Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2560

ผลของการออกกำลังกายต่อความจำและสารที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบในผู้ป่วยโรคอัลไซเมอร์

กรอนงค์ ยืนยงชัยวัฒน์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2560

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

ที่มา: โรคอัลไซเมอร์เป็นโรคที่เกิดจากภาวะเสื่อมของสมอง โดยจะมีความผิดปกติด้านความจำ การรู้คิดร่วมกับความสามารถทางกายที่ลดลง การศึกษาโปรตีนในเลือดหรือปัสสาวะเพื่อหาสิ่งบ่งชี้ทางชีวภาพที่มีความจำเพาะต่อภาวะเสื่อมของสมองอาจจะเป็นวิธีการหนึ่งที่มีประสิทธิภาพในการตรวจคัดกรองหาโรค การออกกำลังกายเป็นวิธีการหนึ่งที่ได้รับการยอมรับกันว่าสามารถที่จะช่วยชะลอความรุนแรงที่เกิดขึ้นจากภาวะเสื่อมของสมองได้ แต่ยังไม่เคยมีการศึกาผลของออกกำลังกายด้วยตารางเก้าช่องมาศึกษาในผู้ป่วยที่มีภาวะสมองเสื่อมมาก่อนวิธีการศึกษา: รูปแบบในการศึกษาครั้งนี้เป็นการทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม อาสาสมัครในการศึกษาครั้งนี้มีทั้งหมด 54 คน แบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม คือ ผู้สูงอายุปกติจำนวน 18 คน ผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม (ระดับ 4-5) ที่อาศัยในบ้านพักคนชราจำนวน 36 คน จะถูกสุ่มออกเป็นกลุ่มควบคุม 19 คน และกลุ่มออกกำลังกาย 17 คนโดยกลุ่มออกกำลังกายจะได้รับการออกกำลังกายเป็นเวลา 60 นาทีด้วยตารางเก้าช่องแบบประยุกต์และรำไม้พลองของป้าบุญมี ข้อมูลเกี่ยวกับการรู้คิดจะถูกประเมินทุก 0, 2, 4, 6 เดือน ข้อมูลเกี่ยวกับสารเคมีและโปรตีนในเลือดและปัสสาวะจะถูกเก็บเพื่อนำมาตรวจประเมินทุก 0, 3, 6 เดือน ข้อมูลในการศึกษาจะถูกนำมาวิเคราะห์ด้วยสถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำและสถิติทดสอบวิลคอกซัน ผลการศึกษา: การออกกำลังกายด้วยตารางเก้าช่องและรำไม้พลองของป้าบุญมีเป็นเวลา 6 เดือนไม่สามารถที่จะชะลอความเสื่อมในด้านการรู้คิด ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อเทียบกับก่อนออกกำลังกายและกลุ่มควบคุม ภายหลังการออกกำลังกายระดับของ Soluble lectin-like oxidized low-density lipoprotein receptor-1 (sLOX-1) ในกลุ่มออกกำลังกายก็มีค่าเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ อภิปรายและสรุปผลการศึกษา: การออกกำลังกายด้วยตารางเก้าช่องและรำไม้พลองของป้าบุญมีเป็นเวลา 6 เดือนสามารถเพิ่มภูมิต้านทานที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบและโปรตีนที่เกี่ยวข้องการตีบแคบหรือการอุดตันของหลอดเลือด แต่ไม่สามารถชะลอความเสื่อมของการรู้คิดในผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อมคำสำคัญ: ตารางเก้าช่อง การออกกำลังกาย สมองเสื่อม สิ่งบ่งชี้ทางชีวภาพ การรู้คิด

คำสำคัญ

ExerciseการออกกำลังกายCognitionAtherosclerosisAlzheimer’s diseaseโรคอัลไซเมอร์ความจำInflammatory agentsภาวะหลอดเลือดตีบแข็งสารก่อการอักเสบ

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

ผลของการออกกำลังกายต่อการชะลอขบวนการเสื่อมของร่างกายและการส่งเสริมการทำงานของร่างกายในผู้ป่วยโรคอัลไซเมอร์

พัชรี คุณค้ำชู มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2560

ผลของการออกกำลังกายต่อการชะลอความเสื่อมของสมองในผู้ป่วยอัลไซเมอร์

พัชรี คุณค้ำชู มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2560

ผลของการออกกำลังกายต่อโรคอัลไซเมอร์

ปัทมา ปํานมาก มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย พ.ศ. 2561

การออกกำลังกายและการรู้คิดในผู้ป่วยอัลไซเมอร์ที่มีความรุนแรงระดับเล็กน้อยถึงปานกลาง: การทบทวนวรรณกรรมอย่างมีระเบียบ

ธันยพร วงศ์วัชรานนท์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2561

การวิเคราะห์รูปแบบความผิดปกติของแบบทดสอบ การวาดรูปลูกบาศก์ในผู้ป่วยโรคอัลไซเมอร์และ ผู้ที่มีความสามารถของสมองบกพร่องเล็กน้อย

ภัทรพร วิสาจันทร์ พ.ศ. 2559

แนวทางใหม่ในการประเมินและวินิจฉัยภาวะสมองเสื่อมและโรคอัลไซเมอร์

ก้องเกียรติ กูณฑ์กันทรากร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2557

การศึกษาองค์ประกอบทางเคมีและฤทธิ์การยับยั้งเอนไซม์โคลีนเอสเทอเรสของสารสกัดถั่วลิสงงอก

ดามรัศมน สุรางกูร มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2559

Inflammation in Alzheimer’s disease: A friend or foe

Universiti Putra Malaysia พ.ศ. 2561

การศึกษาเปรียบเทียบลักษณะความจำที่ผิดปกติ ของการทดสอบทางประสาทจิตวิทยาในผู้ป่วย โรคสมองเสื่อมในระยะเริ่มแรกจากโรคอัลไซเมอร์ และ โรคหลอดเลือดสมอง

ภัทรพร วิสาจันทร์ พ.ศ. 2559

อนุพันธ์ลูกผสมลอว์โซน-ควินอกซาลีนสำหรับเป็นสารต้านอัลไซเมอร์

ลือลักษณ์ ล้อมลิ้ม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2565