ผลของการใช้เศษเหลือจากกระบวนการหมักมันสกุล Dioscorea sp. ด้วยยีสต์ Saccharomyces cerevisiae ต่อการเจริญเติบโต และการตอบสนองต่อภูมิคุ้มกันของปลาหมอ
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การทดลองการใช้เศษเหลือจากกระบวนการหมักมันสกุล Dioscorea sp. ด้วยยีสต์ Saccharomyces cerevisiae ต่อการเจริญเติบโต และการตอบสนองต่อภูมิคุ้มกันของปลาหมอแบ่งออกเป็น 2 การทดลอง โดยวางแผนการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ (Completely Randomized Design : CRD) จำนวน 3 ซ้ำ ดังนี้การทดลองที่ 1 ประกอบไปด้วย ชุดการทดลองที่ 1 อาหารผงไม่ผสมเศษเหลือจากกระบวนการหมัก (CT) ชุดการทดลองที่ 2 อาหารผงผสมเศษเหลือจากกระบวนการหมักมันจาวพร้าว (DA) ชุดการทดลองที่ 3 อาหารผงผสมเศษเหลือจากกระบวนการหมักมันมือเสือ (DE) และชุดการทดลองที่ 4 อาหารผงผสมเศษเหลือจากกระบวนการหมักกลอย (DH) เลี้ยงในถังไฟเบอร์กลาสเป็นระยะเวลา 60 วัน การทดลองที่ 2 ศึกษาระดับของเศษเหลือจากกระบวนการหมักมันสกุล Dioscorea sp. ด้วยยีสต์ Saccharomyces cerevisiae โดยใช้ผลที่ได้จากการทดลองที่ 1 โดยแบ่งระดบัของเศษเหลือออกเป็น 4 ระดับ คือ 0, 5, 10 และ 15 เปอร์เซ็นต์ตามลำดับ เลี้ยงในถังไฟเบอร์กลาส เป็นระยะเวลา 120 วัน ความหนาแน่นปลาที่ใช้ในการทดลองนี้เท่ากับ 30 ตัวต่อตารางเมตร จากผลการทดลองที่ 1 พบว่าการอนุบาลลูกปลาหมอด้วยอาหารผงผสมเศษเหลือจากกระบวนการหมักกลอย (DH) มีอัตราการเจริญเติบโตดีที่สุด (P<0.05) เมื่อสิ้นสุดการทดลองที่ 2 พบว่าปลาหมอที่ได้รับอาหารผสมเศษเหลือจากกระบวนการหมักกลอยที่ระดับ 5 และ 10 เปอร์เซ็นต์มีประสิทธิภาพการเจริญเติบโต ดีกว่าปลาหมอที่ไม่ได้รับอาหารผสมเศษเหลือจากกระบวนการหมักกลอย ในขณะที่ปลาหมอที่ได้รับอาหารผสมเศษเหลือจากกระบวนการหมักกลอยในทุกระดับ มีระบบภูมิคุ้มกันแบบไม่จำเพาะดีกว่าปลาที่ไม่ได้รับอาหารผสมเศษเหลือจากกระบวนการหมักกลอย