การค้นหาและการศึกษาคุณสมบัติของโปรตีนที่เกี่ยวข้องกับกลไกการดื้อต่อสารเคมีกำจัดแมลงในยุงลาย
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ยุงลายเป็นพาหะนำโรคไข้เลือดออกในประเทศไทย ในปัจจุบันพบการดื้อต่อสารเคมี กำจัดแมลงอย่างมากในประชากรยุง ดังนั้นการศึกษากลไกการดื้อต่อสารเคมีกำจัดแมลง จะนำมา ซึ่งการพัฒนาวิธีการใหม่ในการควบคุมการระบาดของโรค การศึกษาเบื้องต้นโดยวิธีทางโปรตีโอ มิกส์ พบว่ามีโปรตีนสองชนิด ที่มีบทบาทในกระบวนการกำจัดสารพิษคือ กลูตาไธโอน เอส- ทรานสเฟอเรสซิกมา 1-1 และ อัลดีไฮด์ดีไฮโดรจีเนส โดยพบการแสดงออกที่เพิ่มขึ้นในยุงลายสาย พันธุ์ที่ดื้อต่อสารเคมีกำจัดแมลงชนิดดีดีทีและเพอร์เมทริน เมื่อเปรียบเทียบกับยุงลายสายพันธุ์ที่ไว ต่อสารเคมีกำจัดแมลง วัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้ เพื่อศึกษาคุณสมบัติของโปรตีนนี้ต่อ สารเคมีกำจัดแมลง ผลการทดลองบ่งชี้ว่าโปรตีนชนิด กลูตาไธโอน เอส-ทรานสเฟอเรส ซิกมา 1-1 ไม่เกี่ยวข้องกับการดื้อต่อสารเคมีกำจัดแมลง โดยพบว่าไม่มีการแสดงออกที่เพิ่มขึ้นในระดับของยีน และ โปรตีน โดยวิธีควอนติเตทีฟพีซีอาร์และเวสเทิร์นบรอท การศึกษาคุณสมบัติของโปรตีนชนิด นี้ พบว่าไม่สามารถเมตาโบไลท์สารเคมีกำจัดแมลงชนิดดีดีทีได้ อย่างไรก็ตามพบว่ากลูตาไธโอน เอส-ทรานสเฟอเรส ซิกมา 1-1 น่าจะเกี่ยวข้องกับกระบวนการต่อต้านการเกิดอนุมูลอิสระ ขณะที่ การศึกษาในโปรตีนชนิด อัลดีไฮด์ดีไฮโดรจีเนส 9029 9948 และ14080 พบว่ามีระดับการ แสดงออกของยีนและโปรตีนที่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในยุงลายที่ดื้อต่อสารเคมีกำจัด แมลงชนิดดีดีที และเพอร์เมทริน เมื่อเปรียบเทียบกับยุงลายที่ไวต่อสารเคมีกำจัดแมลง ผลการศึกษา ยืนยันบทบาทของโปรตีนอัลดีไฮด์ดีไฮโดรจีเนส ว่าเกี่ยวข้องกับการเมตาโบไลท์สารเพอร์เมทริน โดยสามารถเปลี่ยนสารฟีน๊อกซีเบนซิลอัลดีไฮด์ ซึ่งเป็นผลผลิตของเพอร์เมทริน ให้เป็นสารฟีน๊อก ซีเบนโซเอทที่มีความเป็นพิษต่ำได้