รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2563
การเสริมสร้างเครือข่ายชุมชนสันติสุขในสังคมไทยโซนอีสานใต้.
อิสรพงษ์ ไกรสินธุ์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2563 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยเรื่องการการสร้างเครือข่ายชุมชนสังคมสันติสุขในอีสานไต้ครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ คือ ๑) ศึกษาเครือข่ายสังคมสันติสุขในพหุวัฒนธรรมในอีสานไต้ ๒) เพื่อสร้างเครือข่ายชุมชนสังคมสันติสุขในพหุวัฒนธรรม ผลการวิจัยพบว่า๑. เครือข่ายสังคมสันติสุขในอีสานไต้ ชุมชนในพื้นที่ทั้งสี่ชุมชนใช้รูปแบบพลัง (บวร.)ในการสร้างเครือข่าย องค์การปกครองท้องถิ่นมีบทบาทหน้าที่ในการประสานเครือข่ายข้างนอก และสร้างความร่วมมือในภาครัฐและเอกชน วัดมีหน้าที่เป็นตัวกลางในการเชื่อมเครือข่ายชุมชนคอยให้คำชี้แนะและขัดเกลาชุมชน สถานศึกษา สนับสนุนรูปแบบการสร้างการเรียนรู้ผ่านกระบวนการชุมชนให้เกิดความรู้เท่าในการปรับตัวท่ามกลางพหุวัฒนธรรม ๒. การสร้างเครือข่ายสังคมสันติสุขในพหุวัฒนธรรม จัดกิจกรรมในรูปแบบของชุมชนโดยนำตัวแทนชุมชนมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เพื่อให้ทราบถึงกระบวนการสร้างเครือข่ายของแต่ละชุมชนโดยใช้ชุดกิจกรรมทางวัฒนธรรมของแต่ละกลุ่มชาติพันธุ์ โดยการเปิดศูนย์การเรียนรู้พหุวัฒนธรรมอีสานใต้ เพื่อกำหนดแนวทางและกิจกรรมการพัฒนาของชุมชนที่ยึดหลักการพึ่งพาตนเองด้วยการคำนึงถึงศักยภาพทรัพยากรริเริ่มและเป็นแกนนำจัดกิจกรรมสร้างสรรค์ชุมชน โดยเฉพาะกิจกรรมที่เชื่อมโยงบทบาทระหว่างบ้าน สถาบันศาสนา โรงเรียน และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสร้างเครือข่ายการดูแล คุ้มครอง การจัดสวัสดิการสังคมภายในชุมชน โดยมีสถานบันศาสนาที่คอยปลูกฝังทัศนคติและปฏิบัติไปในทิศทางเดียวกัน
คำสำคัญ
อีสานใต้ชุมชนสันติสุขการเสริมสร้างเครือข่ายPeace Localnetwork supporting
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การเสริมสร้างเครือข่ายชุมชนสันติสุขในสังคมไทย
ธนันต์ชัย พัฒนะสิงห์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2563 การพัฒนาเครือข่ายความร่วมมือเชิงพื้นที่โดยชุมชนมีส่วนร่วม เพื่อสร้างจิตสำนึกความเป็นพลเมืองของสังคมพหุวัฒนธรรม อำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา สู่ความเข้มแข็งอย่างยั่งยืน
พิชญา สุวรรณโน สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2566 วิเคราะห์ความสัมพันธ์ของภาครัฐ เครือข่ายทางสังคม และองค์กรชุมชนกับการขับเคลื่อนการพัฒนาเชิงพื้นที่สี่แยกอินโดจีน
พระราชรัตนสุธี, ดร. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2560 เครือข่ายทางสังคมวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์ในเขตเศรษฐกิจพิเศษชายแดน อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย
ดนิตา มาตา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย พ.ศ. 2560 ศึกษาหลักธรรมในการสร้างสร้างความสันติสุขท่ามกลางพหุวัฒนธรรมในอีสานใต้.
อภิสิทธิ์ จอดนอก มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2563 ชุมชนสุขภาวะบนพื้นฐานศักยภาพของชุมชนและการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่าย: กรณีศึกษาชุมชนท่าเสด็จ อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี
สุชาดา โทผล มหาวิทยาลัยสวนดุสิต พ.ศ. 2561 การพัฒนาความร่วมมือภาคีเครือข่าย ภาครัฐ ภาควิชาการ ภาคเอกชนและภาคประชาสังคมในการสร้างและขับเคลื่อนกลไกเพื่อให้เกิดความมั่นคงทางสังคมในระดับพื้นที่ส่งเสริมให้ชุมชนมีส่วนร่วมในการตัดสินใจในการกำหนดทิศทางการพัฒนาและบริหารจัดการทรัพยากรในท้องถิ่น
ณัฐสุรีย์ อนุศาสนัน สำนักงานปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ พ.ศ. 2564 ชุมชนสุขภาวะบนพื้นฐานศักยภาพของชุมชนและการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่าย: กรณีศึกษาชุมชน อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี
สุชาดา โทผล มหาวิทยาลัยสวนดุสิต พ.ศ. 2559 การสร้างเครือข่ายชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางด้านวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ ในจังหวัดเพชรบูรณ์ เพื่อการบูรณาการการเรียนรู้สู่ชุมชนสำหรับรองรับประชาคมอาเซียน
วุฑฒิณัฏฐ์ รัตนภรณ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2560 เครือข่าย ชุมชน 9 ดี: กระบวนการสร้างสรรค์คุณค่าทางสังคมในจังหวัดบุรีรัมย์
รุ่งสุริยา หอมวัน มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2564