Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564

การพัฒนาผลิตภัณฑ์กำจัดลูกน้ำยุงลายบ้านดื้อยาจากแบคทีเรีย

ดนาพร สารพฤกษ์ กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ พ.ศ. 2564

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

ยุงลายบ้าน (Aedes aegypti) เป็นพาหะนำโรคที่มีความสำคัญทางสาธารณสุขของประเทศไทย ทั้งไข้เลือดออก ไข้ซิกา และชิคุนกุนยา ซึ่งเป็นโรคที่ยังไม่มีวัคซีนที่มีประสิทธิภาพและวิธีการรักษาเฉพาะ การควบคุมยุงพาหะจึงเป็นหนึ่งในมาตรการสำคัญในการควบคุมการแพร่ระบาด โดยมักใช้สารเคมีในการควบคุมทั้งระยะตัวเต็มวัยและระยะลูกน้ำ แต่ปัจจุบันเกิดปัญหาการดื้อต่อสารเคมีในทั้งสองระยะ การศึกษานี้ได้นำแบคทีเรีย Bacillus thuringiensis israelensis (Bti) และ Bacillus sphaericus (Bs) มาทดสอบกำจัดลูกน้ำยุงลายที่ดื้อต่อสารเคมีกำจัดแมลงจากพื้นที่ภาคสนาม โดยทดสอบทั้งการใช้แบคทีเรียแบบเดี่ยวและแบบผสม พบว่าแบคทีเรียแบบผสม Bti 3: Bs 1 มีความเหมาะสมในการนำไปพัฒนาต่อไป จากการทดสอบประสิทธิภาพกับลูกน้ำสายพันธุ์ห้องปฏิบัติการ (n=1,600) ได้ค่า LC50 = 0.017180 ?0.00107 mg/L ในขณะที่เมื่อทดสอบกับลูกน้ำจากภาคสนาม (n=1,600) ได้ค่า LC50 = 0.018456 ?0.001941 mg/L ซึ่งไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยยะสำคัญทางสถิติ ดังนั้นการดื้อต่อสารเคมีกำจัดแมลงของลูกน้ำจึงไม่มีผลต่อประสิทธิภาพในการกำจัดลูกน้ำแบคทีเรียสูตรนี้ นอกจากนี้ จากการทดสอบความคงทนของแบคทีเรียกำจัดลูกน้ำในสภาพจำลองธรรมชาติ พบว่าที่ 35 วันลูกน้ำมีอัตราการตายอยู่ที่ 84% ซึ่งสูงกว่าการใช้ Bti (74%) หรือ Bs (0%) แบบเดี่ยว

คำสำคัญ

นวัตกรรมDengueโรคไข้เลือดออกลูกน้ำยุงลายZikaโรคไข้ซิกาBacterial larvicideInnovations of mosquito controlinsecticide resistant Aedes aegypti strainsmosquito larvaควบคุมยุงลายดื้อยาจุลินทรีย์กำจัดลูกน้ำยุงยุงลายดื้อยา

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

นวัตกรรมภูมิปัญญาท้องถิ่นร่วมกับสมุนไพรในการกำจัดลูกน้ำและการไล่ยุงลาย (Aedes aegypti L.)

สรญา แสนมาโนช มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี พ.ศ. 2565

Prevention and control of Aedes aegypti-borne diseases: Lesson learned from past successes and failures

พ.ศ. 2556

ประสิทธิศักย์สารสกัดจากหนอนตายหยากและสาบเสือต่อยุงลายบ้านโดยการพ่นสารเคมีแบบฝอยละเอียด (ULV)

คณพศ ทองขาว กรมควบคุมโรค พ.ศ. 2559

การกำจัดเงื่อนไขการเกิดยุงลายเพื่อป้องกันควบคุมโรคไข้เลือดออกของชุมชนอำเภอเมือง จังหวัดลำปาง

เบญจวรรณ ตื้อตัน มหาวิทยาลัยสวนดุสิต พ.ศ. 2558

ประสิทธิภาพของสารกำจัดลูกน้ำเทมีฟอส ไดฟูเบนซูรอน และแบคทีเรียควบคุมลูกน้ำชนิดบีทีไอ เพื่อการควบคุมลูกน้ำยุงลายบ้าน Aedes aegypti (L.) ในภาคสนาม

ขนิษฐา ปานแก้ว กรมควบคุมโรค พ.ศ. 2563

การติดตามการดื้อยาของยุงลายพาหะนำโรคไข้เลือดออกระดับ พันธุกรรม ในสภาพการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อม

ดร. อุรุญากร จันทร์แสง กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ พ.ศ. 2558

การศึกประสิทธิภาพการออกฤทธิ์ไล่ยุงของผลิตภัณฑ์ไล่ยุงมาตราฐานต่อยุงลาย Ae. aegypti สายพันธุ์ที่ดื้อและสายพันธุ์ที่ไวต่อสารเคมีกลุ่มไพรีทรอยด์

เบญจวรรณ ตื้อตัน มหาวิทยาลัยสวนดุสิต พ.ศ. 2558

การค้นหาและการศึกษาคุณสมบัติของโปรตีนที่เกี่ยวข้องกับกลไกการดื้อต่อสารเคมีกำจัดแมลงในยุงลาย

นงคราญ ลำจวน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2552

การพัฒนาผลิตภัณฑ์เคมีประเภทฉีดพ่นหมอกควันสำหรับการควบคุมยุงลายและยุงลายดื้อยาพาหะไข้เลือดออกและไข้ซิกา

ภูเบศร์ ยะอัมพันธ์ กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ พ.ศ. 2564

การยับยั้งการทางานของระบบเอนไซม์กำจัดสารพิษของลูกน้ำยุงลาย Aedes aegypti โดยสารสกัดจากพืชและสารจำเพาะบางชนิด

ปณิดา ดวงแก้ว มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2561