ฤทธิ์การป้องกันระบบประสาทของสารสกัดใบย่านางต่อสโคโพลามีนในการเหนี่ยวนำให้หนูเกิดความจำบกพร่องในแบบจำลองโรคอัลไซเมอร์
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
โรคอัลไซเมอร์เป็นโรคความจำบกพร่องแบบค่อยเป็นค่อยไปมีสาเหตุมาจากความผิดปกติของระบบประสาทโคลิเนอร์จิก การรักษาทางการแพทย์ด้วยยามีผลข้างเคียงต่อผู้ป่วย ดังนั้นการรักษาด้วยสารสกัดจากใบย่านางซึ่งมีฤทธิ์ส่งเสริมการทำงานของระบบประสาทจึงอาจจะมีฤทธิ์ปกป้องเซลล์ประสาทได้ การศึกษาทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาฤทธิ์ของสารสกัดจากใบย่านางต่อพฤติกรรมด้านความจำ ความหนาแน่นของเซลล์ประสาท และภาวะเครียดออกซิเดชันในหนูทดลองที่ถูกเหนี่ยวนำให้เกิดความจำบกพร่องด้วยสโคโพลามีน (scopolamine) การทดลองนี้ประกอบด้วยหนูทดลองกลุ่มควบคุม กลุ่มที่ได้รับ vehicle กลุ่มได้รับยาเพิ่มความจำ และกลุ่มที่ได้รับสารสกัดจากใบย่านางขนาด 100, 200 และ 300 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมน้ำหนักตัว เป็นเวลา 14 วัน และฉีดสโคโพลามีนในวันที่ 8-14 ผลการศึกษาด้านพฤติกรรมของหนูทดลองพบว่า หนูทดลองที่มีความจำบกพร่องซึ่งได้รับยาเพิ่มความจำและสารสกัดจากใบย่านางมีผลเพิ่มความจำจากการเพิ่มขึ้นของดัชนีความจำ (discrimination index) และการเพิ่มขึ้นของเปอร์เซ็นต์ของการเลือกช่องทาง (percentage of alteration) เมื่อเปรียบเทียบกับหนูกลุ่มความจำบกพร่อง แต่อย่างไรก็ตามไม่พบความแตกต่างของพฤติกรรมการเคลื่อนไหวระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม นอกจากนี้การศึกษาพบว่าหนูทดลองที่มีความจำบกพร่องได้รับยาเพิ่มความจำและสารสกัดจากใบย่านางมีการลดลงของการทำงานของเอนไซม์อะเซทิลโคลีนเอสเทอเรส (acetylcholinesterase activity) และระดับมาลอนไดอัลดีไฮด์ (malondialdehyde) ในสมองส่วนฮิปโปแคมปัส แต่มีการเพิ่มขึ้นของความหนาแน่นของเซลล์ประสาทในสมองส่วน CA3 ของฮิปโปแคมปัส และการเพิ่มขึ้นของระดับเอนไซม์ต้านอนุมูลอิสระ (antioxidant enzymes) ได้แก่ ซุปเปอร์ออกไซด์ ดิสมิวเทส (superoxide dismutase) และกลูทาไทโอน เพอร์ออกซิเดส (glutathione peroxidase) ในสมองส่วนฮิปโปแคมปัส อย่างไรก็ตามไม่พบความแตกต่างของแคทะเลส (catalase) เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม กล่าวโดยสรุปสารสกัดจากใบย่านางมีฤทธิ์ปกป้องเซลล์ประสาทจากผลของสโคโพลามีนในการเหนี่ยวนำให้เกิดความจำบกพร่อง ซึ่งสารสกัดจากใบย่านางมีฤทธิ์เพิ่มความหนาแน่นของเซลล์ประสาท ยับยั้งการทำงานของเอนไซม์อะเซทิลโคลีนเอสเทอเรส ลดระดับระดับมาลอนไดอัลดีไฮด์ และเพิ่มระดับเอนไซม์ต้านอนุมูลอิสระ ดังนั้นสารสกัดจากใบย่านางจึงสามารถเป็นยาเพื่อรักษาโรคอัลไซเมอร์ซึ่งมีความสัมพันธ์กับภาวะความจำบกพร่อง