Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2551

สารสกัดและฤทธิ์ทางชีวภาพของสารสกัดจากผักเหมียง

ผศ.ดร. ณกัญภัทร จินดา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2551

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

จากการศึกษาชนิดสารตัวทำละลายที่เหมาะสมต่อการสกัดสารต้านอนุมูลอิสระจากใบของผักเหมียง และศึกษากิจกรรมการต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH? scaven- ging, thiobabituric reactive substances (TBARS), iodometric titration และศึกษาองค์ประกอบทางเคมีของสารต้านอนุมูลอิสระขั้นต้นโดยใช้สเปคโตรโฟโตมิเตอร์ ในการสกัดได้ใช้ตัวทำละลาย 7 ชนิด คือ เฮกเซน เอทิลอะซีเตต อะซิโตน เมทานอล เอทานอล น้ำกลั่น และ Tris-HCl พบว่า Tris-HCl สามารถสกัดสารจากใบของผักเหมียงได้มากที่สุดเท่ากับ 1.9 กรัม/สารสกัด 100 ml โดยผลจากการศึกษากิจกรรมการต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH? Scavenging พบว่าสารสกัดหยาบจากอะซิโตนแสดงการจับอนุมูลอิสระได้ดีที่สุดอย่างมีนัยสำคัญเท่ากับ 38.50% และสารสกัดหยาบจากเอทิลอะซีเตทซึ่งแสดงการจับอนุมูลอิสระเท่ากับ18.65% ผลจากการศึกษากิจกรรมการต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี thiobabiturid reactive substances (TBARS) พบว่าสารสกัดหยาบจากเฮกเซนให้เปอร์เซ็นต์การยับยั้งลิปิดเปอร์ออกซิเดชันดีที่สุดอย่างมีนัยสำคัญเท่ากับ 28.48% สารสกัดหยาบจากอะซิโตนสามารถยับยั้งลิปิดเปอร์ออกซิเดชันเท่ากับ 28.25% เลือกสารสกัดหยาบจากอะซิโตน และเอทิลอะซีเตทมาทำการศึกษาการยับยั้งการเกิดเปอร์ออกไซด์ (Peroxide Inhibition) พบว่าสารสกัดหยาบจากอะซิโตนชลอการเหม็นหืนของน้ำมันเมล็ดทานตะวันได้นานกว่าสารสกัดหยาบจากเอทิลอะซีเตต และที่ไม่เติมสารสกัด สารสกัดหยาบของใบเหมียงที่สกัดด้วยอะซิโตนแสดงกิจกรรมต้านอนุมูลอิสระ DPPHo สูงที่สุด และสารสกัดอะซิโตน 100 กรัมมีปริมาณสารประกอบฟีนอลิก อัลฟาโทโคเฟอรอล และ เบต้าแคโรทีน เท่ากับ เป็น 1215.06 ? 0.01 g gallic equivalents/100 กรัม, 18.96 มก./ 100 กรัม และ 14.09 มก./100 กรัม ตามลำดับ สารสกัดหยาบที่สกัดด้วยเมธานอล สารสกัดกึ่งบริสุทธิ์ CT13 และ CT15 ของใบเหมียงที่ยับยั้งกิจกรรมไทโรซิเนสได้ 50% เท่ากับ 122.67, 66.67 และ 93.33 ppm ตามลำดับ และในสารสกัดเมธานอล 100 กรัม มี สารประกอบฟีนอลิกทั้งหมด วิตามินอี (อัลฟาโทโคเฟอรอล) และ เบต้าแคโรทีน 773.4 ? 0.031 g gallic equivalents/100 กรัม, 14.54 มก./ 100 กรัม และ 17.33 มก./100 กรัม ตามลำดับ จากการศึกษาการใช้สารสกัดน้ำของรากต้นเหมียงยับยั้งแบคทีเรียก่อโรคท้องร่วง 7 สายพันธุ์ คือ Vibrio cholerae, non O1 Vibrios, Vibrio O139, Vibrio parahemolyticus, Salmonella spp., Shigella spp., Escherichia coli, และ Aeromonas spp. พบว่าสารสกัดน้ำต้นเหมียงสามารถยับยั้งแบคทีเรียทดสอบได้ จากการทดสอบการยอมรับแบบ Home use test ครีมเจลที่มีสารสกัดใบเหมียง 0.2 % โดยน้ำหนัก โดยให้ อาสาสมัคร 30 คนใช้ เป็นเวลา 5 วันติดต่อกัน พบว่าผู้บริโภค 96.6% พอใจกับการใช้ผลิตผลิตภัณฑ์ และจากการศึกษาอายุการเก็บรักษาพบว่าครีมเจลที่ผลิตได้มีความคงตัวไม่พบการเปลี่ยนแปลงทั้งทางกายภาพ และเคมีหลังการเก็บรักษาเป็นเวลา 2 ปี ผลการประเมินความพึงพอใจโครงอบรมเชิงปฏิบัติการเพื่อถ่ายทอดความรู้ด้านการนำสารสกัดใบเหมียงในเผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางโดยผู้เข้าร่วมอบรมจำนวน 23 