Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564

เทคโนโลยีการชักนำสารสำคัญทางชีวภาพของมะเฟืองด้วยการกระตุ้นจากสภาวะปราศจากออกซิเจนระยะสั้นเพื่อส่งเสริมและพัฒนาให้เป็นพืชเศรษฐกิจของชุมชนอย่างยั่งยืน

ประกายดาว ยิ่งสง่า มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร พ.ศ. 2564

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การพัฒนาและศึกษาเทคโนโลยีหลังการเก็บเกี่ยวเพื่อชักนำให้มีการสารสำคัญ เช่น สารต้านอนุมูลอิสระ ในผลิตผลทางการเกษตร โดยการใช้วิธีการปฏิบัติก่อนการเก็บรักษา และขณะเก็บรักษา ได้แก่การเก็บรักษาภายใต้สภาพบรรยากาศควบคุมหรือดัดแปลง การให้ความร้อน และการใช้สารเคมี ซึ่งการให้สภาวะปราศจากออกซิเจนเป็นระยะเวลาสั้น ๆ เป็นอีกหนทางหนึ่ง งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงผลของวิธีการปฏิบัติก่อนการเก็บรักษาต่อวัยของมะเฟือง และระยะเวลาในการให้สภาวะปราศจากออกซิเจนโดยแบ่งการทดลองออกเป็น 2 การทดลองดังนี้การทดลองที่ 1 เพื่อศึกษาผลของการใช้สภาวะปราศจากออกซิเจนต่อวัยของผลมะเฟืองในการชักนำการสร้าง/สังเคราะห์สารสำคัญและสมบัติการต้านอนุมูลอิสระ ซึ่งใช้มะเฟืองในวัยแตกต่างกัน ได้แก่ ระยะ green, color break และ ripening โดยใช้เวลาที่ 0 (ชุดควบคุม) และ 24 ชั่วโมงโดยการไล่อากาศในภาชนะด้วยก๊าซไนโตรเจน อัตราการไหล 100 ml min-1ภายหลังจาก 24 ชั่วโมง จึงนำผลมะเฟืองมาทำการบรรจุในถุงพลาสติกโพลีเอทิลีน (PE) ขนาด 6 x 14 นิ้ว (จำนวน 1 ผลต่อถุง) แล้วทำการปิดปากถุงเสมือนการขายในตลาด แล้ววางในตะกร้าพลาสติก จากนั้นจึงนำไปเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 25?2 ?C และทำการตรวจประเมินคุณภาพทุก ๆ 4 วัน เป็นเวลา 16 วันพบว่า มะเฟืองระยะ green มีอายุการเก็บรักษานานที่สุด ตามด้วยระยะ color break และ ripening โดยมีอายุการเก็บรักษาเท่ากับ 16, 8 และ 4 วัน ตามลำดับ การใช้สภาวะปราศจากออกซิเจนกับมะเฟืองระยะ color break ตอบสนองความสามารถในการต้านทางอนุมูลอิสระด้วยวิธี ABTS และ hydrogen peroxide ได้ดีที่สุด แต่ไม่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงความสามารถในการต้านทานอนุมูลอิสระโดยวิธี DPPH และ superoxide radical l ในส่วนของการสูญเสียน้ำหนักพบว่าสภาวะปราศจากออกซิเจนมีแนวโน้มช่วยชะลอการสูญเสียน้ำหนัก และกระตุ้นการสะสมฟลาโวนอยด์ในมะเฟืองทั้งสามระยะ นอกจากนี้ยังช่วยกระตุ้นการสะสมสารประกอบฟีนอลิกในมะเฟืองระยะ green และ color break ส่วนปริมาณแอสคอร์บิคพบว่าสภาวะปราศจากออกซิเจนช่วยกระตุ้นให้มีการสะสมเพิ่มขึ้นในระยะ green เท่านั้น การทดลองที่ 2; เพื่อศึกษาผลของระยะเวลาในการให้สภาวะปราศจากออกซิเจนที่เหมาะสมต่อการชักนำการสร้าง/สังเคราะห์สารสำคัญและสมบัติการต้านอนุมูลอิสระในผลมะเฟือง ซึ่งใช้ระยะเวลาที่แตกต่างกันได้แก่ 0 (ชุดควบคุม) 12 24 และ 36 ชั่วโมง โดยการไล่อากาศในภาชนะด้วยก๊าซไนโตรเจน อัตราการไหล 100 ml min-1ภายหลังจาก 36 ชั่วโมง ปฏิบัติเช่นเดียวกับการทดลองที่ 1 พบว่าการให้สภาวะปราศจากออกซิเจนมีแนวโน้มช่วยชะลอการสูญเสียน้ำหนัก ช่วยลดการสะสมปริมาณแคโรทีนอยด์ และวิตามินอี กระตุ้นการสะสมฟลาโวนอยด์ ปริมาณฟีนอลิก ปริมาณแอสคอร์บิค การเปลี่ยนแปลงความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี ABTS และ superoxide radical ได้ดีที่สุด ในขณะที่การใช้สภาวะปราศจากออกซิเจนเป็นระยะเวลา 24 ชั่วโมง กระตุ้นการเปลี่ยนแปลงความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี Hydrogen peroxide radical แต่ทั้งสองชุดการทดลองไม่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH คำสำคัญ: มะเฟือง, สภาวะปราศจากออกซิเจน, ระยะ, สารต้านอนุมูลอิสระ, อนุมูลอิสระ

