การศึกษาทางภูมิคุ้มกันวิทยาของเนื้อเยื่อเหงือกโรคติดเชื้อที่มีสาเหตุจากฟัน

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันวิทยาของเนื้อเยื่อเหงือกที่ได้จากผู้ป่วยที่มีการติดเชื้อแบคทีเรียที่มีสาเหตุจากฟัน ในบริเวณรอบฟันกรามแท้ซี่ที่ 3 ณ คณะทันแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ศึกษาในผู้ที่ไม่มีการอักเสบของเนื้อเยื่อเหงือกก่อนการรักษาด้วยการถอนฟันและให้ยาอะม็อคซิซิลลินทางระบบจำนวน 12 คน (กลุ่มควบคุม) และผู้ที่มีการอักเสบของเนื้อเยื่อเหงือกก่อนการรักษา 11 คน (กลุ่มทดสอบ) โดยศึกษากระบวนการเปลี่ยนแปลงในระดับยีนที่ทำให้เกิดปฏิกิริยาการอักเสบด้วยวิธี Quantitative Reverse Transcription Polymerase Chain Reaction (RT-qPCR) ผลการศึกษาพบว่าตัวอย่างส่วนใหญ่ในกลุ่มควบคุมมีการแสดงออกในระดับยีนของไซโตไคน์ต่างๆ ลดลง สอดคล้องไปกับผลการศึกษาในโครงการวิจัยย่อยที่ 1 ที่ไม่พบเชื้อดื้อยาทั้งก่อนและหลังการรักษา ส่วนการแสดงออกในระดับยีนของไซโตไคน์ที่เพิ่มขึ้นเล็กน้อยพบได้ประมาณ 1 ใน 3 ของจำนวนตัวอย่าง ทั้งนี้อาจเกิดขึ้นเนื่องจากเป็นการอักเสบตามปกติของแผลถอนฟัน ส่วนในกลุ่มทดลองที่มีการอักเสบทางคลินิกของเหงือกก่อนการรักษาและพบเชื้อดื้อยาทั้งก่อนและหลังได้รับยาปฏิชีวนะ พบว่ามากกว่าร้อยละ 25 มีการแสดงออกของไซโตไคน์เพิ่มขึ้นมากทั้งๆ ที่มีจำนวนเชื้อดื้อยาลดลง จึงคาดว่าน่าเกิดจากบริเวณนั้นยังมีการอักเสบติดเชื้ออยู่จากเชื้อดื้อยาอะม็อกซิซิลลินที่มีความรุนแรงเป็นพิเศษ ดังนั้นหากผู้ป่วยมีการอักเสบของเนื้อเยื่อเหงือกรอบฟันกรามแท้ซี่ที่ 3 ก็ควรเลือกใช้ยาปฏิชีวนะกลุ่มที่สามารถยับยั้งเชื้อที่ดื้อต่อยาอะม็อคซิซิลลินร่วมในการรักษา จะได้ลดอุบัติการณ์การพบเชื้อดื้อยาอะม็อคซิซิลลินลง

คำสำคัญ