ประสิทธิภาพของสารสกัดหยาบมะระขี้นกMomordica charantia ต่อปริมาณเม็ดเลือดรวม ความสามารถในการจับกินสิ่งแปลกปลอมและการยับยั้งเชื้อวิบริโอของกุ้งกุลาดำ
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ศึกษาปริมาณและระยะเวลาที่เหมาะสมของการเสริมมะระขี้นกต่อการยับยั้งเชื้อแบคทีเรียวิบริโอ และการตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันในกุ้งทะเลในห้องปฏิบัติการ โดยแบ่งการทดลองเป็น 2 การทดลอง คือการทดลองที่ 1 หาค่า Minimal Inhibitory Concentration (MIC) ของการสกัดด้วยน้ำกลั่น และแอลกอฮอล์ 70 เปอร์เซ็นต์ ด้วยวิธี agar disc dilution ที่ระดับความเข้มข้นของสารสกัด 40 20 10 5 2.5 1.25 0.625 และ 0.3125 มก./มล. ความเข้มข้นละ 3 ซ้ำ การทดลองที่ 2 นำค่า MIC จากการทดลองที่ 1 มาทดสอบการตอบสนองทางด้านภูมิคุ้มกันของกุ้งกุลาดำในห้องปฏิบัติการ โดยแบ่งการทดลองเป็น 2 ชุดการทดลองตามวิธีการให้สารสกัด ชุดที่ 1 การป้อน (force feeding) กลุ่มที่ 1 ป้อนน้ำกลั่นฆ่าเชื้อ กลุ่มที่ 2 ป้อนสมุนไพรสกัดที่ความเข้มข้น 10 มก./มล. แล้วเก็บตัวอย่างเลือดกุ้งที่เวลา 0.5 1 2 และ 4 ชม. (หลังการป้อนสารสกัด) วิเคราะห์ปริมาณเม็ดเลือดรวม (THC) และ เปอร์เซ็นต์ Phagocytic activity (PA) ชุดที่ 2 กลุ่มที่ 1 พ่นน้ำกลั่นฆ่าเชื้อเคลือบอาหารเม็ด (กลุ่มควบคุม) กลุ่มที่ 2 3 และ 4 พ่นสารสกัดเคลือบอาหารเม็ดความเข้มข้น 5 10 และ 20 มก./มล. โดยนำอาหารไปเลี้ยงกุ้งทดลองเป็นเวลา 2 สัปดาห์ เก็บตัวอย่างเลือดกุ้งที่ 1 และ 2 สัปดาห์ (หลังการเลี้ยงด้วยสารสกัด) วิเคราะห์ปริมาณเม็ดเลือดรวม (THC) และ เปอร์เซ็นต์ Phagocytic activity ผลการศึกษาการทดลองที่1 พบว่า ค่า MIC ของสารสกัดหยาบมะระขี้นกด้วยน้ำกลั่นต่อเชื้อ Vibrio damsela, V. pelagicus, V. cholerae และ V. vulnificus คือ 5 มก./มล. V. harveyi และ V. alginolyticus คือ 10 มก./มล. V. parahaemolyticus 40 มก./มล. สำหรับการสกัดด้วยแอลกอฮอล์ 70 เปอร์เซ็นต์ มีค่า MIC มากกกว่า 10 มก./มล. ทุกชนิดเชื้อ การทดลองที่ 2 ชุดที่ 1 พบว่าค่า THC หลังป้อนสารสกัดที่เวลา 0.5 2 และ 4 ชม. มีความแตกต่างของค่า THC ระหว่างชุดควบคุมและชุดที่ให้สารสกัดอย่างมีนัยสำคัญ และมีค่าสูงสุดที่เวลา 4 ชม. ที่ 4.29x107 เซลล์/มล. ค่า เปอร์เซ็นต์ PA หลังป้อนสารสกัดที่เวลา 0.5 1 และ 2 ชม. มีความแตกต่างระหว่างชุดควบคุมและชุดที่ให้ทรีทเมนต์ และมีค่าสูงสุดที่เวลา 1 ชม. ที่ 21.32 เปอร์เซ็นต์ การทดลองที่ 2 ชุดที่ 2 ค่า THC มีค่าอยู่ระหว่าง 3.69-4.98x107 เซลล์/มล. ในสัปดาห์ที่ 1 พบว่าที่ความเข้มข้น 20 มก./มล.มีความแตกต่างกับชุดควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ และมีค่าสูงสุด ที่ 4.98x107 เซลล์/มล. แต่สัปดาห์ที่ 2 ที่ความเข้มข้น 20 มก./มล. ให้ค่าต่ำสุดที่ 3.69x107 เซลล์/มล. ค่า เปอร์เซ็นต์ PA มีค่าอยู่ในช่วง 15.89-19.01 เปอร์เซ็นต์ ในสัปดาห์ที่ 1 พบว่าที่ความเข้มข้น 5 มก./มล. มีค่าสูงสุดที่ 17.02 เปอร์เซ็นต์ และแตกต่างจากชุดการทดลองอื่นๆ แต่สัปดาห์ที่ 2 ที่ความเข้มข้น 10 มก./มล. มีค่าสูงสุดที่ 19.01 เปอร์เซ็นต์ แต่ไม่แตกต่างกับความเข้มข้น 5 มก./มล. แต่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญกับชุดควบคุม ซึ่งจากการศึกษาครั้งนี้แสดงว่าการสกัดมะระขี้นกด้วยน้ำกลั่นมีประสิทธิภาพในการฆ่าเชื้อวิบริโอได้ดีกว่าการสกัดด้วยแอลกอฮอล์ 70 เปอร์เซ็นต์ และสารสกัดมะระขี้นกสามารถกระตุ้นภูมิคุ้มกันของกุ้งทะเลได้ โดยระยะเวลาและความเข้มข้นที่เหมาะสมในการกระตุ้นภูมิคุ้มกันสำหรับวิธีการป้อน คือ ความเข้มข้น 10 มก./มล. หลังการป้อนอย่างน้อย 1 ชม. สำหรับวิธีการให้กินนั้นที่ความเข้มข้น 20 มก./มล. ให้ผลดีที่สุดเมื่อให้กิน 1 สัปดาห์ แต่ที่ความเข้มข้น 5-10 มก./มล. ให้ผลดีกว่าในการรักษาระดับภูมิคุ้มกัน