กระบวนการพัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้ในห้องเรียนแบบเรียนรวมเด็กพิเศษและเด็กปกติ ของนักศึกษาสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ทั่วไป และสาขาการศึกษาปฐมวัย คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์

บทคัดย่อ

การวิจัยกระบวนการพัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้ในห้องเรียนแบบเรียนรวมเด็กพิเศษและ เด็กปกติของนักศึกษาสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ทั่วไป และสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ ในครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษากระบวนการที่ใช้ในการพัฒนาทักษะ การจัดการศึกษาแบบเรียนรวมเด็กพิเศษและเด็กปกติ 2) เพื่อศึกษาทักษะการจัดการศึกษาแบบเรียนรวม เด็กพิเศษและเด็กปกติที่สามารถติดตัวและทำได้ด้วยตนเองและ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการพัฒนาทักษะการจัดการศึกษาแบบเรียนรวมเด็กพิเศษและเด็กปกติ จำนวน 97 คน ซึ่งได้มาจาก การเลือกแบบเจาะจงจากสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ทั่วไป และสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย สังกัดคณะครุศาสตร์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน แบบฝึกหัดการจัดทำ แผนการศึกษาเฉพาะบุคคล 3 ชุด และแบบสัมภาษณ์ จากนั้น ดำเนินการทดลองเพื่อเก็บรวบรวมข้อมูล จำนวน 5 ครั้ง ข้อมูลที่เก็บรวบรวมได้นำมาทำการวิเคราะห์ด้วยสถิติ คือ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าร้อยละ ผลการวิจัยครั้งนี้ สรุปได้ดังนี้ 1. ผลการศึกษาพัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้ในห้องเรียนแบบเรียนรวมสำหรับเด็กพิเศษและ เด็กปกติ ผู้เรียนได้ศึกษาค้นคว้ากระบวนการในการหาความรู้เพื่อให้เข้าใจถึงธรรมชาติของสมองจะได้มี ความคงทน ข้อสำคัญ คือ จะได้พัฒนากระบวนการเรียนรู้ได้ โดยใช้ทฤษฎีของบลูม (Bloom’s Taxonomy) กล่าวถึงการจำแนกการเรียนรู้ ระดับต่ำสุดไปถึงระดับสูงสุด ดังนี้ ความรู้ที่เกิดจากความจำ (Knowledge) ความเข้าใจ (Comprehend) การประยุกต์ (Application) การวิเคราะห์ (Analysis) การสังเคราะห์ (Synthesis) การประเมินค่า (Evaluation) 2. นักศึกษาทำแบบทดสอบหลังเรียน คิดเป็นร้อยละ 71.56 ซึ่งมากกว่าทำแบบทดสอบ ก่อนเรียน คิดเป็นร้อยละ 32.33 นักศึกษาสามารถเขียนแผนการศึกษาเฉพาะบุคคลได้คะแนนมากที่สุดในครั้งที่ 3 คิดเป็นร้อยละ 92.30 ในครั้งที่ 2 คิดเป็นร้อยละ 72.28 และได้คะแนนน้อยสุดคือครั้งที่ 1 คิดเป็นร้อยละ 55.62 ตามลำดับ 3. ความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการพัฒนาทักษะการจัดการศึกษาแบบเรียนรวมเด็กพิเศษและเด็กปกติ นักศึกษาส่วนใหญ่มีอายุระหว่าง 22-23 ปี คิดเป็นร้อยละ 62.88 รองลงมาได้แก่ อายุ 20-21 ปี คิดเป็นร้อยละ 35.51 และอายุระหว่าง 24 ปีขึ้นไป คิดเป็นร้อยละ 2.06 ส่วนกลุ่มอายุ 18-19 ปี คิดเป็นร้อยละ 0 นักศึกษาส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง ร้อยละ 81.44 และเป็นเพศชาย ร้อยละ 17.55 ตามลำดับ นักศึกษามีสถานภาพโสดทั้งหมด คิดเป็นร้อยละ 100 สถานภาพทางการศึกษาของนักศึกษา ส่วน ใหญ่คือมัธยมศึกษาตอนปลาย คิดเป็นร้อยละ 97.93 และ สำเร็จการศึกษา ปวช.หรือ อนุปริญญา คิดเป็น ร้อยละ 2.06 โดยภาพรวม มีระดับความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 3.96) เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อ พบว่า ทุกข้อ มีความเห็นในระดับมาก ข้อที่นักศึกษามีความคิดเห็นระดับมาก 3 ข้อแรกคือเนื้อหาสาระและ กิจกรรมที่ดำเนินการแต่ละครั้งมีความเหมาะสมกับระยะเวลา (ค่าเฉลี่ย 4.14) รองลงมานักศึกษามีทัศนคติ เชิงบวกกับเด็กพิเศษมากขึ้นหลังจากที่เรียนรู้รายวิชาการศึกษาแบบเรียนรวม (ค่าเฉลี่ย 4.13) และนักศึกษา สามารถนำนโยบายการศึกษาแบบเรียนรวมไปปฏิบัติได้จริงเมื่อจบการศึกษา (ค่าเฉลี่ย 4.10) ส่วนข้อที่ นักศึกษามีความเห็นต่ำที่สุด คือ อาจารย์มีองค์ความรู้ อธิบายได้ตรงประเด็น แนะนำช่วยเหลือข้อสงสัยได้ (ค่าเฉลี่ย 3.64)

คำสำคัญ