Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2562

การพัฒนาผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง, สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ, สารสกัดข้าวพื้นเมือง, ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง

สมจินตนา ทวีพานิชย์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2562

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้เพื่อศึกษาฤทธิ์ในการต้านอนุมูลอิสระ ปริมาณฟีนอลิกรวม ฤทธิ์ในการต้านเอนไซม์ไทโรซิเนสและการทดสอบการยับยั้งการสร้างเม็ดสีผิวของสารสกัดข้าวในประเทศไทยจำนวน 26 ชนิด จากสารสกัดหยาบเฮกเซน เอทิลอะซีเตท และเมทานอล โดยใช้วิธีทดสอบฤทธิ์ในการต้านอนุมูลอิสระดังนี้ วิธี DPPH Radical Scavenging (DPPH), วิธี Ferric Reducing Antioxidant Power (FRAP) การหาปริมาณฟีนอลิกรวมโดยใช้วิธี Folin-Ciocalteu การทดสอบฤทธิ์ในการต้านเอนไซม์ไทโรซิเนส และการทดสอบการยับยั้งการสร้างเม็ดสีผิวในตัวอ่อนของปลาม้าลาย จากผลการทดลองพบว่า วิธี DPPH ข้าวที่มีฤทธิ์ในการต้านอนุมูลอิสระ DPPH ดีที่สุด คือ สารสกัดหยาบเมทานอลของข้าวกล้องหอมมะลิแดงเพาะงอก มีค่าเท่ากับ 94.92?0.09 เปอร์เซ็นต์ ส่วนการทดสอบความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระ โดยวิธี FRAP และการศึกษาปริมาณทั้งหมดของสารประกอบฟีนอลิกพบว่าข้าวที่มีฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระ FRAP และปริมาณทั้งหมดของสารประกอบฟีนอลิกดีที่สุด คือ สารสกัดหยาบเมทานอลของข้าวฮางงอกเหนียวก่ำ (เก่า) (ศรีวิสุทธิ์) มีค่าเท่ากับ 1603.33?2.80 และ 1038.6?0.47 มิลลิกรัมตามลำดับ นอกจากนี้การทดสอบความสามารถในการต้านเอนไซม์ไทโรซิเนสของข้าวไทย แสดงให้เห็นว่า สารสกัดหยาบเอทิลอะ ซิเตตของข้าวฮางเหนียวดำมีฤทธิ์ในการยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนสที่ 0.5 mg/ml เท่ากับ 11.24?2.53 เปอร์เซ็นต์ จากการศึกษาความเป็นพิษแบบเฉียบพลันในตัวอ่อนของปลาม้าลายพบว่า ความเข้มข้นที่ไม่ก่อให้เกิดพิษในตัวอ่อนของปลาม้าลาย (No Observable Effect Concentration, NOEC) ของสารสกัดทั้ง 3 ตัวคือ 250 ?g/mL ฤทธิ์ในการยับยั้งเม็ดสีในตัวอ่อนของปลาม้าลายสูงที่สุดคือ สารสกัดหยาบจากข้าวฮางมะลิซึ่งมีค่าเปอร์เซ็นต์ในการยับยั้งเท่ากับ 63.30 ? 11.31 เปอร์เซ็นต์

คำสำคัญ

สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพBioactive compoundภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่างLower Northeastern Thailandcosmetic developmentindigenous rice crude extractการพัฒนาผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางสารสกัดข้าวพื้นเมือง

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การศึกษาคุณสมบัติสารต้านอนุมูลอิสระและปริมาณทั้งหมดของสารประกอบฟีนอลิกของข้าวไทยพันธุ์พื้นเมือง

พรพรรณ พึ่งโพธิ์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2558

การพัฒนาผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางจากหนามแดง

จาณียา ขันชะลี มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี พ.ศ. 2560

การศึกษาสารไฟโตเคมีคอล ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ ฤทธิ์ต้านเชื้อจุลินทรีย์ก่อสิว และความเป็นพิษต่อเซลล์ผิวหนังจากสารสกัดพลูคาว

ทินกร เถียรสูงเนิน มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง พ.ศ. 2565

รวงข้าวเพี่อใช้ประโยชน์ทางเครื่องสำอางและผลิตภัณฑ์เสริมสุขภาพ

มยุรี กัลยาวัฒนกุล สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน) (สวก.) พ.ศ. 2555

การพัฒนาเวชสำอางจากสารสกัดใบย่านางแดงที่มีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ ยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนสและแบคทีเรียที่เป็นสาเหตุของสิว

ปิลันธนา เลิศสถิตธนกร มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา พ.ศ. 2560

โครงการการศึกษาสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของสารเหล่านั้นในขนุนไทย

วิริยา พรมกอง มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2555

สารออกฤทธิ์ทางยาจากพืชสมุนไพรไทย และ การสังเคราะห์สารที่มีโครงสร้างไกล้เคียงเพื่อศึกษาการออกฤทธิ์

นายสมยศ สุทธิไวยกิจ มหาวิทยาลัยรามคำแหง พ.ศ. 2552

การพัฒนาและการประยุกต์ใช้อนุพันธ์ไคโตแซนในอุตสาหกรรมยาและเครื่องสำอางโดยใช้วัตถุดิบจากแหล่งผลิตของประเทศไทย

มานี เหลืองธนะอนันต์ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2557

สารสกัดและฤทธิ์ทางชีวภาพของสารสกัดจากผักเหมียง

ผศ.ดร. ณกัญภัทร จินดา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2551

การสกัด แยกบริสุทธิ์ และศึกษาความคงตัวทางเคมีของสารสกัดสมุนไพรพื้นบ้านไทย เพื่อใช้สำหรับผมหงอกก่อนวัย

ลักษณา เจริญใจ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2552