กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
การวิจัยในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความสามารถด้านการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของนักศึกษา ศูนย์การศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฎเลย จังหวัดขอนแก่น 2) เพื่อศึกษาพฤติกรรมด้านการพูดภาษาอังกฤษของนักศึกษา ศูนย์การศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฎเลย จังหวัดขอนแก่น และ 3) เพื่อศึกษาการประเมินตนเองด้านการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของนักศึกษา ศูนย์การศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฎเลย จังหวัดขอนแก่น โดยใช้กิจกรรมทางภาษาเพื่อการสื่อสาร ประชากรที่ใช้ในการวิจัยคือนักศึกษาที่ลงเรียนรายวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร ศูนย์การศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฎเลย จังหวัดขอนแก่น ประจำภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2560 โดยการสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย (Sample Random Sampling) จำนวน 1 ห้องเรียน รวมทั้งสิ้น 30 คน ใช้ระยะเวลาในการทดลอง 8 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 2 ชั่วโมง รวม 16 ชั่วโมงเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยและเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แผนการจัดการเรียนรู้จำนวน 6 แผน แบบประเมินการเปรียบเทียบความสามารถด้านการพูดภาษาอังกฤษก่อนและหลังการใช้กิจกรรมการพูดเพื่อการสื่อสาร แบบสังเกตพฤติกรรมด้านการพูดภาษาอังกฤษก่อนและหลังการใช้กิจกรรมและ แบบประเมินตนเองด้านการพูดภาษาอังกฤษตนเองด้านการพูดภาษาอังกฤษ ก่อน หลังใช้กิจกรรมการพูดเพื่อการสื่อสาร (Pre-test, Post-test) สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าเฉลี่ย ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐานและสถิติ ที แบบไม่เป็นอิสระจากกัน(t-test for dependent samples) และวิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้คอมพิวเตอร์โปรแกรมประมวลผลสำเร็จรูป SPSS ผลการวิจัยพบว่า 1. ความสามารถด้านการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารหลังการทดลองสูงกว่าการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .0001 2. พฤติกรรมด้านการพูดภาษาอังกฤษของนักศึกษา ในระดับมาก 3. การประเมินตนเองด้านการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร ในระดับมาก