การจัดการความรู้ความหลากหลายทางภาษาและวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ ในจังหวัดพิจิตรเพื่อสนับสนุนกระบวนการเรียนรู้งานวิจัยเพื่อท้องถิ่น

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความหลากหลายทางภาษา และวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ ในจังหวัดพิจิตร และเพื่อการจัดการความรู้ความหลากหลายทางภาษา และวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ ในจังหวัดพิจิตร ประชากรทีใช้ในการศึกษา ได้แก่ ชาวพื้นถิ่น ชาวไทยกูย ชาวไทยมุสลิม ชาวลาวแง้ว ชาวไทยยวน ชาวไทยเชื้อสายจีน ชาวไทยทรงดํา ชาวไทยอีสาน ชาวลาวพวน ชาวลาวครัง โดยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง จากผู้ที่มีความรู้ความสามารถทางภาษา และวัฒนธรรมของแต่ละกลุ่มชาติพันธุ์ เครื่องมือทีใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ แบบสังเกต และแบบประเมินการฝึกอบรม การวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ การสรุป และบรรยายตามวัตถุประสงค์ ผลการวิจัยพบว่า ความหลากหลายทางภาษาของจังหวัดพิจิตรประกอบด้วย 1) ภาษาพื้นถิ่น 2) ภาษาไทยกูย 3) ภาษาไทยมุสลิม 4) ภาษาลาวแง้ว 5) ภาษาไทยยวน 6) ภาษาไทยเชื้อสายจีน 7) ภาษาไทยทรงดํา 8) ภาษาไทยอีสาน 9) ภาษาลาวพวน 10) ภาษาลาวครัง ความหลากหลายทางวัฒนธรรมของจังหวัดพิจิตร เช่น ประเพณีแข่งเรือ ประเพณีลอยกระทงรอบโบสถ์ ประเพณีงานเสนเฮือนของชาวไทยทรงดํา ประเพณีกําฟ้าของชาวลาวพวน ประเพณียกธงสงกรานต์ของชาวลาวครัง ผลการจัดการความรู้ความหลากหลายทางภาษา และวัฒนธรรมของจังหวัดพิจิตร พบว่า หลังจากการ จัดการความรู้ความหลากหลายทางภาษา และวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ ในจังหวัดพิจิตร โดยการแบ่งปัน และแลกเปลียนเรียนรู้ การรวบรวมข้อมูลองค์ความรู้จัดทําชุดความรู้ความหลากหลายทางภาษา และวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ ก่อให้เกิดเครือข่ายความร่วมมือของกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆเพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้ซึ่งกันและกัน มีกิจกรรมแลกเปลียนเรียนรู้ภายในกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ ทําให้กลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ มีการจัดการความรู้อย่างเป็นระบบ

คำสำคัญ