การศึกษาผลของระดับกรดอะมิโนไลซีนและเมทไธโอนีนในอาหารต่อสมรรถภาพการเจริญเติบโต ลักษณะซาก และคุณภาพเนื้อของไก่กระดูกดำช่วงอายุ 0-12 สัปดาห์
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาผลของระดับกรดอะมิโนไลซีนและเมทไธโอนีนในอาหารต่อประสิทธิภาพการเจริญเติบโต องค์ประกอบซาก และคุณภาพเนื้อในไก่กระดูกดำ โดยใช้อาหารพื้นฐานที่มีข้าวโพด-กากถั่วเหลือง คำนวณ ให้มีปริมาณกรดอะมิโนไลซีนและเมทไธโอนีนในอาหารทดลองที่ระดับ 80, 90, 100 และ 110% ของ คำแนะนำสำหรับไก่กระทงโดย NRC (1994) ตามลำดับ แบ่งออกเป็น 3 การทดลอง ได้แก่ การทดลองที่ 1 ช่วงอายุ 0-4 สัปดาห์ อาหารมีโปรตีน 20% พลังงาน 3,000 kcal ME/kg การทดลองที่ 2 ช่วงอายุ 4-8 สัปดาห์ อาหารมีโปรตีน 17% พลังงาน 3,000 kcal ME/kg และการทดลองที่ 3 ช่วงอายุ 8-12 สัปดาห์ อาหารมี โปรตีน 15% พลังงาน 3,000 kcal ME/kg แต่ละการทดลองใช้ไก่จำนวน 240 ตัว วางแผนการทดลองแบบ สุ่มตลอดสมบูรณ์ (Completely Randomized Design, CRD) 4 กลุ่มทดลอง ๆ ละ 4 ซ้ำ ๆ ละ 15 ตัว ผลการ ทดลอง ดังนี้ การทดลองที่ 1 ช่วงอายุ 0-4 สัปดาห์ พบว่า น้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้นและประสิทธิภาพการใช้อาหาร (FCR) ในแต่ละกลุ่มทดลองไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P>0.05) อย่างไรก็ตาม ไก่ กระดูกดำกลุ่มที่ 3 (ไลซีน : เมทไธโอนีน เท่ากับ 1.10% : 0.50%) มีแนวโน้มทำให้ค่าปริมาณอาหารที่กิน เพิ่มขึ้นมากกว่ากลุ่มอื่น ส่วนของเนื้อหน้าอก น่อง และสะโพกของไก่กระดูกดำมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นตามการ เพิ่มระดับของกรดอะมิโนในอาหาร แต่ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P>0.05) การทดลอง ที่ 2 ช่วงอายุ 4-8 สัปดาห์ พบว่า ปริมาณอาหารที่กินและประสิทธิภาพการเปลี่ยนอาหาร (FCR) ในแต่ละแต่ ละกลุ่มทดลองไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P>0.05) อย่างไรก็ตาม ไก่กระดูกดำกลุ่มที่ 3ไลซีน : เมทไธโอนีน เท่ากับ 1.00% : 0.38%) มีแนวโน้มทำให้น้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้นมากกว่ากลุ่มอื่น ในส่วน ของปี กและสะโพก มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นตามการเพิ่มระดับกรดอะมิโนในอาหาร แต่ไม่มีความแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P>0.05) การทดลองที่ 3 ช่วงอายุ 8-12 สัปดาห์ พบว่า ปริมาณอาหารที่กินในแต่ละ กลุ่มทดลองไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P>0.05) แต่อย่างไรก็ตาม ไก่กระดูกดำกลุ่มที่ 4 (ไลซีน : เมทไธโอนีน เท่ากับ 1.10% : 0.42%) มีแนวโน้มทำให้น้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้นและประสิทธิภาพการ เปลี่ยนอาหารดีขึ้นกว่ากลุ่มอื่น ในส่วนของปี ก น่อง และเนื้ออกนอกของไก่กระดูกดำกลุ่มที่ 3 (ไลซีน : เมท ไธโอนีน เท่ากับ 1.00% : 0.38%) และกลุ่มที่ 4 (ไลซีน : เมทไธโอนีน เท่ากับ 1.10% : 0.45%) มีแนวโน้มที่ จะมีค่ามากกว่ากลุ่มอื่น (P>0.05) อย่างไรก็ตาม การศึกษาคุณภาพเนื้อด้าน pH สีของเนื้อ พบว่า ไม่มีผลที่ แน่นอนอันเนื่องมาจากระดับกรดอะมิโนในอาหาร จากการศึกษาครั้งนี้ สามารถสรุปได้ว่า ระดับกรดอะมิโนไลซีนและเมทไธโอนีนในอาหารที่ เหมาะสมสำหรับสมรรถภาพการเจริญเติบโต และองค์ประกอบซาก ของไก่กระดูกดำในช่วงอายุ 0-4, 4-8 และ 8-12 สัปดาห์ มีค่าเป็น 100%, 100% และ 110% ตามคำแนะนำสำหรับไก่กระทงโดย NRC (1994) หรือ มีปริมาณกรดอะมิโนไลซีน : เมทไธโอนีนเท่ากับ 1.10 : 0.50%, 1.00 : 0.38% และ 1.10 : 0.45% ตามลำดับ