คำสำคัญ

Antioxidantสารต้านอนุมูลอิสระมะเฟืองAnoxiaCarambolaสภาวะปราศจากออกซิเจน

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

นวัตกรรมการผลิตปุ๋ยชีวภาพจากวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตร ด้วยกระบวนการหมักแบบไร้อากาศ

นิรมล จันทรชาติ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565

การพัฒนาเมมเบรนซีโอไลต์เพื่อใช้ในการปรับปรุงคุณภาพของไบโอแก๊สที่ได้จากโรงงานแป้งมันสำปะหลัง

อภิชาติ บุญทาวัน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2562

ผลิตภัณฑ์ทางเทคโนโลยีชีวภาพเพื่อการเลี้ยงสุกรแบบยั่งยืน

รศ.ดร. ณัฐพร จันทร์ฉาย มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2551

การพัฒนาต้นแบบเทคโนโลยีการลดความชื้นผลผลิตทางการเกษตรและวัสดุชีวภาพมูลค่าสูงด้วยอากาศร้อนที่เหมาะสมโดยใช้แหล่งพลังงานความร้อนร่วม

วศิน์วิโรตม์ เนติศักดิ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง พ.ศ. 2564

การพัฒนาและประยุกต์ใช้จุลินทรีย์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตก๊าซชีวภาพจากวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร

ผศ.ดร. สิริชัย คุณภาพดีเลิศ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2559

การผลิตภาชนะบรรจุอาหารชีวภาพจากชานอ้อยคั้นน้ำโดยวิธีที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม

อดิศักดิ์ จตุรพิรีย์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563

การพัฒนาระบบบริหารจัดการชีวมวลเชิงพื้นที่และการส่งเสริมการใช้นวัตกรรมพลังงานทดแทนที่เหมาะสมเพื่อสนับสนุนการลดปัญหาหมอกควัน

สราวุธ พลวงษ์ศรี มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2567

โครงการส่งเสริมประสิทธิภาพของการผลิตก๊าซไฮโดรเจน ทางชีวภาพจากน้ำเสียอุตสาหกรรมเกษตรประเภทอาหาร โดยการใช้วัสดุตัวกลางสังเคราะห์

จารุวรรณ วงค์ทะเนตร มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2556

การผลิตก๊าซชีวภาพจากวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร และชีวมวลเพื่อพัฒนาเป็นพลังงานทางเลือก

นายประเสริฐ ฤกษ์เกรียงไกร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2559

การถ่ายทอดเทคโนโลยีการผลิตปุ๋ยมูลไส้เดือนคุณภาพสูงโดยการใช้ ไส้เดือนแปรสภาพขยะอินทรีย์ในจังหวัดเพชรบูรณ์

จันทร์จิรา โต๊ะขวัญแก้ว มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2559