คนใน ด้านวิทยากร และความรู้ที่ผู้เข้าร่วมอบรมได้รับอยู่ในระดับดีมาก และด้านสถานที่ ประชาสัมพันธ์ อยู่ในระดับดีค่อนข้างมากจากการศึกษาชนิดสารตัวทำละลายที่เหมาะสมต่อการสกัดสารต้านอนุมูลอิสระจากใบของผักเหมียง และศึกษากิจกรรมการต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH? scaven- ging, thiobabituric reactive substances (TBARS), iodometric titration และศึกษาองค์ประกอบทางเคมีของสารต้านอนุมูลอิสระขั้นต้นโดยใช้สเปคโตรโฟโตมิเตอร์ ในการสกัดได้ใช้ตัวทำละลาย 7 ชนิด คือ เฮกเซน เอทิลอะซีเตต อะซิโตน เมทานอล เอทานอล น้ำกลั่น และ Tris-HCl พบว่า Tris-HCl สามารถสกัดสารจากใบของผักเหมียงได้มากที่สุดเท่ากับ 1.9 กรัม/สารสกัด 100 ml โดยผลจากการศึกษากิจกรรมการต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH? Scavenging พบว่าสารสกัดหยาบจากอะซิโตนแสดงการจับอนุมูลอิสระได้ดีที่สุดอย่างมีนัยสำคัญเท่ากับ 38.50% และสารสกัดหยาบจากเอทิลอะซีเตทซึ่งแสดงการจับอนุมูลอิสระเท่ากับ18.65% ผลจากการศึกษากิจกรรมการต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี thiobabiturid reactive substances (TBARS) พบว่าสารสกัดหยาบจากเฮกเซนให้เปอร์เซ็นต์การยับยั้งลิปิดเปอร์ออกซิเดชันดีที่สุดอย่างมีนัยสำคัญเท่ากับ 28.48% สารสกัดหยาบจากอะซิโตนสามารถยับยั้งลิปิดเปอร์ออกซิเดชันเท่ากับ 28.25% เลือกสารสกัดหยาบจากอะซิโตน และเอทิลอะซีเตทมาทำการศึกษาการยับยั้งการเกิดเปอร์ออกไซด์ (Peroxide Inhibition) พบว่าสารสกัดหยาบจากอะซิโตนชลอการเหม็นหืนของน้ำมันเมล็ดทานตะวันได้นานกว่าสารสกัดหยาบจากเอทิลอะซีเตต และที่ไม่เติมสารสกัด สารสกัดหยาบของใบเหมียงที่สกัดด้วยอะซิโตนแสดงกิจกรรมต้านอนุมูลอิสระ DPPHo สูงที่สุด และสารสกัดอะซิโตน 100 กรัมมีปริมาณสารประกอบฟีนอลิก อัลฟาโทโคเฟอรอล และ เบต้าแคโรทีน เท่ากับ เป็น 1215.06 ? 0.01 g gallic equivalents/100 กรัม, 18.96 มก./ 100 กรัม และ 14.09 มก./100 กรัม ตามลำดับ สารสกัดหยาบที่สกัดด้วยเมธานอล สารสกัดกึ่งบริสุทธิ์ CT13 และ CT15 ของใบเหมียงที่ยับยั้งกิจกรรมไทโรซิเนสได้ 50% เท่ากับ 122.67, 66.67 และ 93.33 ppm ตามลำดับ และในสารสกัดเมธานอล 100 กรัม มี สารประกอบฟีนอลิกทั้งหมด วิตามินอี (อัลฟาโทโคเฟอรอล) และ เบต้าแคโรทีน 773.4 ? 0.031 g gallic equivalents/100 กรัม, 14.54 มก./ 100 กรัม และ 17.33 มก./100 กรัม ตามลำดับ จากการศึกษาการใช้สารสกัดน้ำของรากต้นเหมียงยับยั้งแบคทีเรียก่อโรคท้องร่วง 7 สายพันธุ์ คือ Vibrio cholerae, non O1 Vibrios, Vibrio O139, Vibrio parahemolyticus, Salmonella spp., Shigella spp., Escherichia coli, และ Aeromonas spp. พบว่าสารสกัดน้ำต้นเหมียงสามารถยับยั้งแบคทีเรียทดสอบได้ จากการทดสอบการยอมรับแบบ Home use test ครีมเจลที่มีสารสกัดใบเหมียง 0.2 % โดยน้ำหนัก โดยให้ อาสาสมัคร 30 คนใช้ เป็นเวลา 5 วันติดต่อกัน พบว่าผู้บริโภค 96.6% พอใจกับการใช้ผลิตผลิตภัณฑ์ และจากการศึกษาอายุการเก็บรักษาพบว่าครีมเจลที่ผลิตได้มีความคงตัวไม่พบการเปลี่ยนแปลงทั้งทางกายภาพ และเคมีหลังการเก็บรักษาเป็นเวลา 2 ปี ผลการประเมินความพึงพอใจโครงอบรมเชิงปฏิบัติการเพื่อถ่ายทอดความรู้ด้านการนำสารสกัดใบเหมียงในเผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางโดยผู้เข้าร่วมอบรมจำนวน 23 คนใน ด้านวิทยากร และความรู้ที่ผู้เข้าร่วมอบรมได้รับอยู่ในระดับดีมาก และด้านสถานที่ ประชาสัมพันธ์ อยู่ในระดับดีค่อนข้างมาก

