ผลของการออกกำลังกายต่อการชะลอขบวนการเสื่อมของร่างกายและการส่งเสริมการทำงานของร่างกายในผู้ป่วยโรคอัลไซเมอร์
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ที่มา: โรคอัลไซเมอร์เป็นโรคที่เกิดจากภาวะเสื่อมของสมอง โดยจะมีความผิดปกติด้านความจำ การรู้คิดร่วมกับความสามารถทางกายที่ลดลง การออกกำลังกายเป็นวิธีการหนึ่งที่ได้รับการยอมรับกันว่าสามารถที่จะช่วยชะลอความรุนแรงที่เกิดขึ้นจากภาวะเสื่อมของสมองได้ แต่ยังไม่เคยมีการศึกษาผลของออกกำลังกายด้วยตารางเก้าช่องมาศึกษาในผู้ป่วยที่มีภาวะสมองเสื่อมมาก่อนวิธีการศึกษา: รูปแบบในการศึกษาครั้งนี้เป็นการทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม อาสาสมัครในการศึกษาครั้งนี้มีทั้งหมด 54 คน แบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม คือ ผู้สูงอายุปกติจำนวน 18 คน ผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม (ระดับ 4-5) ที่อาศัยในบ้านพักคนชราจำนวน 36 คน จะถูกสุ่มออกเป็นกลุ่มควบคุม 19 คน และกลุ่มออกกำลังกาย 17 คนโดยกลุ่มออกกำลังกายจะได้รับการออกกำลังกายเป็นเวลา 60 นาทีด้วยตารางเก้าช่องแบบประยุกต์และรำไม้พลองของป้าบุญมี ข้อมูลเกี่ยวกับความสามารถทางกาย จะถูกประเมินทุก 0, 2, 4, 6 เดือน ข้อมูลในการศึกษาจะถูกนำมาวิเคราะห์ด้วยสถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำและสถิติทดสอบวิลคอกซัน ผลการศึกษา: การออกกำลังกายด้วยตารางเก้าช่องและรำไม้พลองของป้าบุญมีเป็นเวลา 6 เดือนสามารถเพิ่มความสามารถทางกายทั้งในด้านความแข็งแรงของขา ความเร็วในการเดิน ความทนทานของหัวใจและหลอดเลือดได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อเทียบกับก่อนออกกำลังกายและกลุ่มควบคุม อีกทั้งยังสามารถเพิ่มคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อมในให้ดีขึ้นภายหลังจากการออกกำลังกายอภิปรายและสรุปผลการศึกษา: การออกกำลังกายด้วยตารางเก้าช่องและรำไม้พลองของป้าบุญมีเป็นเวลา 6 เดือนสามารถเพิ่มความสามารถทางกายและคุณภาพชีวิตในผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อมคำสำคัญ: ตารางเก้าช่อง การออกกำลังกาย สมองเสื่อม ความสามารถทางกาย คุณภาพชีวิต