การยกระดับคุณภาพและเพิ่มมูลค่าของผลผลิตสัตว์น้ำ: พัฒนาสมดุลโซ่อาหาร ในระบบไบโอฟลอค เพื่อผลิตปลาทับทิมเชิงพาณิชย์เพื่อลดต้นทุนการผลิต

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ต้องการยกระดับคุณภาพและเพิ่มมูลค่าของผลผลิตปลาทับทิมในระบบไบโอฟลอคในแง่การพัฒนาสมดุลโซ่อาหาร โดยการสร้างอาหารปลาโดยใช้ฟลอคจากเนปียร์ป่นหมัก (napier silage) และฟลอคจากแป้งมัน รวมทั้งเพื่อศึกษา microenvironment และปัจจัยทางคุณภาพน้าและสิ่งแวดล้อมในบ่อเลี้ยง ในการทดลองที่ 1 เป็นการศึกษาประสิทธิภาพการย่อยได้ของเซลลูโลสแบบ in vitro และกิจกรรมของโปรตีเอสอินฮิบิเตอร์ รวมถึงการยับยั้งการทางานของเอนไซม์โปรติเอส เพื่อศึกษารูปแบบของหญ้าเนปียร์ที่เหมาะสมต่อการนามาใช้สาหรับการผลิตอาหารปลานิลแดง โดยสกัดเอนไซม์จากลาไส้ปลานิลแดงขนาด 22 – 25 กรัม/ตัว ศึกษาประสิทธิภาพการย่อยได้ของเซลลูโลสแบบ in vitroในหญ้าเนเปียร์สด หมัก (ระยะเวลา 10 วันแบบ anaerobic) ผึ่งแดด 12 ชั่วโมง และ ต้ม (ในน้าเดือด 10 นาที) และศึกษากิจกรรมของโปรตีเอสอินฮิบิเตอร์ รวมถึงการยับยั้งการทางานของเอนไซม์โปรติเอสในหญ้าเนเปียร์ทั้ง 4 รูปแบบ จากการทดลองพบว่า ประสิทธิภาพการย่อยได้ของเซลลูโลสมีค่าสูงที่สุดในหญ้าที่ผึ่งแดด (P<0.05) สาหรับกิจกรรมของโปรตีเอสอินฮิบิเตอร์ และเปอร์เซ็นต์การยับยั้งการทางานของเอนไซม์โปรติเอสพบมีค่าต่าสุดในหญ้าเนเปียร์ผึ่งแดด และต้ม (P<0.05) การทดลองที่ 2 เป็นการศึกษา microenvironment และปัจจัยทางคุณภาพน้าและสิ่งแวดล้อมในบ่อเลี้ยงปลานิลแดงในระบบไบโอฟลอคอย่างเดียว บ่อที่ใช้ไบโอฟลอคร่วมกับแป้งมัน และบ่อที่ใช้ไบโอฟลอคร่วมกับหญ้าเนเปียร์ พบว่า ชนิดแพลงก์ตอนพืชที่พบมี 10 ชนิด 4 Divition แพลงตอนสัตว์ 6 ชนิด 3 Phylum ปัจจัยด้านคุณภาพน้าที่สาคัญต่อการเลี้ยงปลาที่ได้จากทุกการทดลองอยู่ในเกณฑ์ปลอดภัย ในด้านการเจริญเติบโต พบว่าน้าหนักเฉลี่ย อัตราการเติบโตต่อวัน(ADG)ของบ่อที่ใช้ไบโอฟลอคร่วมกับหญ้าเนเปียร์มีแนวโน้มดีที่สุด ถึงแม้มีค่าไม่ต่างกันทางสถิติกับบ่อที่ใช้ไบโอฟลอคร่วมกับแป้งมัน อย่างไรก็ตามทั้งสองรูปแบบการเลี้ยงให้ผลดีกว่าบ่อที่เลี้ยงด้วยไบโอฟลอคอย่างเดียวอย่างมีนัยสาคัญทางสถิติ(P<0.05) สาคัญ: ไบโอฟลอค, ปลาทับทิม และหญ้าเนเปียร์

คำสำคัญ