Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559

การใช้ดอกดาวเรืองเหลือทิ้งเพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดและเพิ่มมูลค่า

ศิริลักษณ์ นามวงษ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. 2559

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

แผนงานวิจัย การใช้ดอกดาวเรืองเหลือทิ้งเพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดและเพิ่มมูลค่า คือ การลดปริมาณดอกดาวเรืองเหลือทิ้งในชุมชน โดยการน ามาแปรรูปเป็นนวัตกรรมใหม่เพื่อเพิ่มมูลค่าสร้างผลิตภัณฑ์จากวัสดุธรรมชาติที่มีความเป็นเอกลักษณ์ของท้องถิ่น เพื่อการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืน เช่น การพัฒนาสีเขียวจากดอกดาวเรืองเพื่อย้อมผ้า สำหรับลดการใช้สีย้อมผ้าสังเคราะห์ สร้างวัสดุที่มีคุณสมบัติเร่งปฏิกิริยาการย่อยลายสีย้อมผ้าสังเคราะห์ การผลิตกระดาษก าจัดกลิ่นโดยใช้ดาวเรืองเป็นองค์ประกอบ การสกัดสารจากจากดอกเรืองเพื่อผลิตสบู่ การสร้างบรรจุภัณฑ์ที่มีเอกลักษณ์โครงการย่อยภายใต้แผนงานวิจัยมีทั้งหมด 3 โครงการ ได้แก่ (1) ผลิตภัณฑ์ไล่ยุงจากดาวเรือง (2) การผลิตวัสดุชนิดใช้ซ้ำได้สำหรับกำจัดสีย้อมผ้า (3) สีย้อมธรรมชาติจากเปลือกมะพร้าว การศึกษาวิจัยครั้งนี้ดำเนินการในปีแรก ดำเนินการวิจัยในระดับห้องปฏิบัติการดำเนินการที่มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ผลการดำเนินงาน สามารถผลิตผลิตภัณฑ์จากดาวเรือง ได้ 1 ชนิด คือ ผลิตภัณฑ์ไล่ยุงจากดาวเรือง ใช้สารสกัดชั้นเอทานอล ซึ่งสามารถไล่ยุงได้นาน 2 ชั่วโมง ผลิตผลิตภัณฑ์ไล่ยุงจากดาวเรือง (Tagetes spp.) ได้นำมาแสดงในงานสุนันทาวิชาการ การวิจัยทำให้ทราบว่าอัตราส่วนผสมของเยื่อกระดาษที่เหมาะสมสำหรับนำไปผลิตกระดาษกำจัดกลิ่น คือ เยื่อกระดาษจากดอกดาวเรืองต่อเยื่อกระดาษจากต้นกกเป็น 70 : 30 ให้ค่าความขาวสว่าง (L*) 90.36 ความเรียบ 2.20 วินาที-เบคค์ (sBEKK) ค่าดัชนีต้านแรงฉีกขาด 9.18 นิวตัน–ตารางเมตร ต่อกิโลกรัม (N-m2 /Kg) การคัดเลือกแบคทีเรียชอบเค็มสำหรับผลิตเป็นตัวตรีงชีวภาพ ได้ค้นพบแบคทีเรียชอบเค็มสายพันธุ์ที่สามารถฟอกจางสีน้ำเงินได้ คือ C15-2 และ SR5-3aw นำเซลล์ไปตรึงกับ 1 เปอร์เซนต์ อัลจิเนต และ 2.5 เปอร์เซนต์ เจลาติน โดยเซลล์ตรึงภาพสามารถฟอกจางสีได้ที่ pH 4-10 และ อุณหภูมิ 30-50 องศาเซลเซียส ในด้านการนำกลับมาใช้ซ้ำ สามารถนำมาใช้ซ้ำได้ 4 รอบ ที่ pH 7.2 และ อุณหภูมิ 37 องศาเซลเซียส

คำสำคัญ

การเพิ่มมูลค่าadded valueประโยชน์สูงสุดMarigold residuesmaximal benefitดอกดาวเรืองเหลือทิ้ง

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การใช้ดอกดาวเรืองเหลือทิ้งเพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดและเพิ่มมูลค่า

ศิริลักษณ์ นามวงษ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. 2560

การปรับปรุงคุณภาพพลอยเพื่อการเปลี่ยนสีพลอยโทแพซ และ สปอดูมีน ด้วยนิวเคลียร์เทคนิค เพื่อการเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์พลอย

พรรณี พักคง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2555

การสร้างมูลค่าเพิ่มจากผลิตภัณฑ์พืชสมุนไพรฟ้าทะลายโจรด้วยนวัตกรรมเกษตร สู่ความมั่นคงทางด้านสุขภาพและความยั่งยืนทางด้านเศรษฐกิจ

รังสรรค์ พงษ์พัฒนอำไพ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2565

การศึกษาผลของวิธีการสกัดและชนิดมอร์แดนท์ต่อคุณภาพของสีย้อมและการศึกษาสารในสีย้อมดอกดาวเรือง

กาญจนา วงศ์กระจ่าง มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม พ.ศ. 2560

การถ่ายทอดเทคโนโลยีการเพิ่มมูลค่าเห็ดตระกูลนางรมด้วยการใช้ฟางข้าวเสริมแร่ธาตุซีลีเนียม

ธนภักษ์ อินยอด สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน) (สวก.) พ.ศ. 2566

การประยุกต์เครื่องเร่งลำอนุภาค สำหรับเพิ่มมูลค่าพลอยธรรมชาติ

ธีรวรรณ บุญญวรรณ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2558

การอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมของไทยด้วยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนิวเคลียร์

เกศินี เหมวิเชียร สถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2564

การปรับปรุงสมบัติของสตาร์ชจากกล้วยพันธุ์พื้นเมืองภาคใต้โดยวิธีทางกายภาพ และทางเคมีเพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนาผลิตภัณฑ์มูลค่าเพิ่ม

ปิยรัตน์ ศิริวงศ์ไพศาล มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2554

การพัฒนาเครื่องออกซิเจนพลาสมาอบอ่อนสำหรับประยุกต์ใช้ในการเพิ่มมูลค่าพลอยธรรมชาติรูบี้ไลท์

ดวงแข บุตรกูล มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2560

การพัฒนาบรรจุภัณฑ์กันกระแทกที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมจากแกลบ สำหรับใช้ในการขนส่งของผู้ผลิตมะม่วงน้ำดอกไม้ตำบลดงมูลเหล็ก

สุวิมล เทียกทุม มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2558