การยับยั้งการแสดงออกของยีนโดยเทคนิคอาร์เอ็นเออินเทอร์เฟียเรนซ์ ในยุงลายที่เป็นพาหะนำโรคไข้เลือดออก และการประยุกต์ใช้สำหรับการควบคุมประชากรยุงในอนาคต

บทคัดย่อ

ไซโตโครมพี 450 เป็นโปรตีนที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการเมแทบอลิซึมของสารเคมีหลายชนิด มีรายงานว่าระดับการแสดงออกของยีนไซโตโครมพี 9J32 ที่เพิ่มขึ้นมีความสัมพันธ์กับการดื้อต่อสารเคมีกำจัดแมลงชนิดไพรีทรอยด์ในยุงลาย การฉีดอาร์เอนเอสายคู่ไซโตโครมพี 9J32 เข้าไปในยุงลายที่ดื้อต่อสารเคมีกำจัดแมลงชนิดเพอร์เมทริน ส่งผลให้ไปลดการแสดงออกของยีนไซโตโครมพี 9J32 ได้บางส่วน และไปมีผลทำให้ยุงมีความไวต่อสารเคมีกำจัดแมลงชนิดเพอร์เมทรินเพิ่มขึ้น วัตถุประสงค์การศึกษาในครั้งนี้เพื่อเปรียบเทียบวิธีการนำส่งอาร์เอนเอสายคู่ไซโตโครมพี 9J32 ที่มีประสิทธิภาพและเหมาะสมต่อยุงลาย เพื่อพัฒนาและนำไปประยุกต์ใช้สำหรับการควบคุมประชากรยุงในอนาคต การศึกษาในโครงการนี้ทำการเปรียบเทียบวิธีนำส่งอาร์เอนเอสายคู่ผ่านการกินในลูกน้ำยุงลาย 3 วิธีได้แก่ การนำส่งผ่านเซลล์แบคทีเรียที่สังเคราะห์อาร์เอนเอสายคู่ การนำส่งในรูปแบบที่มีอาร์เอนเอสายคู่ร่วมกับไคโตซาน และ การนำส่งแบบการแช่ในสารละลายที่มีอาร์เอนเอสายคู่ ผลการศึกษาพบว่าวิธีนำส่งอาร์เอนเอสายคู่เข้าไปในตัวลูกน้ำยุงลายโดยวิธีการกินเซลล์แบคทีเรียที่สังเคราะห์อาร์เอนเอสายคู่ไซโตโครมพี 9J32 นั้นมีประสิทธิภาพดีกว่าการนำส่งแบบสารประกอบที่มีไคโตซานและอาร์เอนเอสายคู่ และการนำส่งแบบการแช่ในสารละลายที่มีอาร์เอนเอสายคู่ โดยสามารถไปลดการแสดงออกของยีน CYP9J32 ลูกน้ำยุงลายได้ และผลการยับยั้งการแสดงออกของยีน CYP9J32 นี้มีผลไปเพิ่มความไวของลูกน้ำยุงลายต่อสารเคมีกำจัดแมลงชนิดเพอร์เมทริน ผลการศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าวิธีนำส่งอาร์เอนเอสายคู่ผ่านการกินเซลล์แบคทีเรียที่สังเคราะห์อาร์เอนเอสายคู่เป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพ สามารถนำมาพัฒนาเป็นสารชีวภาพเพื่อกำจัดลูกน้ำยุงลายในการควบคุมประชากรยุงในพื้นที่ได้

คำสำคัญ