พหุวัฒนธรรมชาติพันธุ์ : แนวคิด ความเชื่อ ภาษา และกระบวนการจัดการทางสังคมเพื่อเสริมสร้างความสุขของกลุ่มจังหวัดสนุก
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
แผนงานนี้นี้ มีวัตถุประสงค์คือ “วิเคราะห์และการแสวงหาคาตอบพหุวัฒนธรรมชาติพันธุ์: แนวคิด ความเชื่อ ภาษา และกระบวนการจัดการทางสังคม เพื่อเสริมสร้างความสุขของกลุ่มจังหวัด สนุก” มีโครงการย่อย ๕ โครงการ ผลการศึกษา สรุปสาระสาคัญทั้ง ๕ โครงการเป็นมิติพหุวัฒนธรรม แนวคิด ความเชื่อ ภาษาและกระบวนการจัดการ ดังนี้ ๑) ด้านความเชื่อ ความเชื่อและพิธีกรรมของชนเผ่า ประกอบด้วย เผ่าย้อ เผ่าข่า เผ่าลาว(อีสาน) เผ่าเรณู และเผ่าโส้ ในด้านโลกทัศน์ ลักษณะความแตกต่างคือ ภาษา การแต่งกายและการตั้งถิ่น ส่วนที่มีลักษณะร่วมคือ ความเชื่อเป็นสร้างคาอธิบายโลกและตนเอง ทั้ง สร้างโลกทัศน์ส่วนบุคคลและสร้างอัตลักษณ์ของกลุ่มและความเป็นชาติพันธ์ พิธีกรรม ประเพณีและ ความเชื่อเป็นการสร้างอัตลักษณ์ของความเป็นกลุ่ม การสร้างตัวตนเพื่อปฏิสัมพันธ์ระหว่างกันระหว่าง คนในกลุ่มและระหว่างกลุ่ม ความเชื่อ เรื่องเล่า ภาษาและวัฒนาธรรม ภาษา การแต่งกาย ฯลฯ เป็น สัญลักษณ์ความเป็นชุมชนและการดารงอยู่ของคนในชุมชนแสดงถึงเรามาจากไหน คือใครและจะ เป็นไปอย่างไรนั่นเอง ประเพณี ความเชื่อเป็นการสร้างกลุ่ม ขณะเดียวกันเมื่อมีการรวมกลุ่มความเชื่อ และประเพณีจะเกิดขึ้นตามมา สร้างความมั่นคงและการดารงอยู่เป็นภารดรภาพเป็นหลักประกัน ความมั่นของกลุ่มและความมั่นคง ความอยู่รอดด้วยนั่นเอง ซึ่งเป็นที่มาของความสุข 2). ด้านการ จัดการทางสังคม การจัดการทางสังคมภายใต้ทุนทางสังคมดังกล่าวเป็นการจัดการผ่านองค์กร เช่น การจัดงานนมัสการพระธาตุพนม การฟ้องบวงสรวงรายพระธาตุพนม เป็นต้น ซึ่งเป็นงานสาคัญที่งาน ต้องเป็นระบบเพราะเกี่ยวข้องหลายฝ่ายโดยเฉพาะชุมชนในพื้นที่ที่เป็นเจ้าภาพหลัก การจัดการทาง สังคมผ่านองค์กรที่เป็นทางการคือ คณะกรรมการวัด หน่วยงานราชการในพื้นที่ธาตุพนมและ หน่วยงานระดับจังหวัด การจัดงานผ่านการปรึกษาหารือ การวางแผนของคณะกรรมการที่ได้รับ แต่งตั้งอย่างเป็นทางการ แนวทางการดาเนินงานออกไปสู่เทศบาล องค์การบริหารส่วนตาบลในพื้นที่ เป็นผู้รับมอบได้นาไปสู่การพูดคุยในชุมชนและการจัดทีมงานเข้าร่วม 3). ด้านนโยบาย รัฐบาลเริ่มมี นโยบายต่อชนเผ่าชัดเจนที่สุดเริ่มเมื่อแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ปี ๒๕๔๐ และนโยบาย หลังจากการเจอวิกฤติเศรษฐกิจครั้งใหม่ ชุมชนหมู่บ้านเริ่มเป็นคาตอบพร้อมกับแนวคิดเศรษฐกิจ พอเพียง อย่างไรก็ดี นโยบายภาครัฐมาจากแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ จนถึงแผนจังหวัด และองค์การบริหารส่วนตาบล โดยหลักการคือ ๑ รัฐมีนโยบายสร้างความกินดีอยู่ดีของชุมชน ๒ พร้อมกับการรักษาอัตลักษณ์ของชนเผ่า และสร้างความเข้มแข็งให้แก่ชุมชน ๓) นาอัตลักษณ์เป็น ฐานการพัฒนาและสร้างรายได้ เช่น โฮมสเตย์ ผลิตภัณฑ์พื้นบ้าน เพื่อนาชุมชนไปสู่ความสุข