คำสำคัญ

crude extractBio-active compoundsBio-activityGnetum gnemon Linn.

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

สารต้านอนุมูลอิสระและสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพของพืชสมุนไพรและผักพื้นบ้านบางชนิดในตำบลนานกกก อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์

จิราภรณ์ นิคมทัศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ พ.ศ. 2556

การศึกษาสารประกอบฟีนอลิกรวมและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของผักพื้นบ้าน ในจังหวัดร้อยเอ็ด

พนิดา แสนประกอบ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร พ.ศ. 2561

การศึกษาศักยภาพของสารสกัดรางจืดในการต่อต้านโรคข้อเสื่อมในสภาวะหลอดทดลอง

สิริวดี ชมเดช มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560

ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ และปริมาณสารประกอบฟีนอลิกจากพืชสมุนไพรท้องถิ่นและผักพื้นบ้าน เพื่อเป็นประโยชน์ในชุดสำรับ/ตำรับอาหาร

วิไลวรรณ สิมเชื้อ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย พ.ศ. 2559

สารประกอบฟีนอลิกและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระในผงผักแขยง

อรนุช นาคชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ พ.ศ. 2557

การศึกษาเปรียบเทียบวิธีการวิเคราะห์คุณสมบัติ ของสารต้านอนุมูลอิสระจากสารสกัดจากผลมังคุด

ทัศนีย์ มหาอาด มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2560

การสกัด แยกบริสุทธิ์ และศึกษาความคงตัวทางเคมีของสารสกัดสมุนไพรพื้นบ้านไทย เพื่อใช้สำหรับผมหงอกก่อนวัย

ลักษณา เจริญใจ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2552

การต้านอนุมูลอิสระและปริมาณสารประกอบฟีนอลิกทั้งหมด ของสารสกัดหยาบใบขลู่

ขวัญจิต อิสระสุข มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต พ.ศ. 2558

ฤทธิ์ยับยั้งเชื้อแบคทีเรียของสารสกัดจากผลเพกา

ขวัญกมล ทวายตาคำ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2560

ผลของสารสกัดจากพืชที่มีแทนนินต่อฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนส

ลักษมี วิทยา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย พ.ศ. 2559