การใช้เศษเหลือทางการเกษตรปรับปรุงคุณภาพด้วยยีสต์ (Saccharomyces cerevisiae) เป็นอาหารสัตว์ ต่อกระบวนการหมักในกระเพาะรูเมน ในการผลิตแพะเนื้อ
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาผลของการใช้เศษเหลือทางการเกษตรปรับปรุงคุณภาพด้วยยีสต์ (Saccharomyces cerevisiae) เป็นอาหารสัตว์ ต่อกระบวนการหมักในกระเพาะรูเมน ในการผลิตแพะเนื้อ โดยใช้แพะเนื้อเพศผู้พันธุ์แองโกลนูเบียน จำนวน 8 ตัว มีอายุเริ่มต้น 7-8 เดือน น้ำหนักเฉลี่ย 13?2 กิโลกรัม จัดการแผนทดลองแบบ 4x4 ลาตินสแควร์แบบมีซ้ำ ใช้อาหารข้น 16% โปรตีน โดยมีทรีทเมนต์งานทดลอง 4 ทรีทเมนต์ ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาในการนำยีสต์หมักกากมันสำปะหลังสดและซังข้าวโพดสดเพื่อเป็นแหล่งวัตถุดิบอาหาร ผลการทดลองพบว่า ประมาณการกินได้ทั้งหมด (กรัม/วัน) มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (p<0.01) เมื่อคิดเป็นกรัม/วัน และปริมาณการย่อยได้ของวัตถุแห้งของอาหารทดลองทั้ง 4 ทรีทเมนต์ พบว่ามีความแตกต่างกันทางสถิติ (p<0.05) และการย่อยได้ของโภชนะที่คิดเป็น กรัม/วัน พบว่ากลุ่มแพะทดลองที่ได้รับอาหารสูตร T1 ซึ่งแตกต่างกันทางสถิติกับกลุ่มแพะที่ได้รับอาหาร T4 ค่าความเข้มข้นยูเรีย-ไนโตรเจนในกระแสเลือด และ ค่าความเข้มข้นของแอมโมเนีย-ไนโตรเจนในกระเพาะรูเมน พบว่า มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (p<0.01) ในชั่วโมงที่ 0, 3 และ 6 หลังให้อาหารเช้า นอกจากนี้ความเข้มข้นของกรดไขมันที่ระเหยได้ทั้งหมดมีความแตกต่างกันทางสถิติ ดังนั้น ผลของกากมันสำปะหลังและซังข้าวโพดหมักด้วยยีสต์ ต่อประสิทธิภาพการย่อยได้ในกระเพาะรูเมนของแพะ มีผลกระทบต่อปริมาณการกินได้และกระบวนการหมักในกระเพาะหมักของแพะเนื้อ