การพัฒนาเครื่องดื่มชนิดผงจากแอสตาแซนธิน และผลต่อการปกป้องโรคอัลไซเมอร์ที่เกิดจากการเหนี่ยวนำในสัตว์ทดลอง

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์แอสตาแซนธินผงจากเศษเหลือเปลือกกุ้ง (Litopenaeus Vannamei) โดยใช้เทคโนโลยีเอนแคปชูเลชัน และศึกษาผลของแอสตาแซนธินที่มีผลต่อการรับรู้ และการป้องกันระบบประสาทในสัตว์ทดลองที่ถูกทําให้เกิดโรคอัลไซเมอร์โดยการเหนี่ยวนําด้วยอะไมลอยด์เบต้า โดยแอสตาแซนธินที่ผ่านการเอนแคปชูเลชันจะมีลักษณะเป็นแอสตาแซนธินผงที่ถูกเคลือบด้วยอัลจิเนต และแป้งดัดแปร (hicap TM100) จากนั้นทําแห้งแบบแช่เยือกแข็ง และการใช้สารสารไคโอเจน ร่วมกับการทําแห้งแบบแช่เยือกแข็ง เพื่อกําหนดสภาวะที่เหมาะสมของสารเคลือบ และวิธีทําแห้งมีผลต่อความคงตัวของสารแอสตาแซนธินธรรมชาติ โดยทําการศึกษาคุณภาพทางด้านเคมีและกายภาพของแอสตาแซนธินผงเป็นระยะเวลา 8 สัปดาห์ ซึ่งพบว่าแอสตาแซนธินผงที่ใช้อัลจิเนต (2.0%w/v) ร่วมกับ HICAP 20 (20%w/v) และการใช้สารสารไคโอเจนร่วมกับการทําแห้งแบบแช่เยือกแข็งมีประสิทธิภาพดีที่สุดทางด้านความชื้น และปริมาณน้ำอิสระที่ต่ำ ในขณะที่มีประสิทธิภาพการกักเก็บสาร และสมบัติการเป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่สูง นอกจากนี้ยังพบว่าแอสตาแซนธินมีผลต่อการรับรู้ และความจําอย่างมีนัยสําคัญเมื่อวัดด้วยวิธี Morris water maze test Novel object Recognition test และ Novel object Location test และพบว่าแอสตาแซนธินสามารถป้องกันการบาดเจ็บของเซลล์จากภาวะความเครียดออกซิเดชันโดยมีผลต่อการยับยั้งการเกิด superoxide anion ลดปฏิกิริยาออกซิเดชันของลิพิดและโปรตีน รวมถึงสามารถเพิ่มระดับของเอนไซม์กลูตาไธโอนเพอร์ออกซิเดรสได้ทั้งในสมองส่วน cortex และ hippocampus โดยแอสตาแซนธินผงที่ความเข้มข้นเท่ากับ 10 mg/kg BW พบว่าให้ประสิทธิภาพใกล้เคียงกับสารแอสตาแซนธินทางการค่าที่ความเข้มข้นเดียวกัน และมีประสิทธิภาพดีกว่าสารแอสตาแซนธินที่ไม่ผ่านการเอนแคปชูเลชันที่ความเข้มข้น 10 mg/kg BW และวิตามินอี 100 mg/kg BW ผลจากการศึกษาสามารถสรุปได้ว่าแอสตาแซนธินมีประสิทธิภาพต่อการป้องกันหรือบรรเทาการรับรู้ การจดจํา และการเสื่อมของระบบประสาทที่เกิดจากการเหนี่ยวนําด้วย ด้วยอะไมลอยด์เบต้าในหนู Wistar

คำสำคัญ