Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2558

การออกฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและเชื้อจุลินทรีย์: กรณีศึกษาของสมุนไพรชุมชนโพรงมะเดื่อ

อรุณรัตน์ สัณฐิติกวินสกุล มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม พ.ศ. 2558

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

งานวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อตรวจสอบฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและต้านจุลินทรีย์ของชุมเห็ด ไทย (ใบ) ต้อยติ่ง (ส่วนเหนือดิน) ผักกะสัง (ส่วนเหนือดิน) และหญ้าหมอน้อย (ลาต้นและราก) จากชุมชนโพรงมะเดื่อ โดยการสกัดต่อเนื่องด้วยเฮกเซนและ 80% เอทานอล ตามลาดับ แล้ว นาสารสกัดมาทดสอบพฤกษเคมีเบื้องต้นหาฟลาโวนอยด์ พบว่า สารสกัดทั้งหมดมีฟลาโว- นอยด์เป็นองค์ประกอบทางเคมี โดยเฉพาะประเภทฟลาโวนและแคทีชิน ผลตรวจสอบเบื้องต้น หาสารต้านอนุมูลอิสระ พบว่า ทุกสารสกัดให้ผลบวก กล่าวคือ เกิดการฟอกสีม่วงจางหลังพ่น ด้วยรีเอเจนต์ DPPH ซึ่งวิเคราะห์ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของใบชุมเห็ดไทย รากหญ้าหมอน้อย ส่วนเหนือดินผักกะสังและต้อยติ่ง และลาต้นหญ้าหมอน้อย ด้วยวิธี DPPH radical scavenging assay มีค่า IC50 เรียงลาดับจากมากไปน้อย เท่ากับ 420?0.009, 520?0.005, 530?0.009, 900?0.008 และ 1230?0.006 mg/L ตามลาดับ เทียบกับ BHA เป็นสารมาตรฐาน มีค่า IC50 เท่ากับ 8.5?0.005 mg/L สอดคล้องกับผลที่ได้เมื่อวิเคราะห์ปริมาณฟีนอลิกรวมและปริมาณ ฟลาโวนอยด์รวม พบว่า ใบชุมเห็ดไทยมีค่ามากที่สุด มีค่าเท่ากับ 65.71?0.002 mgGAE/พืชแห้ง 1 กรัม และ 51.15?0.002 mgCE/พืชแห้ง 1 กรัม ตามลาดับ สาหรับผลการทดสอบฤทธิ์ ต้านการเจริญของจุลินทรีย์ ได้แก่ Escherichia coli, Staphylococcus aureus, Salmonella sp., Aspergillus niger และ Candida lipolytica พบว่าชุมเห็ดไทยและผักกะสังมีฤทธิ์ยับยั้งการเจริญ จุลินทรีย์มีค่า MIC อยู่ในช่วง 6.94-166.5 mg/mL ในขณะที่สารสกัดจากต้อยติ่ง และหญ้า หมอน้อยไม่สามารถยับยั้งการเจริญของรา A. niger ในช่วงความเข้มข้นสูงสุดที่ทาการทดสอบ (กล่าวคือ 166.5 mg/mL) ดังนั้น ชุมเห็ดไทยซึ่งมีสารต้านอนุมูลอิสระเป็นองค์ประกอบ อาจ นาไปพัฒนาเป็นน ้าดื่มสมุนไพรร่วมกับสมุนไพรชนิดอื่น เพื่อเสริมฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระได้

คำสำคัญ

ต้านอนุมูลอิสระVernonia cinereaPeperomia pellucidaanti-free radicalCassia toraRuellia tuberoseชุมเห็ดไทยต้อยติ่งผักกะสังหญ้าหมอน้อย

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การส่งเสริมการเจริญเติบโตและเพิ่มผลผลิตของพืชสมุนไพรด้วยเชื้อจุลินทรีย์ในดิน

เนตรดารา จันทร์อุตส่าห์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ พ.ศ. 2564

การประเมินฤทธิ์สารต้านจุลินทรีย์ก่อโรคพืชของราเอนโดไฟต์ที่แยกจากกาฝากและพืชอาศัยของกาฝาก

ภัทราพรรณ พรหมแก้ว มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2559

ระบบฐานข้อมูลพืชสมุนไพรและเห็ดทางการแพทย์จากภูมิปัญญาท้องถิ่นในเขตอำเภอลับแลจังหวัดอุตรดิตถ์

พันธุ์ทิพย์ ถือเงิน มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ พ.ศ. 2557

สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ ศักยภาพการเป็นสารต้านเชื้อจุลินทรีย์และต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดจากพืชพื้นบ้านไทย

ณัฏฐา เลาหกุลจิตต์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2554

โครงการการแยกสารต้านจุลินทรีย์จากเชื้อแอคติโนมัยซีสในพืชสมุนไพร

ธงชัย เตโชวิศาล มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2557

ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ และปริมาณสารประกอบฟีนอลิกจากพืชสมุนไพรท้องถิ่นและผักพื้นบ้าน เพื่อเป็นประโยชน์ในชุดสำรับ/ตำรับอาหาร

วิไลวรรณ สิมเชื้อ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย พ.ศ. 2559

การศึกษาการต้านแบคทีเรียและการต้านเชื้อราที่ได้จากพืชสมุนไพร ในจังหวัดร้อยเอ็ดและจังหวัดบุรีรัมย์

สุรชัย รัตนสุข มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด พ.ศ. 2557

การสกัดและดัดแปรเมือกจากผักปลังเพื่อใช้เป็นสารต้านเชื้อจุลินทรีย์

ยุทธนา พิมลศิริผล มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560

ฤทธิ์ต้านจุลินทรีย์และต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดจากราเอนโดไฟท์และพืชเจ้าบ้าน (บัวหลวง)

วรรณฤดี หิรัญรัตน์ มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2561

การวิจัยและพัฒนาเพื่อการอนุรักษ์จุลินทรีย์และเห็ด

อัจฉรา นันทกิจ กรมวิชาการเกษตร พ.ศ. 2553