พาหนะการสื่อสารในการปลูกจิตสำนึกต่ออาหารท้องถิ่น ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน 1
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อสำรวจข้อมูลและพาหนะการสื่อสาร 2) เพื่อออกแบบและสร้างพาหนะการสื่อสารและ 3) เพื่อประเมินพาหนะการสื่อสารในการปลูกจิตสำนึกต่ออาหารท้องถิ่น ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน 1 เป็นการใช้เทคนิคการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ โดยกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ตัวแทนหน่วยงานภาครัฐ ตัวแทนหน่วยงานภาคเอกชน ภาคประชาชน ภาคธุรกิจ ชุมชน ผู้นำชุมชน สื่อมวลชน ผู้เชี่ยวชาญการพัฒนาอาหารท้องถิ่น ผู้ผลิตอาหารท้องถิ่น ผู้ประกอบการร้านอาหารท้องถิ่น ผู้บริโภคอาหารท้องถิ่น กลุ่มอนุรักษ์ กลุ่มวัฒนธรรม - ภูมิปัญญา ผู้มาเยือน - ผู้ถูกเยือน ประชาชนทั่วไป ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน 1 จำนวนจังหวัดละ 400 คน ได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย (Random sampling) เครื่องมือ คือ แบบสอบถาม แบบสำรวจ วิเคราะห์ข้อมูล โดยหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูล มาจากกลุ่มเดียวกัน ทำการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) จำนวนจังหวัดละ 30 คน เครื่องมือ คือ แบบระดมสมอง และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1. พาหนะการสื่อสารในการปลูกจิตสำนึกต่ออาหารท้องถิ่น ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน 1 พบว่า ส่วนใหญ่เคยเปิดรับมากที่สุด โดยลำดับที่ 1 คือ สื่อวีดีทัศน์ รองลงมา คือ สื่อแผ่นพับ สื่อกิจกรรมและสื่อบุคคล ส่วนข่าวสารมุ่งเชิญชวนให้รับประทานตั้งแต่วัยเด็ก เกิดความภาคภูมิใจและอนุรักษ์สืบทอด ปรุงแบบง่าย ๆ ด้วยวัตถุดิบที่มาจากธรรมชาติและไม่ใช้น้ำมัน เสนอรูปแบบและมารยาทการรับประทานในวาระพิเศษ และตกแต่งอาหารที่แสดงความเป็นรากเหง้าของพื้นที่ 2. การออกแบบและสร้างพาหนะการสื่อสาร ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน 1 ซึ่งระบุความต้องการสื่อแผ่นพับ ให้น่าสนใจในการนำเสนอเนื้อหา สื่อวีดีทัศน์ จัดลำดับเนื้อหาให้เหมาะสมและถูกต้อง สื่อกิจกรรม ครบถ้วน ถูกต้องและน่าสนใจของการจัดลำดับเนื้อหาที่นำเสนอ และสื่อบุคคล เน้นความครบถ้วนและถูกต้องของเนื้อหา ส่วนการออกแบบและสร้างสื่อแผ่นพับ ควรใช้ Logo ประจำจังหวัด อักษรเป็นฟอนต์สากลทั่วไป ขนาดแล้วแต่ความเหมะสม จำนวนพับขึ้นอยู่กับเนื้อหา ใช้อาร์ตมัน 100 แกรมขึ้นไป พิมพ์ 4 สี เคลือบ UV ขนาดตัวอักษรให้ไล่ระดับ เสนอภาพอาหารท้องถิ่น ตกแต่งให้มีเอกลักษณ์ ชื่อเรื่องอาหารท้องถิ่นตามด้วยคำสร้อย เล่าผูกเรื่องราวกับเอกลักษณ์ เนื้อหาปลูกฝังให้ลูกหลานเกิดจิตสำนึก ปรุงให้ยึดโยงกับอาหารประเพณี สื่อวีดีทัศน์ มีความยาวขึ้นอยู่กับเนื้อหา เปิดตัวซีนแรกเป็นภาพอาหารท้องถิ่น Sound Effect ร่วมสมัย ติดหูวัยรุ่น นำลูกหลานอีสาน หรือคนมีชื่อเสียงชูโปรโมทอาหารท้องถิ่น แข่งขันและท้ากินท้าลองมาจากกลุ่มชุมชน โยงกับงานเทศกาลประเพณี ปรุงอาหารด้วยสมุนไพร ผูกเรื่องกับเอกลักษณ์ สื่อกิจกรรม ให้จัดในงานที่จังหวัดมีอยู่เป็นประจำ ช่วงเวลา วันหยุด ศุกร์ - อาทิตย์ โชว์กลุ่มที่ชนะการแข่งขันอาหารท้องถิ่น ให้มีแสดงโชว์การละเล่นที่โดดเด่นของจังหวัด มี MC (พิธีกร) ชาย - หญิง บรรยายและเรียกคน ช่องทางเผยแพร่ให้มีไลฟ์สด ตอบคำถาม ชิงรางวัล เช็คอิน ติดแฮชแท็ก เล่นเกมส์ 3. การประเมินผลความพึงพอใจสื่อแผ่นพับ สื่อวีดีทัศน์ สื่อบุคคล ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน 1 และสื่อกิจกรรมและสื่อบุคคล จังหวัดเลย ภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก คำสำคัญ : พาหนะการสื่อสาร จิตสำนึก อนุรักษ์ อาหารท้องถิ่น