ผลของการออกกำลังกายต่อการชะลอความเสื่อมของสมองในผู้ป่วยอัลไซเมอร์
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ที่มา: โรคอัลไซเมอร์เป็นโรคที่เกิดจากภาวะเสื่อมของสมอง โดยจะมีความผิดปกติด้านความจา การรู้คิดร่วมกับความสามารถทางกายที่ลดลง การศึกษาโปรตีนในเลือดหรือปัสสาวะเพื่อหาสิ่งบ่งชี้ทางชีวภาพที่มีความจาเพาะต่อภาวะเสื่อมของสมองอาจจะเป็นวิธีการหนึ่งที่มีประสิทธิภาพในการตรวจคัดกรองหาโรค การออกกาลังกายเป็นวิธีการหนึ่งที่ได้รับการยอมรับกันว่าสามารถที่จะช่วยชะลอความรุนแรงที่เกิดขึ้นจากภาวะเสื่อมของสมองได้ แต่ยังไม่เคยมีการศึกษาผลของออกกาลังกายด้วยตารางเก้าช่องมาศึกษาในผู้ป่วยที่มีภาวะสมองเสื่อมมาก่อน วิธีการศึกษา: รูปแบบในการศึกษาครั้งนี้เป็นการทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม อาสาสมัครในการศึกษาครั้งนี้มีทั้งหมด 54 คน แบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม คือ ผู้สูงอายุปกติจานวน 18 คน ผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม (ระดับ 4-5) ที่อาศัยในบ้านพักคนชราจานวน 36 คน จะถูกสุ่มออกเป็นกลุ่มควบคุม 19 คน และกลุ่มออกกาลังกาย 17 คนโดยกลุ่มออกกาลังกายจะได้รับการออกกาลังกายเป็นเวลา 60 นาทีด้วยตารางเก้าช่องแบบประยุกต์และราไม้พลองของป้าบุญมี ข้อมูลเกี่ยวกับความสามารถทางกาย ความเสี่ยงต่อการหกล้มและการรู้คิดจะถูกประเมินทุก 0, 2, 4, 6 เดือน ข้อมูลเกี่ยวกับสารเคมีและโปรตีนในเลือดและปัสสาวะจะถูกเก็บเพื่อนามาตรวจประเมินทุก 0, 3, 6 เดือน ข้อมูลในการศึกษาจะถูกนามาวิเคราะห์ด้วยสถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้าและสถิติทดสอบวิลคอกซัน ผลการศึกษา: การออกกาลังกายด้วยตารางเก้าช่องและราไม้พลองของป้าบุญมีเป็นเวลา 6 เดือนสามารถเพิ่มความสามารถทางกายทั้งในด้านความแข็งแรงของขา ความเร็วในการเดิน ความทนทานของหัวใจและหลอดเลือดได้อย่างมีนัยสาคัญทางสถิติเมื่อเทียบกับก่อนออกกาลังกายและกลุ่มควบคุม แต่ไม่สามารถที่จะลดความเสี่ยงต่อการหกล้มและชะลอความเสื่อมในด้านการรู้คิด นอกจากนี้ยังพบค่าโปรตีน IL-6 และค่าโปรตีน TNF ? ในกลุ่มออกกาลังกายมีค่าสูงกว่ากลุ่มคนปกติและกลุ่มควบคุม ภายหลังการออกกาลังกายระดับของ Soluble lectin-like oxidized low-density lipoprotein receptor-1 (sLOX-1) ในกลุ่มออกกาลังกายก็มีค่าเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสาคัญทางสถิติ อีกทั้งยังพบว่าโปรตีน 7 ชนิดที่พบเฉพาะในเลือดของผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม อภิปรายและสรุปผลการศึกษา: การออกกาลังกายด้วยตารางเก้าช่องและราไม้พลองของป้าบุญมีเป็นเวลา 6 เดือนสามารถเพิ่มความสามารถทางกาย รวมถึงเพิ่มภูมิต้านทานที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบและโปรตีนที่เกี่ยวข้องการตีบแคบหรือการอุดตันของหลอดเลือด แต่ไม่สามารถลดความเสี่ยงในการหกล้มและชะลอความเสื่อมของการรู้คิดในผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม คาสาคัญ: ตารางเก้าช่อง การออกกาลังกาย สมองเสื่อม สิ่งบ่งชี้ทางชีวภาพ ความสามารถทางกาย ความเสี่ยงต่อการหกล้ม การรู้คิด