รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2554
มรดกร่วมทางภูมินิเวศ ประวัติศาสตร์ สังคม วัฒนธรรมและสถาปัตยกรรมในอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง: สะพานเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับประเทศเพื่อนบ้านใน GMS
สมหมาย ชินนาค มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2554 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
รายงานวิจัยเรื่อง ภูมินิเวศวัฒนธรรม เครือข่ายชาติพันธุ์ และประวัติศาสตร์ท้องถิ่น: อัตลักษณ์ร่วมข้ามแดนระหว่างไทยกับประเทศเพื่อนบ้านในอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง มีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะศึกษาลักษณะร่วมทางวัฒนธรรมของอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง ในแง่ของประวัติศาสตร์ เครือญาติ ชาติพันธุ์ ภาษาและระบบความเชื่อ ผลการศึกษาพบว่า ประการแรก ลักษณะร่วมทางประวัติศาสตร์ของภูมิภาคนั้นก็คือ เป็นสังคมและวัฒนธรรมที่มีพัฒนาการภายใต้อิทธิพลของวัฒนธรรมจีนและอินเดีย ประการที่สอง ดินแดนที่เป็นอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง แม้จะมีความหลากหลายทางชาติพันธุ์ แต่มีการติดต่อสัมพันธ์กับกลุ่มชาติพันธุ์อื่นๆ ข้ามพรมแดนทางภาษา วัฒนธรรม และภูมิศาสตร์ ผ่านการหยิบยืม เรียนรู้ ถ่ายทอดและผสมผสาน จนหล่อหลอมเกิดเป็นลักษณะร่วมทางเครือญาติและชาติพันธุ์ ประการที่สาม อนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขงเป็นภูมิภาคที่มีลักษณะร่วมทางภาษา 2 กลุ่มหลักๆ คือ กลุ่มตระกูลภาษาไท-กะได กับกลุ่มตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ประการสุดท้าย ระบบความเชื่อดั้งเดิมร่วมของภูมิภาคนี้ก็คือ ความเชื่อเรื่องนาค ความเชื่อเรื่องแถน และความเชื่อเรื่องขวัญ ข้อค้นพบทั้งหมดนั้น สะท้อนให้เห็นภาพความสัมพันธ์ของผู้คนในภูมิภาคลุ่มน้ำโขงที่ร่วมวิถีวัฒนธรรมเดียวกันผ่านมิติต่างๆ อันหลากหลาย ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะนำมาซึ่งการสร้างจิตสำนึกร่วม ในท้ายที่สุด อันนับว่ามีคุณุปการยิ่งในการสร้างความเป็นเอกภาพและความสัมพันธ์อันดีของผู้คนในยุคของ รัฐชาติ เฉกเช่นปัจจุบัน คำสำคัญ : อนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง, ภูมินิเวศวัฒนธรรม, เครือข่ายชาติพันธุ์, ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น
คำสำคัญ
สถาปัตยกรรมพื้นถิ่นประวัติศาสตร์ท้องถิ่นคติความเชื่ออนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขงพรมแดนภูมินิเวศวัฒนธรรมมรดกร่วมเครือข่ายชาติพันธุ์
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
มรดกร่วมทางภูมินิเวศ ประวัติศาสตร์ สังคม วัฒนธรรมและสถาปัตยกรรมในอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง: สะพานเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับประเทศเพื่อนบ้านใน GMS
สมหมาย ชินนาค มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2556 ภูมินิเวศวัฒนธรรม เครือข่ายชาติพันธุ์ และประวัติศาสตร์ท้องถิ่น: อัตลักษณ์ร่วมข้ามแดนระหว่างไทยกับประเทศเพื่อนบ้านในอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง
นายสมหมาย ชินนาค มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2554 การศึกษาความเชื่อมโยงของวัฒนธรรมท้องถิ่นสมัยอดีตถึงปัจจุบันเพื่อพัฒนาฐานข้อมูลวัฒนธรรมและอารยธรรมโบราณในพื้นที่บริเวณลุ่มแม่น้ำโขงและคาบสมุทรมลายา ระยะที่ 2
สุรัตน์ เลิศล้ำ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า พ.ศ. 2556 กลุ่มชาติพันธุ์สองฝั่งโขง : กรณีศึกษากลุ่มชาติพันธุ์ขมุ ในแขวงบ่อแก้ว ประเทศลาว และขมุในจังหวัดเชียงราย ประเทศไทย
เสถียร ฉันทะ กรมส่งเสริมวัฒนธรรม พ.ศ. 2558 ความเชื่อมโยงของแหล่งวัฒนธรรมท้องถิ่นตามแนวเส้นทางโบราณเชียงราย-เชียงแสน
เพ็ชรสวัสดิ์ กันคำ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2560 ประเพณีตักบาตรสองแผ่นดินไทย-ลาว : การสร้างพื้นที่วัฒนธรรมข้ามพรมแดน ระหว่างเมืองคอบ แขวงไชยะบุลีสปป.ลาว และอำเภอภูซาง จังหวัดพะเยา ประเทศไทย
สหัทยา วิเศษ กรมส่งเสริมวัฒนธรรม พ.ศ. 2558 องค์ประกอบที่สร้างเอกลักษณ์ของภูมิทัศน์วัฒนธรรมไทยในบริบทร่วมสมัย: กรณีศึกษาชุมชนปากพะยูน จังหวัดพัทลุง
อิษยา ทองเอียด มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2563 โครงการศึกษาและฟื้นฟูประวัติศาสตร์ชาติพันธุ์กลุ่มเลอเวือะ และมอญ ภายใต้ โครงการศึกษาเพื่อพัฒนาภาษาและภูมิปัญญา ของกลุ่มชาติพันพันธุ์บนฐานงานวิจัยเพื่อท้องถิ่น: การบูรณาการความรู้จากงานวิจัยท้องถิ่นสู่ความรู้เชิงวิชาการ (สัญญาเลขที่ RDG55H0002) เล่มที่ 1: ประวัติศาสตร์ของกลุ่มชาติพันพันธุ์เลอเวือะและมอญ ในประเทศไทยตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 13-ปัจจุบัน
พิพัฒน์ กระแจะจันทร์ สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.) พ.ศ. 2556 การศึกษาระบบองค์รวมทางวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีส่วนได้ส่วนเสียจากแม่น้ำโขง จังหวัดเชียงราย เพื่อการจัดการทรัพยากรทางวัฒนธรรมสนับสนุนการท่องเที่ยวยั่งยืน
ดุจฤดี คงสุวรรณ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2553 กลุ่มชาติพันธุ์มอแกน: ความเป็นชายขอบกับการสร้างพื้นที่ทางสังคมภายใต้รัฐชาติไทย
สมรักษ์ ชัยสิงห์กานานนท์ พ.ศ. 2562