ยวนำด้วยอาหารไขมันสูงร่วมกับฉีดสเตร็ปโตโซโตซิน

ศุภเกต แสนทวีสุข มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2557

ความสัมพันธ์ระหว่างการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดกับการเกิดภาวะเสี่ยงสมองเสื่อม ในผู้ป่วยเบาหวานชนิดไม่พึ่งอินซูลิน

อภิชัย สิรกุลจิรา พ.ศ. 2560