ภูมิศาสตร์ภาษาถิ่น: การศึกษาคำศัพท์ที่เกี่ยวกับวัฒนธรรมการเกษตรของจังหวัดลำปาง

บทคัดย่อ

งานวิจัยเรื่อง การสร้างคำประสมของภาษาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบการสร้างคำประสมของภาษาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเพื่อหาลักษณะร่วมจำเพาะของการสร้างคำประสมของภาษาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไต้แก่ ภาษาไทย ภาษาลาว ภาษาพม่า ภาษาเขมร ภาษาเวียดนาม และภาษามาเลย์ ผลการวิจัยพบว่า ภาษาเหล่านี้แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม ตามเกณฑ์การประกอบคำ คือ 1) ภาษาวิภัตติปัจจัยและ 2) ภาษาคำโตต ภาษาเขมร และภาษามาเลย์ จัดอยู่ในประเภทภาษาวิภัตติปัจจัย ในขณะที่ ภาษาไทย ภาษาลาว ภาษาพม่า และภาษาเวียตนาม จัดอยู่ในประเภทภาษาคำโตด การสร้างคำประสมมีการสร้างคำประสม 2 ส่วน การสร้างคำประสม 3 ส่วน และการสร้างคำประสมมากกว่า 3 ส่วน ซึ่งพบในภาษาไทย ภาษาลาว และภาษาเวียดนาม แต่ภาษาพม่าพบการสร้างคำประสม 2 ส่วนและการสร้างคำประสม 3 ส่วนในขณะที่ภาษากลุ่มวิภัตติปัจจัย ได้แก่ ภาษาเขมร และภาษามาเลย์ พบการสร้างคำโดยการเติมหน่วยคำไม่อิสระชนิดเติมหน้า หน่วยคำไม่อิสระชนิดเดิมกลาง และหน่วยคำไม่อิสระชนิดเติมท้าย ซึ่งภาษาเขมรมีการสร้างคำแบบชนิดเดิมหน้าและเติมกลางเท่านั้น แต่ภาษามาเลย์พบทั้งสามวิธี อย่างไรก็ตาม ลักษณะร่วมจำเพาะการสร้างคำประสมของภาษ นเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่พบคือ การสร้างคำประสม 2 ส่วน

คำสำคัญ